Rasnarry Academy

Απρόοπτη έξοδος


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 20
    • Μηνύματα: 1069
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
Φυσικά, σειρά είχε ο ενθουσιασμός. Ένας ενθουσιασμός που η Σαγιάνε είχε να αισθανθεί χρόνια. Μια τρέλα, μια παρόρμηση της στιγμής. Αισθάνθηκε έφηβη. Έκλεισε το χέρι της στο χέρι της Λύριεν και άλλωτε τρέχοντας, άλλοτε περπατώντας, άλλοτε τσιρίζοντας η μία στην άλλη κάποια στιγή φτάσανε στο Πόρτμειερ. Η Σαγιάνε δεν είχε ιδέα από τα μαγαζιά που υπήρχαν, πέρα από την αγορά. Μα η εμπειρία της Λύριεν τις οδήγησε σ ένα ξύλινο μαγαζάκι στο οποίο ο ήχος των μουσικών οργάνων ξεπερνούσε την κλειστή πόρτα. Η καρδιά της σκίρτησε, άγχος και ντροπή. Μα η Λύριεν την έσυρε μέσα μαζί της.

Ανοίγοντας την πόρτα, όλα τα μάτια στράφηκαν πάνω τους. Η Σαγιάνε ξεροκατάπιε. Το φουστάνι της Λύριεν ήταν αποκαλυπτικό. Τα πόδια της ήταν όλα έξω. Τα χέρια της επίσης. Και το είδος του κοψίματος στο πάνω μέρος, άφηνε το στέρνο της ανοιχτό. Η ουλή της φαινόταν που ξεκινούσε από την κλείδα της. Δεν είχε συνηθίσει τέτοια βλέμματα, ήταν τελείως διαφορετική η γύμνια στο πεδίο της μάχης. Μα γρήγορα, έδιωξε τις σκέψεις και ακολούθησε με δική της ροή την Λύριεν σ' ένα τραπέζι.

Μέσα, το μαγαζί ήταν σχεδόν γεμάτο. Ελάχιστα τραπέζια ήταν άδεια. Τέσσερις βάρδοι με μουσικά όργανα τραγουδούσαν και έπαιζαν μουσική, ενώ άλλοι χόρευαν από κάτω και γύρω από τα τραπέζια. Το κλίμα ΄ήταν σα να βρισκόσουν σε πανηγύρι. Η μυρωδιά της μπύρας και του αλκοόλ έντονη. Η Σαγιάνε αποφάσισε να αφήσει έξω από την πόρτα την Καθηγήτρια Ασάχι και πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια να αφήσει ελεύθερη τη Σαγιάνε. Και αυτό ήταν κάτι που πέτυχε η Λύριεν.

Οι ώμοι της κύρτωσαν ελαφρά προς τα κάτω. Τα μάτια της χαλάρωσαν έκφραση σε ένα ζεστό μπλε του νυχτερινού ουρανού, μια υπόνοια ενός πονηρού μειδιάματος έκανε την εμφάνιση της. Έφερε τα χέρια της και άρχισε να ξετυλίγει τις κοτσίδες της. Όταν τελείωσε τίναξε πίσω τα μαλλιά της. Ήταν ελεύθερη. Κοίταξε τη Λύριεν όλο ζωή και ενέργεια. Τι θα γινόταν τώρα; Πως πήγαινε;

Το βλέμμα της έφτασε στη ράμπα. "Έρχομαι Λύριεν" είπε και σηκώθηκε απότομα περνώντας ανάμεσα από ανδρικές και γυναικείες φιγούρες μέχρι το μπαρ.
Ο άνθρωπος που στεκόταν από πίσω την κοίταξε λοξά.
"Τί μπορώ να κάνω για σένα κοπελιά;" ρώτησε καθαρίζοντας με το  λευκό πανί ένα ποτήρι.
"Μία μπύρα παρακαλώ" είπε εκείνη και γύρισε πλάτη παρατηρώντας όλους τους θαμώνες.
"Ορίστε γλυκιά μου" ακούστηκε μετά από λίγο η φωνή του.
Η Σαγιάνε γύρισε και τον κοίταξε. "Βασικά...βάλτε μου ακόμα μία" είπε.

