Rasnarry Academy

Μελέτη Αντιθέσεων [Ιντούν]

Μπροσκάνταρ Ντούντγκαρντ

  • Βοηθός Καθηγητή
  • Newbie Poster
  • Νάνος - Θεραπευτής
    • Προφίλ
    • ΦΧ

  • Badges: (View All)
    One year Anniversary

Άνοιξη 1306

Ο Μπροσκάνταρ έφτασε νωρίς στο χώρο εξάσκησης, όχι επειδή ήταν ευσυνείδητος και επαγγελματικός, αλλά επειδή θυμόταν λάθος την ώρα συνάντησης. Όταν το κατάλαβε κατσούφιασε και για μια στιγμή και σκέφτηκε το ενδεχόμενο να έφευγε, να πήγαινε μέχρι την κουζίνα και να επέστρεφε αργοπορημένος αλλά χορτάτος. Μπα....δεν άξιζε εν τέλει. Ήδη υπήρχαν μερικοί μαθητές, όχι πολύ νεότεροι από τον ίδιο, και συζητούσαν μεταξύ τους. "Επ, τι λέει, τα λέτε για τις τελευταίες εξελίξεις της Ιστορίας? Είχαμε κανένα φοβερό νέο?" ρώτησε πειραχτικά με εύθυμη, δυνατή φωνή καθώς πλησίασε την ομάδα που γύρισε να τον κοιτάξει. Ξεκάθαρα ο τόνος του έδειχνε ότι τους πείραζε, υπονοώντας ότι η Ιστορία δεν έχει και τόοοσες πολλές εξελίξεις για να είναι ενδιαφέρουσα, εκ φύσεως της.

"Βασικά ναι, η Γκροντ φαίνεται να γύρισε με κάτι ενδιαφέρον." απάντησε ένας Σοβερίνος, χαλώντας το "αστείο" του Μπροσκάνταρ, απαντώντας απλά...με γεγονότα. "Φαίνεται να έχει-"

"ΚΑΛΑ, καλά, εντάξει, κατάλαβα, δεν είμαι Ιστορικός, δεν χρειάζεται να ξέρω τώρα, λιγότερο μπλα μπλα, περισσότερο ζέσταμα, άντε άντε!" είπε ο Νάνος ξεφυσώντας. Ιστορικοί. Δεν τους πιάνεις πουθενά! Λίγο περισσότερο κατσούφης, ο Μπροσκάνταρ απλά βάδιζε και κοιτούσε καθώς περισσότεροι Ιστορικοί μαζεύονταν σταδιακά στον προαύλιο χώρο. Χμμ...δεν θυμόταν ακριβώς τι έπρεπε να τους διδάξει σήμερα, είχε δει ένα σημείωμα από τη Γραμματεία που είχε σπρώξει κάποιος κάτω από την πόρτα του, αλλά θυμόταν ότι θα υπάρχει άλλος ένας Βοηθός Καθηγητή μαζί, οπότε σκόπευε να ψαρέψει το άτομο αυτό μόλις το έβλεπε. Ναι, αυτό ήταν ένα καλό σχέδιο, δεδομένων των συνθηκών!


Αιολίς Ιντούν

  • Βοηθός Καθηγητή
  • Rising Star Poster
  • Άνθρωπος - Αλχημιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ

  • Badges: (View All)
    Second year Anniversary Φυλή των Ανθρώπων One year Anniversary Η Καλοκαιρινή Πένα (2020) Το Ζευγάρι του Καλοκαιριού (2020) Ζευγάρι του Μήνα, Δεκέμβριος 2019
Η Ιντούν ξεκίνησε την ημέρα της με ήλιο και γενναίο πρωινό. Βέβαια, τα 3/4 φαγώθηκαν από το Σίνγκεν, αλλά η Ιντούν πρόλαβε και έφαγε τα λαχανικά της -τα οποία σίγουρα δεν ήθελε ο Σίνγκεν- εγκαίρως. Μόλις τελείωσαν, τον φίλησε γλυκά, τον άφησε να λιάζεται, με την υπόσχεση ότι θα έριχνε μια ματιά στα πειράματά της -την οποία ήξερε ότι θα τηρήσει- και ότι θα βοηθούσε στην εξάσκηση του Έλιοτ -την οποία ήξερε ότι δε θα τηρήσει- και ξεκίνησε για το μάθημα εναλασσόμενων τακτικών των Ιστορικών του τελευταίου έτους.

