Rasnarry Academy

Η γέννηση της άνοιξης [Ρέιφεν]

Σολ Οτίγιε


Άνοιξη 1306


Τι όμορφη μέρα!! Η Σολ ξύπνησε από το πρωί και πήρε το πρωινό της παρέα με την Αλέξα στην τραπεζαρία. Όλη η Ακαδημία ήταν στα κέφια της, οι μαθητές τουλάχιστον, μιας και δεν είχαν μαθήματα, και μπορούσαν να χαζέψουν όλη μερα. Η Αλέξα χωρίστηκε με τη Σολ, μιας και έπρεπε να κάνει εξάσκηση με την Σύλβια, και η Σολ πήρε τον δρόμο για τον καταρράκτη πέρα μέσα στο δάσος της Ακαδημίας, χαιρετώντας τους μαθητές που έβλεπε στον δρόμο της. Η ίδια είχε πλέον αποφοιτήσει, αλλά ήταν κοινή απόφαση των Σοφών και της Κασσάνδρας, γενικής υπεύθυνης της Ακαδημίας να παραμείνει εκεί, μαζί με άλλους που θα βοηθούσαν στην άμυνα ενάντια στους κινδύνους που καραδοκούσαν.

Η Σολ ξεκίνησε να τραγουδάει, και φθάνοντας στον καταρράκτη αφέθηκε στο στοιχείο της. Βούτηξε τα πόδια της στο κρύο νερό, και κατόπιν κάθισε στο γρασίδι και περισυλλογίστηκε τον αιθέρα που περιέκλυζε όλο τον κόσμο. Έχοντας πλέον έρθει σε πλήρη αρμονία μαζί του, μετά από μπόλικη εκπαίδευση αλλά και γκάφες, χαιρόταν για το κατόρθωμα της και ένιωθε ευγνωμοσύνη στους Θεούς και στους δασκάλους της. Ειδικά στην Ιλίντιεν.

Η Άνοιξη είχε μπει για τα καλά. Στο δάσος που βρισκόταν, πουλιά, φυτά και δέντρα, έφθαναν στο έπακρο της ανάπτυξης τους και γιόρταζαν τον ερχομό μιας ακόμα γέννησης της γης.



Ρέιφεν Γιάνσεν

Η Ρέιφεν εκνευρισμένη από την παραφωνία που της χάλασε τον ύπνο της. Σηκώθηκε τίναξε τα ξερά φύλλα από πάνω της, ζώστηκε το στιλέτο και ακολούθησε τη φωνή. Τα βήματα της την έβγαλα στον μικρό καταρράκτη που είχε ανακαλύψει πριν λίγες μέρες. Ήταν το τέλειο καταφύγιο. Η τέλεια κρυψώνα, μακριά απ' όλους και όλα και ειδικά μακριά από την οχλαγωγία και την επιδεκτικότητα. Φτάνοντας στην άκρη της όχθης κοντοστάθηκε παρατηρώντας το κορίτσι να ρεμβάζει τα κρυστάλλινα νερά της λίμνης. Το τραγούδι της οι Θεοί θα έκλειναν τα αυτιά τους στην κακοφωνία της. Την εκνεύρισε ακόμη παραπάνω.
-Μπορείς να βγάλεις επιτέλους τον σκασμό; Δεν κατάλαβες πως μέχρι και τα πουλιά πέταξαν μακριά από το σπουδαίο τραγούδι σου; καύγχασε η Ρέιφεν. 
Η κοπέλα γύρισε ξαφνιασμένη αλλά όχι τρομαγμένη κοιτάζοντας περισσότερο από περιέργεια παρά από απέχθεια όπως την κοίταζαν οι περισσότεροι.

« Τελευταία τροποποίηση: Απρίλιος 11, 2021, 03:08:46 μμ by Ρέιφεν Γιάνσεν »


Σολ Οτίγιε

Η Σολ τρομαγμένη ανοίγει τα μάτια και προσπαθεί να εντοπίσει την προέλευση της φωνής. Μια ξωτικό, μαθήτρια της Ακαδημίας, ψιλή με κόκκινα μαλλιά και βιολετί μάτια την κοιτούσε και προσέβαλε το τραγούδι της.  Την έπιασαν τα γέλια. "Αχ σε καλό σου.... Με έκανες και τρόμαξα!!" της απάντησε και συνέχισε να γελάει.

"Επίσης, συμπαθώ το εκρηκτικό σου ταπεραμέντο!! Καλή δουλεια!" της απάντησε και φρόντισε να φτιάξει το τουρμπάνι που φόραγε στα μαλλιά της και είχε μισο φύγει από την τρομάρα που είχε φάει.

"Γεια, με λένε Σολ. Αλχημίστρια Νερού κατά κύριο λόγο. Εσένα; Λιονταράκι του Καταρράκτη;" είπε στην νεαρή μαθήτρια, γελώντας ακόμα.


Ρέιφεν Γιάνσεν

Λιονταράκι του καταρράκτη; Έτσι με αποκάλεσες μόλις τώρα; απάντησε με σοβαρό ύφος πριν λυθεί στα γέλια.. Με έχουν αποκαλέσει με πολύ χειρότερα ψευδώνυμα και συνέχισε να γελάει.
-Είμαι η αξεπέραστη, μοναδική, ανεπανάληπτη Ρέιφεν. Έκαστος στο είδος της και το ξωτικό στη μάχη