Γύρισε στη Λύριεν και άφησε μία μπύρα μπροστά της.
"Πίνεις μπύρα σωστά;" ρώτησε έυθυμα, ενώ κράτησε τη μια για τον εαυτό της. Σήμερα θα απελευθερωνόταν!

https://www.youtube.com/watch?v=hWPPD5ww0eA
« Τελευταία τροποποίηση: Φεβρουάριος 12, 2020, 06:10:15 μμ by Σαγιάνε Ασάχι »
  • Rate    Brilliant    Great x 1    Agree    Winner x 1    Hot    Confused (List of Rates | 8 Αποστολή Σύνολο)


Λύριεν Μαρκιέλ

  • Βαλησίνος
  • Καθηγητής
  • Level 15
    • Μηνύματα: 693
  • Εφευρέτης
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Εφευρέτης
Η Λύριεν διέσχισε το δάσος μαζί με τη Σάγια της.Σήμερα δεν ήταν η καθηγήτρια Ασάχι.Ήταν η φίλη της.Η κολλητή της.Που θα έκαναν μαζί σκανταλιες σαν να ήταν παιδάκια.

Η Λύριεν ένιωθε σαν μικρή Βάλι.Δεν είχαν ανάγκη να κρυφτούν,καθηγήτριες ήταν στο κάτω κάτω.Όμως πιασμένες χέρι χέρι έτρεχαν μέσα στη νύχτα για να βρουν το δρομο με τα μαγαζιά.

Ο ενθουσιασμός τους ήταν μεγάλος.Τσιριζαν και γελούσαν ανεμελες στο δρόμο.

Βρήκαν την "κουτσή γαρίδα" που είχε πει ο φίλος της ο ναυτικός.Από έξω ακουγόταν ευχάριστη μουσική.Μπήκαν.

Τα μάτια όλων,αμέσως έπεσαν επάνω τους.Η Λύριεν το είχε συνηθίσει.Πάντα φορούσε λαμπερά αξεσουάρ και είχε ωραίο σώμα.Κοίταξε όμως τη φίλη της που έμοιαζε να πάγωσε προς στιγμή.

Έκατσαν σε ένα τραπέζι.Το μαγαζάκι μύριζε έντονα αλκοόλ και στη Λύριεν θύμισε άλλες μέρες και άλλες εποχές.Τότε που έπινε πολύ.Αλλά έτσι κι αλλιώς και σήμερα θα έπινε!

Η Σάγια άφησε τα μαλλιά της κάτω.Η Λύριεν ένιωσε ένα ευχάριστο σφίξιμο στην καρδιά.Επιτέλους θα απελευθερωνόταν η φιλενάδα της.Όταν την είδε να φέρνει και δυο μπύρες,σιγουρευτηκε ότι θα περνούσαν τέλεια.

"Πίνεις μπύρα σωστά?" ρώτησε η Σάγια.

"Να φυσικά!Πολλές.Ξέρεις,ο φίλος μου ο ναυτικός,μου πρότεινε αυτό το μαγαζί γιατί έχει θολή μπύρα πολύ γευστική" είπε η Λύριεν καθώς σήκωσε το ποτήρι για να την εξετάσει και να τσουγκρισει με τη φίλη της.

"Τι ωραία μουσική.Να ξέρεις,θα χορέψουμε σήμερα!Αλήθεια, τον Ελντιν δεν τον ξέρω καθόλου.Δεν έχει τύχει να συναντηθούμε ποτέ.Όσο θα κοιτάω γύρω μου μήπως βρω κανέναν ωραίο για να χορέψω,θέλεις να μου πεις γι αυτόν?"
  • Rate    Brilliant    Great x 1    Agree    Winner x 1    Hot    Confused (List of Rates | 8 Αποστολή Σύνολο)


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 20
    • Μηνύματα: 1069
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
Η Σαγιάνε χαμογελούσε πλατιά. Ο κόσμος, η μουσική, οι συνομιλίες που κάλυπταν κάθε μέρος του μαγαζιού την έκαναν να χαλαρώνει όλο και περισσότερο.
Άκουγε τη Λύριεν χαμογελαστά καθώς η φίλη της κοιτούσε εξεταστικά τη μπύρα. Άραγε, είχε διαφόρων λογιών μπύρες; αναρωτήθηκε. Δεν είχε ιδέα.
Και έπειτα μια ερώτηση που την βρήκε απροετοίμαστη...ο Ελντίν...κοκκίνισε ανεπαίσθητα...