Η Ιντούν είχε προετοιμαστεί καλά για το μάθημα, ειδικά για τα στοιχεία που δεν κατείχε. Πριν ξεκινήσουν οι διαλέξεις, είχε συμβουλευτεί τους υπόλοιπους Αλχημιστές σε στοιχεία όπως το νερό και ο πάγος ή ενεργειακή μαγεία, είχε ετοιμάσει τους πίνακες και τα διαγράμματά της, τα οποία θα εξηγούσε με παραδείγματα και στη συνέχεια, με καλεσμένους που θα δέχονταν ερωτήσεις από τους μαθητές. Έτσι, η Ιντούν, με την καλύτερη διάθεση και το φωτεινότερο χαμόγελο, κατέβηκε στο προαύλιο για να απολαύσει άλλο ένα καλά οργανωμένο μάθημα, στο οποίο θα συνεργάζονταν προς τη συλλογική γνώση και το συντονισμό ή έτσι νόμιζε.

Καθώς κατέβαινε, συνάντησε την Άρντα, συνεργάτες στην αρχή, φίλες πλέον. Αντάλλαξαν τα πειράγματά τους και πληροφορίες για τις αποστολές τους. Ήταν φτιαγμένες από την ίδια στόφα. Σύντομα τις πέτυχε και ο Γκίντεον, που δεν έχασε ευκαιρία να κάνει λίγο χαρμόσυνο, πρωινό σαματά. Η Ιντούν άφησε τα αδέρφια να πάνε στις θέσεις τους και χαιρέτισε τους υπόλοιπους μαθητές θερμά.

«Καλημέρα σε όλους! Για όσους δε με γνωρίζετε, είμαι η Ιντούν και θα εξασκηθούμε συνεργατικά σε αυτό το μάθημα, μιας και πλησιάζετε στην αποφοίτηση.» είπε με πλατύ χαμόγελο και κοίταξε στα αριστερά.

Λίγο πιο μακριά στέκονταν το άτομο που μάντευε ότι θα ήταν ο συνδιδάσκαλός της για το συγκεκριμένο μάθημα. Αρκετά ενήλικος για να μην είναι μαθητής και αρκετά νέος για να μην είναι Καθηγητής, ο κοκκινόμαλλος Νάνος βάδιζε κατσούφης πάνω κάτω.

Το χαμόγελο της Ιντούν πάγωσε για ένα μονάχα δευτερόλεπτο. Είχε ακούσει για το συγκεκριμένο Νάνο, ένα ή δύο χρόνια μικρότερό της, από την Άρυα. Οι πληροφορίες της έλεγαν πως κατάφερνε να μαλώνει με όλους τους Θεραπευτές, γεγονός που αντιστοιχούσε σε τυπική προσωπικότητα Νάνου, αλλά και ότι κατάφερε να αγανακτήσει τον Αλάσσιο δύο φορές, που αντιστοιχούσε σε κατακλυσμιαίο γεγονός.

«Όχι, δε θα χαλάσει αυτή η μέρα.» είπε στον εαυτό της μέσα από τα δόντια, ακόμη χαμογελώντας και πήγε προς το μέρος του.

Μόλις έφτασε μπροστά του, η Ιντούν χαμογέλασε ακόμη πιο πλατιά, έδωσε το χέρι για χειραψία και είπε: «Καλημέρα! Είμαι η Ιντούν, θα διδάξουμε μαζί αυτό το μάθημα, χάρηκα πολύ!»

Κι έτσι η Ιντούν δολοφόνησε την ημέρα της.


Μπροσκάνταρ Ντούντγκαρντ

  • Βοηθός Καθηγητή
  • Newbie Poster
  • Νάνος - Θεραπευτής
    • Προφίλ
    • ΦΧ

  • Badges: (View All)
    One year Anniversary
Σταδιακά οι μαθητές μαζεύτηκαν, περίπου είκοσι στον αριθμό για τη συγκεκριμένη μέρα. Επιπλέον, ο Νάνος είδε τη νεαρή Βοηθό και κατευθύνθηκε και ο ίδιος προς το μέρος της. Όταν η Ιντούν τον χαιρέτησε εγκάρδια, ο Μπροσκάνταρ ξαφνιάστηκε λίγο. Χωρίς να το καταλάβει ούτε ο ίδιος, είχε συνηθίσει να τον αντιμετωπίζουν με μια κάποια δυσπιστία οι Καθηγητές, κυρίως γιατί τους έκανε τη ζωή πολύ πολύ πιο δύσκολη απ' όσο χρειαζόταν να είναι. Τουλάχιστον στους Θεραπευτές, όσο ήταν μαθητής. Τα μάτια του στένεψαν λίγο για μια στιγμή και την επεξεργάστηκε, προσπαθώντας να διαβάσει τις προθέσεις της, αλλά μετά χαμογέλασε και ο ίδιος. "Χα! Καλημέρα Ιντούν, είμαι ο Μπροσκάνταρ!" είπε και έσφιξε το χέρι της με το δικό του φτυάρι. Η χειραψία του ήταν δυνατή και σφιχτή, αλλά όχι επώδυνη, επιθετική ή με πρόθεση επιβολής.

