Rasnarry Academy

Πίσω από την σκιά του δέντρου [Ανοιχτό για όλους]

Κέννα

Άρχισε να γελάει νευρικα χτυπώντας τα χέρια της στο τραπεζι. "Επειδή ΕΓΩ δεν είμαι πλασμένη για αυτή τη ζωή; Αυτή η ίδια η ζωή με έπλασε και με έκανε αυτό που είμαι." μάλιστα συλλογίστηκε, ένα κακομαθημένο με ταλέντο στα μαχαίρια είναι. "Δεν με ενοχλεί η μπόχα του θανάτου Βίλιτοφ, ο θάνατος που έσπειρα με κράτησε ζωντανή, όμως θέλω κάτι καλύτερο, κάτι παραπάνω από αυτό και για αυτό είμαι διατεθειμένη να πεθάνω."  σηκώθηκε αργά από την θέση της και τράβηξε το στιλέτο που είχε δεμένο στην ζώνη της,"Ομως ο σκοπός μου εύκολα μπορεί να χαθει αν εμπιστευτώ την ζωή μου σε κάποιον δειλό σαν εσενα" Ας δούμε πως αντιδράς έξω απο την ασφάλεια που τόσο πολύ απαξιώνεις. Με ένα σαλτο πηδηξε στο τραπέζι δίνοντας μια απροσδόκητη κλωτσιά με στόχο το στήθος του Βίλιτοφ,αρκετα δυνατή ώστε αν τον πετύχει να τον κάνει να πέσει στο πάτωμα.
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 15, 2020, 03:24:48 μμ by Κέννα »


Βίλιτοφ Θορνβερτ

Δεν ήταν η αντιπαράθεση της Κέννα που τον εξέπληξε. Το περίμενε. Είχε την ίδια φωτιά να καίει μέσα της με τον ίδιο και το πείσμα ήταν πα΄ρομοιου βεληνεκούς. Μα η επίθεση;

Δεν κατάφερε να ανταποκριθεί όπως έπρεπε. Έπεσε κάτω από την καρέκλα του. Όταν ανασηκώθηκε γέλασε σαρδόνια.

"Βλέπω τέρμα οι κουβέντες" σχολίασε ανταποδίδοντας την κλωτσιά με ακόμα μία στην ακρη του τραπεζιού. Η δύναμη που έβαλε ήταν αρκετή για να ταρακουνήσει και ίσως ρίξει κάτω το έπιπλο με τα σερβίτσια και γιατί όχι την ίδια την Πολεμίστρια.   
Ulu chi', dos z'klaen ust wund'ahk˙ to betray, you must first belong.


Ιλίντιεν Άτρας

Η Ιλίντιεν έκλεισε τα μάτια και ξεφυσηξε.

"Πρέπει να σου γνωρίσω τον αδερφό μου, θα κάνετε καλή παρέα... ", είπε και στραβομουτσούνιασε.

" Κεννα, μιλάς σε παιδι χωρίς αυτιά, δεν έχει νόημα να προσπαθεις. Βιλιτοφ, ακόμη δε μου απάντησες γιατί είσαι εδώ. Συνεχίζεις να υπεκφευγεις με θεωρίες. "

Η Ιλίντιεν χάιδεψε την Αλέξα στα μαλλιά. Αυτοί οι Σοβερινοι παραηταν απαλοί! Της θυμιζε το Νικιλ, το μάγειρα φίλο της. Λες να μαγείρευε και η Αλέξα; Μπα, παραήταν μικρούλα.

Μπροστά στην Καθηγήτρια έφτασε ένα πιατο παραφουσκωμενο από μοσχάρι και λαχανικά. Τα μάτια των γύρω μπορεί και να έκαιγαν από τους τόνους μπαχαρικά που είχε το κρέας επάνω.

"Με συγχωρείς ένα λεπτό", είπε καθώς έβαλε την Αλέξα να καθίσει δίπλα της. " Θέλεις λίγο;" Τη ρώτησε όπως θα ρωτουσε το παιδι της και την τάισε μια μπουκιά.