"Ο Ελντίν...είπε προσπαθώντας να κερδίσει λίγο χρόνο...μοιάζουμε αρκετά από την άποψη ότι δεν έχουμε δει πολλά πράγματα πέραν αυτού που ήταν "γραφτό" ας πούμε για εμάς. Είναι αρκετά εμ...κλειστός με την πρώτη ματιά, μα έχει ζεστή καρδιά. Είναι τυπικός με όσους δε γνωρίζει, μα δεν σημαίνει πως είναι ουδέτερος ή αμέτοχος. Α όχι....απλά δυσκολεύεται και αυτός λίγο με τα κοινωνικά. Αν πιει λίγο κιόλας...χε χε..." το άφησε να πλανάται στην ατμόσφαιρα. Ο Ελντίν φυσικά ήταν αρκετά πιο σκοτεινός απ΄ο ότι παρουσίασε στη Λύριεν...αλλά αυτές ήταν λεπτομέρειες και όχι για όλους. Ειδικά μαζί με το ποτό, ο Ελντίν πολλές φορές χανόταν στο ίδιο του το μυαλό. Αν και τελευταία ήταν πολύ καλύτερα σε αυτό τον τομέα.

Για να η ρωτήσει άλλα η Λύριεν, έκανε μια στρατηγική επιλογή.. "Για πες μου Λύριεν λοιπόν...τι διαφορά έχουν οι μπύρες;" ήταν μια χαζή ερώτηση, το ήξερε, αλλά από την άλλη πόνταρε ότι η Λύριεν θα ξεκινούσε από αυτό και θα επεκτεινόταν σε άλλα θέματα.

Χαμογέλασε πλατιά και φέρνοντας το πρόσωπο της κοντά στην κούπα μύρισε πρώτα το περιεχόμενο. Η μυρωδιά δεν της άρεσε ιδιαίτερα...στραβοκατάπιε κοιτώντας τη χαμογελαστή φάτσα της Λύριεν και πριν καν το καταλάβει κατάπινε μια γερή γουλιά μπύρας.

Μία λέξη... α η δ ί α .....το πρόσωπο της ξίνισε....αλλά το είχε αποφασίσει. ¨Ήπιε ακόμα μια γερή γουλιά προσπαθώντας να συνηθίσει τη γεύση...

https://www.youtube.com/watch?v=DEeAN471boQ&feature=share&fbclid=IwAR1HfF8C8qG-b4x-t-YQ8rAlNviw3jvvpcb-R1kpISgO8UIIBLPGFpkjGJQ
  • Rate    Brilliant    Great    Agree    Winner x 1    Hot    Confused (List of Rates | 6 Αποστολή Σύνολο)