Μετά ο Νάνος κοίταξε τους Μαθητές και στάθηκε μπροστά του. "Σηκώστε χέρια στις παρακάτω ερωτήσεις." είπε, με τα δυνατά μπράτσα του σταυρωμένα στους ώμους του. "Μιλώντας για το πνεύμα Θεραπευτή σας, πόσοι από εσάς ασχολείστε με Ενισχυτική Μαγεία?" ρώτησε. Αρκετά χέρια σηκώθηκαν, ίσως περισσότερα απ' όσα θα ήταν σε μια τάξη Θεραπευτών και αυτό τον ξάφνιασε. Ίσως έβγαζε νόημα όμως, οι Ιστορικοί μπορεί να ήθελαν περισσότερο να ενισχύσουν τους εαυτούς τους και μετά να χρησιμοποιήσουν ικανότητες Πολεμιστών, παρά να θεραπεύουν. Αυτό θα ήταν καλό!

"Ωραία. Ανανεωτική Μαγεία? Θεραπεία? Αντιμαγεία? Νεκρομαντεία?" ρώτησε και περίμενε κάθε φορά να δει ποιοι θα σήκωναν τα χέρια. "Οι τελευταίοι δικοί σου, Ιντούν." είπε πιο χαμηλόφωνα -που για τον Μπροσκάνταρ σήμαινε ότι πάλι ακουγόταν, ίσως λίγο περισσότερο από ένα κανονικό άτομο όταν μιλούσε κανονικά-, και φάνηκε μια μικρή ανατριχίλα να τον διαπερνά στη σκέψη. Επίσης έφτυσε στον κόρφο του. Νεκρομαντεία. Μπά!

"Εντάξει λοιπόν Ιντούν, σειρά σου, μπορείς να εξηγήσεις τι θα κάνουμε και να δεις τι ψάρια πιάνουν ως Αλχημιστές." είπε ο Μπροσκάνταρ και έκανε ένα βήμα στο πλάι για να της παραχωρήσει το χώρο και το λόγο, έτοιμος και ο ίδιος να ακούσει το τι υποτίθεται ότι θα έκαναν σε αυτό το μάθημα.


Αιολίς Ιντούν

  • Βοηθός Καθηγητή
  • Rising Star Poster
  • Άνθρωπος - Αλχημιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ

  • Badges: (View All)
    Second year Anniversary Φυλή των Ανθρώπων One year Anniversary Η Καλοκαιρινή Πένα (2020) Το Ζευγάρι του Καλοκαιριού (2020) Ζευγάρι του Μήνα, Δεκέμβριος 2019
   Παρατήρησε ότι η χειραψία του ήταν ζεστή και δυνατή, όπως ακριβώς άρμοζε σε έναν Νάνο εγκάρδιο. «Μήπως υπερβάλουν λίγο οι φήμες;» σκέφτηκε και στράφηκε προς την τάξη.

«Λοιπόν, κύριες και κύριοι, ας ξεκινήσ-» πριν προλάβει να ολοκληρώσει την εισαγωγική της πρόταση, ο Θεραπευτής  είχε ήδη πάρει το λόγο και ξεκίνησε να ρωτάει δημογραφικές ερωτήσεις.

«Γιατί έχει σημασία αυτή τη στιγμή να ρωτήσει ποια ειδίκευση ακολουθεί ο καθένας;» σκέφτηκε και πήγε να αναστενάξει αλλά, πριν προλάβει, γούρλωσε τα μάτια στην εντελώς παιδιάστικη αντίδραση του Μπροσκάνταρ προς τη Νεκρομαντεία.