"Διαμόρφωση απόψεων θα σου έλεγα ότι κάνει η Ακαδημία της Θαλανίλ και μπροστά σου έχεις μία της απόφοιτο. Όχι παιδι μου, διαμόρφωση απόψεων δε γίνεται σε ένα χώρο που συνυπάρχουν Ξωτικά και οι καημένοι οι Σοβερινοι. Ακόμη και για τον ηρωισμό που τόσο απεχθανεσαι, απάντησε μου σε παρακαλω, απαίτησε κάνεις από εσένα να συμμετασχεις σε κάποια αποστολή;"

Πριν προλάβει να ολοκληρώσει την προταση της, η Κεννα, που την κάλυπτε με τις φωνές της, πηδηξε στο τραπέζι και επιτέθηκε στο Βιλιτοφ!

"Όχι! Δεν είναι τρόπος αυτός! " Αλλά ο Βιλιτοφ, παρασυρμενος από το παθος και το νεαρό της ηλικίας, αντεπιτεθηκε και μάλιστα, στο τραπέζι.

"Το παιδί ρεμάλια! " Φώναξε και έφερε την Αλέξα γρήγορα στην πλάτη της, καθώς τα πιατα πετουσαν στον αέρα. Την κάθισε γρήγορα στους ώμους της και έπιασε της έδειξε να πιαστει από τα μαλλιά της.

"Δεν έχετε τρόπους! " Πριν αντεπιτεθει η Κεννα, άρπαξε το πετο της με το αριστερό χέρι και την έφερε με φόρα πανω της. Η κουτουλιά που θα της εσκαζε θα ακουγονταν σε όλη την τραπεζαρία. Με το δεξί άρπαξε το Βιλιτοφ από τα μαλλιά. Το προσωπο του πήγαινε κατευθείαν στο γόνατό της, για να του ανοίξει τη μύτη.

"ΣΑΓΙΑΝΕ ΑΣΑΧΙ!!!!! "

Η Ιλίντιεν δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένη, όπως έδειχνε το συνοφρυομενο της πρόσωπο
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 15, 2020, 04:35:25 μμ by Ιλίντιεν Άτρας »


Κέννα

Φυσικά και τον έπιασε απροετοιμαστο. Ποιος περιμένει επίθεση την ώρα που τρώει, μέσα στην Ακαδημία; Ισως έτσι καταλάβει σκέφτηκε. "Ω δεν το περίμενες έτσι;" του είπε ειρωνικά, όμως το σαρδονιο χαμόγελο ήταν κολλημένο στα χείλη του. Με μια γρήγορη κίνηση ο πολεμιστής κλώτσησε το τραπέζι κάνοντας ότι υπήρχε πάνω να πέσει στο πάτωμα. Η ορμή ήταν αρκετή ώστε να φτάσει μέχρι την Κέννα και να την κάνει να πίσω πατήσει.  Άρχισε να βηματίζει κυκλικά ώστε να τον οδήγησει στον ελεύθερο χώρο της τραπεζαρίας, το τελευταίο που ήθελε ήταν χτυπήσει η Αλεξα.

Πριν προλάβει όμως να κάνει άλλη κίνηση η Ιλιντιεν την άρπαξε και της έριξε μια κουτουλιά που την έκανε να παραπατησει και να πέσει στο πάτωμα.  Η Ιλίντιεν άρχισε να φωνάζει έξαλλα το όνομα της Σαγιάνε και τότε η Κέννα κατάλαβε ότι θα πλήρωνε αυτό της το ξέσπασμα.


Βίλιτοφ Θορνβερτ

Ω ναι! Ετοιμαζόταν να πάρει το αίμα του πίσω. ΤΟ τραπέζι ήταν μόνο η αρχή. Ο Βίλιτοφ με ένα μικρό άλμα ισορρόπησε στο πεσμένο τραπέζι και ετοιμάστηκε για τη δεύτερή του κίνηση. Δεν θα έλεγε ποτέ όχι σε μία μικρή μονομαχία. Ναι, θα προτιμούσε να ήταν καλύτερα προετοιμασμένος αλλά δεν τον ένοιαζε τώρα τόσο.

