Rasnarry Academy

Βίλιαρ Νόνμας

navio

Όνομα: Βίλιαρ Νόνμας

Φυλή: Νάνος

Μέλος  Οικογένειας: όχι κάποιας γνωστής

Ηλικία: 28

Φατρία: Θεραπευτές

Εμφάνιση Χαρακτήρα: Ο Βίλιαρ, δεν διακρίνεται για το ύψος του. Πιο κοντός από το μέσο ύψος της φυλής του, και στρουμπουλός, με μικρά άκρα, θα μπορούσες να πεις ότι μοιάζει με ένα βαρέλι κρασί. Γλυκιά φυσιογνωμία όμως! Το ευρύ χαμόγελο του παρέα με τα μακριά σε κοτσίδες γένια του, σε χρώμα καστανό κερδίζουν  τους πάντες. Στο ίδιο καστανό χρώμα είναι και τα μακριά μαλλιά του, μια υπερηφάνεια που κρατάει από την παιδική του ηλικία όταν η Νιρ, η φίλη του,  του τα παίνεψε και ορκίστηκε στον εαυτό του να μην τα κόψει ποτέ. Τα γλυκά μάτια του, σε τόνους του χρώματος της γης, με στάλες πράσινου αντικατοπτρίζουν έναν ειλικρινή άνθρωπο με μεγάλη ψυχή.

Προσωπικότητα: Ένας γλυκύτατος νάνος, με μια εμπάθεια προς τους άλλους και κυρίως προς τους μαθητές του. Μια ψυχούλα θα έλεγε κανείς που δεν θέλει να πειράξει μύγα. Χαμογελαστός ως επί των πλείστων. Μόνο να μην τον δεις να θυμώνει. Τα μάτια του γίνονται ολοστρόγγυλα και πετούν φωτιές. Εξωστρεφής προς τον κόσμο και ειδικά στις άλλες Φυλές, που όπως και οι Νάνοι, έχουν τα κουμπιά τους. Συνήθως αργεί να φέρει κάτι εις πέρας, μια και είναι λεπτομερής και κοιτάει να τελειοποιήσει τα πάντα μουρμουρώντας συνήθως στον εαυτό του. Του αρέσει να κοιμάται και να χαζεύει τη λίμνη της Ακαδημίας τα βράδια από το παράθυρό του. Το βαρύ γέλιο του, που συνήθως κάνει και τους άλλους να γελάνε ακούγεται παντού στην Ακαδημία, με το παραμικρό εύνασμα. Αν θα ήθελες να τον περιγράψεις συνολικά θα έλεγες ότι είναι ένας άξιος αντιπρόσωπος της Φυλής του. Ακατάστατος, αλλά υπομονετικός. Αργός αλλά αποτελεσματικός, μερικά ακόμα χαρακτηριστικά του.

Προϊστορία Χαρακτήρα: 

Γονείς:
Βαν Νόνμας(Πατέρας, 88 χρονών, Πολεμιστής)
Γκρένια Νόνμας (Μητέρα, 75 χρονών)

Αδέλφια: -

Μοναδικός απόγονος του ζεύγους Νόνμας, και σε μεγάλη ηλικία μάλιστα, είχε μια φυσιολογική ζωή. Ο πατέρας του, με τα νέα του ερχομού του γιού του, του έταξε το καλύτερο τσεκούρι που έχει φτιαχτεί ποτέ. Η μητέρα γελώντας τον προειδοποίησε ότι αισθανόταν κάτι διαφορετικό, ότι το αγόρι τους δεν έχει γεννηθεί για να πολεμάει. Ο πατέρας γέλασε και της είπε ότι αποκλείεται να συμβαίνει αυτό, αφού αυτός είχε βάλει τέχνη στην σύλληψη του. Την νύχτα που γεννήθηκε ο Βίλιαρ, ο Βαν κερνούσε μπύρες στον δρόμο και τα καλύτερα κρέατα των κυνηγών, ενώ η γυναίκα του κοιλοπονούσε. Η Μαία έχοντας απηυδήσει από τη φασαρία, βγήκε έξω και με μια σκούπα άρχισε να τους διώχνει όλους. «Αφήστε επιτέλους την γυναίκα να γεννήσει με την ησυχία της!! Και σύ!» γύρισε στον Βαν, «Περιμένεις το παιδί σου να βγει με τόση φασαρία και πανικό, έξω;» του φώναξε και εξαφανίστηκε πίσω στο σπίτι. Σύντομα γεννήθηκε ο Βίλιαρ, ένα κλάμα από το στέρνο του, και αμέσως χαμογέλασαν όλοι… ήταν ζωντανός…