Η Ιντούν μπορεί και να ένιωσε λίγο άβολα για χάρη των μαθητών κι έτσι, έστρεψε τα μάτια γρήγορα προς το μέρος τους, όπου συνάντησε εκείνα της Άρντα, εξίσου γουρλωμένα, σαν να τη ρωτούσε «Τι λέει αυτός ρε;». Έτσι, η Ιντούν, έδωσε ένα νευρικό χαμόγελο στη μεριά της τάξης και έστρεψε γρήγορα το βλέμμα στο Μπροσκάνταρ, προς τον οποίο και ξερόβηξε ευγενικά, για να του δώσει να καταλάβει πως, όποια κι αν ήταν η γνώμη του για τη Νεκρομαντεία, δεν ήταν ευγενικό να τη μοιράζεται τόσο ανοιχτά με τους μαθητές που έπρεπε να ενθαρρύνει να καλλιεργήσουν τις δυνατότητές τους και όχι να νιώσουν αποκλεισμένοι.

Βέβαια, ο Μπροσκάνταρ δε φάνηκε να καταλαβαίνει. Συνέχισε τα δημογραφικά του ανένοχλητος, σαν να πανηγύριζε με τους φιλάθλους στην αρένα.

«Ακόμη ακούγεσαι.» του ψιθύρισε με άλλο ένα ευγενικό, αλλά αμήχανο χαμόγελο, στην -ας πούμε- σιγανή του πρόταση, όμως και πάλι συνέχισε ανενόχλητος.

«Α, ευχαριστώ.» σκέφτηκε και γέλασε πικρά από μέσα της όταν της “παραχώρησε” το λόγο. Παρόλα αυτά, κράτησε τον επαγγελματισμό της, του χαμογέλασε, ανασήκωσε μια φορά τα φρύδια (ίσως η μόνη ένδειξη ειρωνίας), προσπέρασε τη φράση “τι ψάρια πιάνουν” και έγνεψε καταφατικά.

«Λοιπόν, κυρίες και κύριοι,» πήρε τελικά το λόγο, «θα ξεκινήσουμε το πρώτο μέρος των μαθημάτων με θεωρητικές έννοιες του συνδυασμού τακτικών μεταξύ των διαφορετικών φατριών, θα εξοικειωθούμε με έννοιες όπως το ενεργειακό κόστος, συχνότητα και ένταση δεσμού και πώς συνδέονται με τον αιθερικό κάματο, έννοιες απαραίτητες για να εναλλάσσετε μεταξύ πνευμάτων χωρίς να κινδυνεύετε στη μάχη. Θα δούμε πώς μπορούν να συνδυαστεί η χρήση ικανοτήτων ενός πνεύματος με ένα άλλο μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων και σταδιακά, τα μαθήματα θα γίνουν βιωματικά, όπου θα εξασκείστε με καλεσμένους ειδικούς, θα μάθετε να κάνετε σχηματισμούς και να υποστηρίζεστε μεταξύ σας σε πραγματικό χρόνο και έναντι σε ομάδες με ανθεκτικότητες στις δικές ικανότητες, όπως πχ, κάποιοι Εφευρέτες.»

Τα λόγια της Ιντούν κέρδισαν ένα γύρο ενθουσιασμένων μουρμουρητών και η Αλχημίστρια χαμογέλασε κρυφά.

Ήταν δική της ιδέα η προσθήκη του βιωματικού κομματιού, αλλά όταν το πρότεινε στο συμβούλιο, συνάντησε ένα σχεδόν ανυπέρβλητο τοίχο αντιρρήσεων. Οι Καθηγητές και οι Σοφοί της επέστησαν την προσοχή συγκεκριμένα στους τρόπους που μπορούσε το μάθημα να πάει στραβά.

Η Ιντούν, ενθουσιασμένη με την ιδέα της, αντέκρουσε με επιχειρήματα και έπαιξε το Ιντουνοχαρτι της εμπειρίας της με παιδιά όλων των ηλικιών και ταπεραμέντων. Αυτό το δεδομένο βέβαια, το συμβούλιο δε μπορούσε να το αγνοήσει. Παραδέχτηκαν ότι η Ιντούν ήταν ιδιαίτερα αγαπητή "σαν μεγάλη αδερφή" , όπως έλεγαν όλοι και στο ιστορικό της κατάφερνε να συνεργαστεί αρμονικά με εξέχουσες προσωπικότητες όπως Ούμπρο Μερμαν, Γκίντεον Γκροντ, Κάσσανδρος Ιντούν και Σίνγκεν Σινόντα. Το συμβούλιο συμφώνησε πώς αν κάποιος Βοηθός Καθηγητή μπορούσε να διαχειριστεί και να κρατήσει υπό έλεγχο ένα βιωματικό μάθημα, αυτή ήταν όντως η Ιντούν, έτσι επέτρεψαν στη φλογερή της ιδέα να πάρει σάρκα και οστά και η Ιντούν, ξεδίπλωνε τα περίτεχνα διαγράμματά της με χαρά και μια εσωτερική σιγουριά πως θα τελείωναν το εξάμηνο σαν μια χαρούμενη οικογένεια.