Χαμογέλασε πιο πλατιά όταν η Καθηγήτρια Άτρας πήρε την κατάσταση στα χέρια της. Π΄ρωτο της θύμα η Κέννα. Άρπαξε την ευκαιρία αυτή να φύγει μα το ξωτικό ήταν πιο γρήγορο. Να πάρει. Τον έιχε ήδη αρπάξει και έβλεπε το σφριγηλό της γόνατο να πλησιάζει με μανία το πρόσωπό του. Ενστικτωδώς το κάλυψε με τα χέρια του αλλά ήταν αργά. Έντονος και οξύς πόνος τον μούδιασε από το σαγόνι ως τη μύτη και το μέτωπο.

"Να πάρει" ψιθύρισε
Ulu chi', dos z'klaen ust wund'ahk˙ to betray, you must first belong.


Σαγιάνε Ασάχι

Περπατούσε σχεδόν αμέριμνη, όταν η νευριασμένη φωνή της Ιλίντιεν έφτασε στ αυτιά της. Με το ονοματεπώνυμο της. Πρώτον, η Ιλίντιεν πάντα την καλούσε με το μικρό της ή το χαιδευτικό της. Δεύτερον η Ιλίντιεν πάντα την έκραζε με το ονοματεπώνυμο της. Τρίτον και χείριστον η φωνή της Ιλίντιεν νευριασμένη καλώντας το ονοματεπώνυμο της ήταν σίγουρα μπελάς. Χωρίς να ξέρει τι έγινε η Σαγιάνε είχε ΄ήδη νευριάσει. Ήξερε πως ποτέ η αδερφή της δε θα ξεσπούσε χωρίς λόγο. Ήξερε πως πιθανότατα είχε γίνει χαμός. Ήξερε πως πιθανότατα ευθύνονταν τα παιδιά τους. Και τουλάχιστον για τους πρώτους πέραν του νέου ανάγωγου Βίλιτοφ ήταν σίγουρη πως είχε κάνει καλή δουλειά.

Μπήκε φουριόζα στην τραπεζαρία, και αντίκρυσε όντως την Ιλίντιεν να έχει σβερκωμένο τον Βίλιτοφ και με μεγάλη της έκπληξη την Κέννα. Το πρόσωπο της αυστηρό. Δεν κοίταξε καν τον Βίλιτοφ. Θα του τα έψαλε μετά με τον τρόπο που ήθελε το ανάγωγο. Κοίταξε την Ιλίντιεν κάνοντας της νόημα καταφατικά. Έπειτα γύρισε στην Κέννα με όλο το μένος της, παρόλα αυτά ψύχραιμη. Ήταν η αγαπημένη της...παρόλες τις διαφορές τους.

"Εξηγήσου!" είπε κοφτά.
~The bird of the Hermes is my name, eating my wings, to make me tame...


Κέννα

Η Σαγιάνε μπήκε σχεδόν πετώντας στην τραπεζαρια και αγνοώντας τελείως τον Βίλιτοφ στάθηκε μπροστά της. "Εξηγησου" της είπε αυστηρά όμως ψύχραιμα.
Προσπάθησε να σηκωθεί όμως η κουτουλιά που της έδωσε η Ιλιντιεν την έκανε να ξαναζαλιστει, στάθηκε παρ'όλα αυτά στα πόδια της και όρθια πλέον μπροστά από την Σαγιάνε την κοιταξε στα μάτια.
"Δεν μπορώ να σου πω κάτι που δικαιολογεί την συμπεριφορά μου, κάτι που να καταλάβεις τουλάχιστον. Ξέρω το λάθος μου και θα δεχτώ την τιμωρία σου."  το βλέμμα της ταξίδεψε στον Βίλιτοφ, ηταν χειρότερα απο αυτήν, αιμορραγουσε.
Ακόμα και αν δεν ανακατευοταν η ξωτικιά, πάλι ματωμενος θα ήταν, σίγουρα.
Η όραση της θόλωσε για λίγο και επανήλθε αμέσως. Έτριψε το κεφάλι της στο σημείο που την χτύπησε, θεοί από πέτρα είναι φτιαγμένο αυτό το ξωτικό; αναρωτήθηκε.