Μεγαλώνοντας ο Βίλιαρ, έδειξε, ότι στο στοίχημα των γονιών του, κέρδιζε και με διαφορά η μητέρα του. Αρνούμενος να πιάσει οποιοδήποτε ξύλινο όπλο, στρεφόταν στη μητέρα του και τα μελιστάλαχτα τραγούδια της. Ο ίδιος δεν είχε καλή φωνή αλλά του άρεσε να προσπαθεί. Η ευγενική και γλυκιά του προσωπικότητα δεν έμεινε απαρατήρητη από τους φίλους του και ιδιαίτερα από την Νιρ, την παιδική του φίλη που όντας δύο χρόνια μεγαλύτερη, ήταν όλο τσαχπινιά και νάζι, και ο Βίλιαρ πάντα την κυνηγούσε και την άφηνε να ξεφύγει, για να τρέξει πάλι και πάλι και πάλι. «Γυναικάς από μικρός!!!» έλεγε περήφανα ο πατέρας του στους συγχωριανούς του στο χωριό Μπρουχέρ που έμεναν, ένα χωριό έξω από τα ορυχεία προς την Πεδιάδα του Ρομίρ.

Όταν ήρθε ο Σοφός για την επιλογή, ο Βίλιαρ ήταν τελευταίος. Κοιτούσε και ξανακοιτούσε τον γρίφο που είχε στα χέρια του, χωρίς να μπορεί να τον λύσει. Όμως μην θέλοντας να στενοχωρήσει τον Σοφό, έτρεξε γρήγορα και έφερε στον Σοφό ένα λουλούδι. Ο Σοφός τον ρώτησε γιατί το έκοψε από τα υπόλοιπα. Ο Βίλιαρ μην ξέροντας τι να απαντήσει κόντεψε να κλάψει. Ο Σοφός τότε καθησυχάζοντας τον, του είπε… «Οι Θεραπευτές όπως εσύ, πάντα, όταν είναι να κόψουν ένα βότανο, σπέρνουν άλλα δύο… Μην το ξεχάσεις ποτέ αυτό μικρέ μου Βίλιαρ…» Και κάπως έτσι ο Βίλιαρ έγινε δεκτός στην Ακαδημία.

Τα χρόνια περνούσαν, και ποτέ δεν ξέχασε την συμβουλή του Σοφού. Αντίθετα μεγάλωσε τις γνώσεις του και έγινε ένας εξαίρετος Ώριμος Θεραπευτής, που σύντομα άφησε την Ακαδημία για να γυρίσει τον κόσμο φτιάχνοντας τον δικό του Βοτανολογικό Χάρτη. Όμως τα πράγματα άλλαξαν. Ο Σοφός Αλμέρ απήχθει και ένα γράμμα έφτασε στα χέρια του. Η ανάγκη για Θεραπευτή ήταν αναγκαία, και ο ίδιος θα μπορούσε να βοηθήσει.

Κατοικίδιο: Μια μικρή μαϊμού που ακούει στο όνομα Χάνα. Είναι εκπαιδευμένη να ανεβαίνει σε δέντρα και να βοηθάει τον Βίλιαρ να μαζεύει βότανα και καρπούς, που βρίσκονται σε σημεία που δύσκολα μπορεί να προσελκύσει.

Δείγμα Γραφής:

Φθάνοντας στο Πορτμέιρ, η γλυκιά μυρωδιά του χωριού και οι γνωστές φυσιογνωμίες των ντόπιων, τον έκαναν να χαμογελάσει. Σήκωσε τον βαρύ σάκο του, και κατεβαίνοντας με τα κοντά ποδαράκια του, πάτησε το πόδι του στη γη. Τόσες γλυκές αναμνήσεις, τόσες όμορφες στιγμές, και μια ανάγκη να τραγουδήσει ήρθαν στην επιφάνεια. Ανταυτού ξεκίνησε να σφυρίζει έναν γλυκό σκοπό, καθώς έβγαινε από το χωριό, για να διαβεί τον δρόμο προς την Ακαδημία. Τα μάτια του έλαμψαν όταν έφθασε στη λίμνη, και ο απογευματινός ήλιος έδυε, καθρεφτίζοντας πάνω της, τις ακτίνες του. Με μια βόλτα με τα Λελάνεα, έφθασε στην προβλήτα, όπου τον περίμενε η Κασσάνδρα σκύβοντας και αγκαλιάζοντας τον.
«Καλώς ήρθες Βιλιαρ!» του είπε.
«Κασσάνδρα, όποτε με χρειάζεσαι, θα είμαι εδώ…» της απάντησε χαμογελώντας της, και σύντομα και οι δύο άρχισαν να περπατούν και να ανταλλάζουν τα νέα τους.