Η Ιντούν άνοιξε το πρώτο από τα διαγράμματα και η διάλεξη ξεκίνησε με την Ιντούν να εξηγεί έννοιες, να παρουσιάζει παραδείγματα και συνέργειες και να δέχεται ερωτήσεις. 
« Τελευταία τροποποίηση: Μάιος 02, 2022, 10:09:42 πμ by Αιολίς Ιντούν »


Μπροσκάνταρ Ντούντγκαρντ

  • Βοηθός Καθηγητή
  • Newbie Poster
  • Νάνος - Θεραπευτής
    • Προφίλ
    • ΦΧ

  • Badges: (View All)
    One year Anniversary
Όταν η Ιντούν ξεκίνησε να μιλά, ο Μπροσκάνταρ άρχισε να περπατά τριγύρω, με ένα φαρδύ χέρι να τρίβει την πλούσια, πορφυρή γενειάδα του. Αυτά που έλεγε η Ιντούν του φαίνονταν εξαιρετικά ενδιαφέροντα, και ταυτόχρονα τόσο μακριά από τη δική του προσέγγιση. Τι περίεργο! Ήταν άραγε οι Αλχημιστές τόσο διαφορετικοί από τους Θεραπευτές, ή ήταν ο ίδιος πολύ μακριά απ' όλα αυτά? Και όμως, το αίσθημα που του δημιουργήθηκε δεν ήταν να τα υποτιμήσει....ήταν να αναρωτηθεί πόσο πιο τερατώδης και σκληρός θα γινόταν να τα εφάρμοζε!!! Αν κάποιος τον έβλεπε εκείνη τη στιγμή μπορεί να ένιωθε μια κάποια απειλή, καθώς ο Νάνος περιφερόταν με ένα κάπως ανησυχητικό χαμόγελο, το χαμόγελο που έχει ίσως ένα λιοντάρι πριν ορμήσει στη λεία του.

Ενώ όμως η διάλεξη συνεχιζόταν, ο Μπροσκάνταρ πρόσεξε δύο Ιστορικούς πίσω πίσω, μια Βαλησσίνη και έναν Άνθρωπο, να σιγομουρμουρίζουν με τρόπο που έδειχνε ότι δεν πρόσεχαν την Ιντούν. Σε κάθε τάξη υπήρχαν και αυτοί. Ήσυχα ήσυχα, μουλωχτά, ο Νάνος βρέθηκε πίσω τους χωρίς να τον αντιληφθούν, προκειμένου να τους αντιμετωπίσει με κατανόηση και άκρως παιδαγωγική προσέγγιση, για την οποία φημίζονταν οι Νάνοι, ειδικά της Πεδιάδας. Έτσι λοιπόν ένα χέρι κουπί έπεσε στον ώμο καθενός από τους δύο μαθητές.

"Γιααααααααα πείτε μου λοιπόν, τι είπε η Ιντούν για τον ενεργειακό μόχθο και την τάση δεσμού? Βοηθήστε με και εμένα που δεν σκαμπάζω απ' αυτά, εμπρός! Τι, δεν ξέρετε? Μήπως δεν ακούτε εδώ, τόσο πίσω που είστε? Μπρος, πάτε μπροστά. ΜΠΡΟΣ ΕΙΠΑ ΑΝΤΕ ΑΝΤΕ!" είπε πιο δυνατά όταν οι μαθητές πήγαν να προβάλλουν μια αντίρρηση, αναγκάζοντάς τους να προχωρήσουν ντροπιασμένοι. Με ένα χαμόγελο, ο Νάνος σήκωσε δύο αντίχειρες στην Ιντούν. Βοηθούσε!

Είχε και ο ίδιος πράγματα να πει, φυσικά, αλλά για τώρα ήταν ικανοποιημένος να περπατάει περιμετρικά των μαθητών με την παρουσία του να αποθαρρύνει άλλους από το να περισπαστούν ή να μιλήσουν, και να παρακολουθεί αυτά που έλεγε η Ιντούν. Σίγουρα ήρθε πολύ προετοιμασμένη, και αυτά που έλεγε είχαν βάθος. Αν κατάφερνε να τα χρησιμοποιήσει έστω και λίγο, πόσο πιο καλός θα γινόταν......το απειλητικό χαμόγελο επέστρεψε, καθώς ο Νάνος αναλογιζόταν το "βάθος των ανεκμετάλλευτων δυνατοτήτων του".