Σαγιάνε Ασάχι

Η Σαγιάνε ξεφύσηξε θυμωμένη. Ναι καλή η συγκατάβαση αλλά όχι τώρα. Αυτά τα παιδιά θα την έκαιγαν.
"Βρε κουτορνίθι" ξέσπασε στην Κέννα "σου έχω πει να τα μασάς μαζί μου; Σε ρώτησα για εξηγήσεις! Από την πλευρά σου. Το σωστό ή το λάθος δεύτερη μοίρα. Είχα τον Όλυξ τώρα θα έχω και σένα;"

Γύρισε το κεφάλι της στον χαμό από πιάτα, φαγητά, στα ματωμένα τους κεφάλια. Χαμογέλασε ευχαριστημένη. Ώστε μάθημα λοιπόν, κατένευσε στην Ιλίντιεν.

"Μάθημα, πάθημα!" φώναξε Πλησίασε την Ιλίντιεν και την κοίταξε με σθένος και ειρωνία, τον δικό τους κώδικα
"Μη λερώνεις τα χέρια σου χρυσή μου, αναλαμβάνω εγώ. Θα σε ενημερώσω για την...τιμωρία τους" είπε χαιρέκακα "Μπορώ να δανειστώ το κουτάβι;" ρώτησε απαξιωτικά εννοώντας το Βίλιτοφ.

Αφού τον σβέρκωσε καλά άρχισε να τον σέρνει έξω. "Θες να παίξεις...θα παίξεις μαζί μου. Και εγώ δε θα σου χαρίσω όπως η Άτρας" του ψιθύρισε στο αυτί. "ΚΕΝΝΑ τσακίσου!" φώναξε λίγο πριν βγούνε από την πόρτα

"Όσο σέρνω το κουτάβι εξηγήσου. Και. Μη. Τολμήσεις. Να. Μου. Τα. Μασήσεις! Τί έγινε;"
~The bird of the Hermes is my name, eating my wings, to make me tame...


Βίλιτοφ Θορνβερτ

Αυτό ήταν ύψιστη αδικία! Δεν έφταιγε για ότι έγινε. Και φυσικά θα το συνέχιζε πάρα αυτά. Του είχαν επιτεθεί, δεν θα το άφηνε να περάσει ε΄τσι.

Μα μέσα του κάπως ευχαριστήθηκε το γεγονός πως και η πολυ αγαπημένη Κέννα τα άκουγε για τα καλά από την καθηγήτρια Ασάχι. Μπορεί αυτόν να τον έσερνε από τον σβέρκο σαν η σκύλα μάνα τα κουτάβια της - ειλικρινά απο δω και πέρα θα συχαινόταν αυτή τη λεξη - αλλα και η άλλη δεν περνούσε καλύτερα. Του ξέφυγε όμως έναν κρυφό γέλιο το οποίο κόπηκε απότομα από τον πόνο και το αίμα της μύτης του. Καταραμένοι καθηγητές... αναστέναξε και μόρφασε ακόμα μια φορά στον πόο
Ulu chi', dos z'klaen ust wund'ahk˙ to betray, you must first belong.


Αλέξα Γκάρντεν

Η Αλέξα καθόταν στην αγκαλιά της αγαπημένης της καθηγήτριας. Η αύρα της, την ήρεμουσε. Ευτυχώς για όλους. Καθώς η συζήτηση άρχισε να παίρνει παράξενη τροπή, η Αλέξα προσπαθούσε να μείνει ήρεμη. Και συγκέντρωμενη σε διάφορα άλλα πράγματα. Η καθηγήτρια την ηρέμησε, την τάισε, προφανώς καταλάβαινε τι θα γινόταν αν, αν τηης άφηνες το μυαλό ελεύθερο...

Η μικρή αλχημιστρια, όταν άρχισαν τα πρώτα αίματα, σκεφτόταν το χωριό της και ότι ήταν η μέρα που εσφαζαν τα ζώα, οπότε από εκεί προήλθαν τα αίματα. Ηρέμησε. Όταν έσπασαν τα πιάτα, σκεφτόταν ότι ήταν σε μια ζωοπανήγυρη, και ότι έσπαγαν πιάτα πάνω στο κέφι. Ηρέμησε. Όταν όμως άκουσε την καθηγήτρια Ατρας να φωνάζει δυνατά "ΣΑΓΙΑΝΕ ΑΣΑΧΙ"...

Δεν άντεξε...

Οι φλέβες στο λαιμό της άρχισαν να φουντώνουν. Την έπιασε μια ελαφριά ζέστη μέσα στο στήθος της. Τα χέρια της ξεκίνησαν να καίνε. Τα μάτια έκλεισαν χωρίς να το θέλει. Είδε νοερά μια πύρινη κουρτίνα να υπάρχει επάνω στο τραπέζι...

Ευτυχώς για όλους, ήρθε η καθηγήτρια Ασαχι...

Η φόρα της κόπηκε της μικρής σοβερινης. Όλα επανήλθαν στο φυσιολογικό... Πήγε στην αγαπημένη της καθηγήτρια, και κρύφτηκε από πίσω. Την αγκάλιασε και κοίταζε την καθηγήτρια να φωνάζει στους μαθητές της.

"Πωπω, η Κεννα μάλλον τη γλίτωσε... Αλλά ο Βιλιτοφ... Δεν τον βλέπω καλά..." σκέφτηκε και έπιασε ακόμα πιο σφιχτά αγκαλιά την Ιλιντιεν. Έκλεισε τα μάτια της και ηρέμησε σκεπτόμενη το αγαπημένο της σκατζοχοιρο...


Ιλίντιεν Άτρας

«Έλα εδώ μικρό παιδάκι», η Ιλίντιεν, σαν άλλο άτομο, γύρισε και μίλησε με την απαλότερη φωνή του κόσμου στην Αλέξα. Τη σήκωσε στα χέρια και ξεκίνησαν για την άλλη μεριά της αίθουσας.

Είχε μεγάλη περιέργεια για το πώς θα εξελίσσονταν αυτή η διαμάχη των μαθητών. Στην πραγματικότητα της θύμιζαν τον έφηβο, ατίθασο εαυτό της, όταν έμπλεκε σε ένα κάρο καυγάδες και τα άκουγε από τον Ίλεθ. Σίγουρα η Κέννα και ο Βίλιτοφ είχαν μια ιδιαίτερη δυναμική και είχαν πολλά να προσφέρουν.

Έφτασε σε μία από τις αίθουσες, όπου το μάθημα των Αλχημιστών με την Ιντούν είχε ξεκινήσει. Η Ιλίντιεν έβαλε την Αλέξα να καθίσει στο κάθισμα, φίλησε τα μαλλάκια της και έκανε να φύγει ανενόχλητη.

«Ξέρετε... κυρία Άτρας...»
«Ξέρω!» έκοψε την Ιντούν πριν της κόψει την ευχαρίστηση.

Έκλεισε την πόρτα και κατευθύνθηκε προς τη μεριά που πήγε η Σαγιάνε.


Κέννα

Ο Ολυξ, τι θα έλεγε άραγε για αυτόν. Τον σκέφτηκε να μάχεται πλάι του και τον Βίλιτοφ να τον εγκαταλείπει για να σώσει τον εαυτό του. Η πίεση της ανέβηκε ξανά όμως κάτι αναπάντεχο συνέβη και την έκανε να ηρεμήσει απότομα.

Η Σαγιάνε άρπαξε τον Βίλιτοφ από τα χέρια της Ιλιντιεν και τον έσερνε έξω. Φυσικά αυτή δεν θα έμενε πίσω, τσακίσου της είπε και ακολούθησε έκπληκτη.
"Όσο σέρνω το κουτάβι εξηγήσου. Και. Μη. Τολμήσεις. Να. Μου. Τα. Μασήσεις! Τί έγινε;"

"Εγω φταίω, εγώ του επιτέθηκα."ξεκίνησε να λέει καθώς τους ακολουθούσε. "Με προκάλεσαν τα λόγια του, δεν μπορούσα να κρατηθώ, ούτε και ηθελα." πάρα την αποδοχή της ευθύνης της, η Σαγιάνε ακόμα έσερνε τον κοκκινομαλλη.
Σιώπησε για λίγες στιγμές."Αν με ρωτούσες πριν λίγα χρόνια και εγώ το ίδιο θα απαντούσα,αν είχα να διαλέξω ανάμεσα σε κάποιον άλλον και εμένα, θα έσωζα τον εαυτό μου,αυτό έκανα εξ άλλου πριν έρθω εδώ.
Ομως μετά από αυτά που είδα, μετά απο την Μεβαίρ…"εσφιξε τα χείλη με πικρία και κοίταξε την καθηγήτρια της κατάματα. "Δεν δέχομαι αυτόν τον δειλό για συμπολεμιστη μου. Είναι άδειος!"έφτυσε τις λέξεις απαξιωτικά."... Εξ άλλου πιστεύει ότι μπορεί να ζήσει σαν φυγάς. Θα του έδινα μια γεύση του έξω κόσμου γιατί προφανώς δεν έχει ιδέα και ας λέει το αντίθετο." κάποια πράγματα δεν μπορεί να τα διδάξει η Ακαδημία


Αλέξα Γκάρντεν

Ευτυχώς η καθηγήτρια Ιλιντιεν, πήρε με ηρεμία από το χεράκι την Αλέξα και την οδήγησε στην αίθουσα που γινόταν το μάθημα των αλχημιστών, από την γλυκιά βοηθό Ιντουν.

Η Αλέξα, σαν υπακουο παιδάκι, που δεν ήταν όμως, έκατσε εκεί που την έβαλε η ιλιντιεν.

Παρακολουθήσει λίγο το μάθημα... Σήμερα είχαν για την συγκέντρωση του αιθέρα γύρω τους... Αλλά δεν της άρεσε... Από τη μια ήθελε να είναι ήρεμη για να μην κάνει κακό, από την άλλη, ήταν περίεργη για την έκβαση έξω στο προαύλιο...

Σηκώθηκε αργά και ρώτησε την κυρία "Θα μπορούσαμε να πάμε έξω? Να δούμε λιγάκι κυρία?" είπε κοιτάζοντας με ματάκια ανοιχτά σαν κουταβάκι την Ιντουν...


Σαγιάνε Ασάχι

Η Σαγιάνε είχε εκνευριστεί με το Βίλιτοφ. Καταάλαβαινε ακριβώς τι εννοούσε η Κέννα. Και η κοπέλα είχε δίκιο. Πώς θα μπορούσε να εμπιστευτεί την ζωή της σε κάποιον τόσο αναξιόπιστο; Πως στην ύστατη στιγμή δε θα τρέξει για το τομάρι του αλλά θα μείνει να υπερασπιστεί; Χειροτερα, πως προκειμένου να σώσει το τομάρι του, δε θα γυρίσει εναντίον του πρότερα συμμάχου του;

Η Σαγιάνε είχε εκνευριστεί και ταυτόχρονα το είχε πάρει απόφαση. Ήταν ο Βίλιτοφ τέτοιος που της το έβγαζε. Ο μικρός ήταν χαμένη υπόθεση εάν δεν έπαιρνε δραστικά μέτρα. Δραστικότατα. Και αυτό θα έκανε.

Τον έσυρε έξω από το κτήριο και τον πέταξε απέναντι της.
"Θές να παίξουμε; Έλα κατά πάνω μου; Σε προκαλώ, αδύναμε. Θες να τα βάλεις με κάποιον; Έλα βάλτα μαζί μου. Δε μπορείς να με αντιμετωπίσεις. Είσαι θρασύδειλος" έφτυνε τις λέξεις στα μούτρα του για να τον νευριάσει. Άνοιξε τα πόδια της ελαφρά στο ύψος των ώμων σε θέση μάχης και περίμενε.

"Κέννα, φώναξε έναν θεραπευτή. Θα τον χρειστεί. Και μετά θα είναι η δική σου σειρά"
~The bird of the Hermes is my name, eating my wings, to make me tame...


Κέννα

Δεν πίστευε αυτά που άκουγε. Και δεν καταλάβαινε το ξέσπασμα της Σαγιάνε. Αν κάποιος έπρεπε να τιμωρηθεί, αυτή ήταν η Κέννα.

Φυσικά συμφωνούσε ότι ο Βίλιτοφ ήθελε ένα χέρι ξύλο, αυτό ξεκίνησε να κάνει εξ άλλου , όμως όχι έτσι, όχι από αυτήν, όχι χωρίς λόγο.

"Δεν θα σε πολεμισω Σαγιάνε. Ομως όπως σου είπα, εγώ ξεκίνησα τον καυγά." πλησίασε και στάθηκε ανάμεσα στην καθηγήτρια και τον πολεμιστή "θα δεχτώ την τιμωρία"
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 17, 2020, 06:08:38 μμ by Κέννα »