Κέννα

  • Πολεμιστής
  • Level 7
    • Μηνύματα: 237
  • Άνθρωπος
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    All hail the Queen! Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ολοκλήρωση του Quest, Η Θεραπεία Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019
Της είχε δώσει ραντεβού στην ταβέρνα. Παρόλο που είπε πως θα άφηνε αυτή την ζωή πίσω, δεν μπορούσε να τον αγνοήσει. Τον είδε να κάθεται στο μπαρ, πλησίασε και έκατσε στο άδειο σκαμπό δίπλα του.  "Λοιπόν; Τι έχεις για μένα;" είπε χωρίς πολλά περιττά.  Γύρισε και την κοίταξε από πάνω μέχρι κάτω, με το μοναδικό μάτι που ειχε. "Βλέπω δεν ήταν ικανοί να σου μάθουν λίγους τρόπους εδώ στο μεγάλο σχολείο που ηρθες" απάντησε και συνέχισε με ένα δυνατό γέλιο το οποίο μετατράπηκε σε βήχα.  Ήπιε μια μεγάλη γουλια από μπύρα  στην προσπάθεια του να  ηρεμήσει και αφού άδειασε το ποτήρι το χτύπησε στον πάγκο θριαμβευτικά. " Βρήκες αυτό που ζήτησα; " η υπομονή της Κέννα είχε αρχίσει να εξαντλείται.  Άρχισε να σκέφτεται πως ίσως ήταν λάθος, δεν έπρεπε να σκαλίζει το παρελθόν. "Η αλήθεια είναι πως όχι. Το ξωτικό που μας είπες είναι άφαντο,πιθανότατα νεκρό, δεν υπάρχει λόγος να ψάχνεις."εκανε μια παύση και συνέχισε "Πόσο πιστεύεις ότι θα σε αφήσουν να μείνεις εδώ; Δεν ανήκεις εδώ. Ήρθα να σε πάρω πίσω" άπλωσε το χέρι του προς το δικό της όμως πριν προλάβει να την πιάσει, η Κέννα έβγαλε το στιλέτο της και το κάρφωσε πάνω στο ξυλινο μπαρ,ελάχιστα χιλιοστά από το δικό του." Θα σηκωθείς και θα φύγεις και δεν θα σε ξαναδώ μπροστά μου, αλλιώς το μάτι σου δεν θα είναι το μόνο που θα πάρω".  Ο άντρας την κοιταξε μια τελευταία φορά και εφυγε χωρίς λέξη. Εκνευρισμένη πήρε το ποτήρι που βρισκόταν μπροστά της και το άδειασε σε μια στιγμή. Μια γνωστή φωνή της τράβηξε την προσοχή.
" Μία μπύρα παρακαλώ....... Βασικά...βάλτε μου ακόμα μία" Ναι αυτή ήταν! Την ακολούθησε με το βλέμμα της και την είδε να κάθεται σε ένα τραπέζι με την καθηγήτρια Λυριεν. Μα τι έπαθε αναλογιστηκε βλέποντας την ενδυμασία της.  Έκανε νόημα να της βάλουν τρία ποτήρια μπύρα, τα πήρε και πλησίασε στο τραπεζι τους. "Καλησπέρα σας, να κάτσω μαζί σας;" είπε και άφησε κάπως άτσαλα τα ποτήρια στο τραπέζι.
  • Rate    Brilliant    Great x 2    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 4 Αποστολή Σύνολο)


Λύριεν Μαρκιέλ

  • Βαλησίνος
  • Καθηγητής
  • Level 15
    • Μηνύματα: 693
  • Εφευρέτης
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Εφευρέτης
Η Λύριεν άκουγε προσεκτικά τα λόγια της Σαγιανε για τον Έλντιν.Αν είχε δει την πρόσκληση κι ερχόταν, θα έβλεπε μια άλλη Σαγιανε...Και ήταν συνυπεύθυνη η Λύριεν γι αυτό...Άραγε θα του άρεσε αυτή η τελείως θηλυκή πλευρά? Και θα συμπαθούσε τη Λύριεν?ή όχι.

Καθώς αναρωτιόταν η Λύριεν, της έπεσε κάτω, σε αυτό το βρωμερό πάτωμα με τις ξύλινες σανίδες, η καπνοθήκη της.Έσκυψε για να τη μαζέψει και καθώς σηκωνόταν, άκουσε τη Σαγιανε να ρωτάει "τι διαφορά έχουν οι μπύρες"

Γκαπ! Ακούστηκε το κεφάλι της που χτύπησε στο τραπέζι και παραλίγο να ρίξει τις μπύρες.

"Σάγια!" είπε με έκπληξη η Λύριεν ." Μου κάνεις πλάκα!Δεν ξέρεις τί διάφορες έχουν οι μπύρες?Αχ μωρέ,ξέχασα,εσύ δεν πίνεις!" γέλασε η Λύριεν κι έτριψε το κεφάλι στο πίσω μέρος που χτύπησε πριν.

"Το βασικό τους χαρ..." ξεκίνησε να λέει.Όμως τρεις μπύρες προσγειώθηκαν ατσουμπαλα στο τραπέζι.

" Καλησπέρα.Να κάτσω μαζί σας?" είπε μια φωνή από δίπλα της.Η Λύριεν είδε την Κεννα.Την πολεμιστρια που είχε προσγειωθεί από ένα δέντρο , τότε στη φωτιά.

"Καλώς την.Κάτσε.Είχα γενέθλια πριν μέρες και βρήκα μια καλή δικαιολογία για να ντυσω τη φιλενάδα μου τη Σαγια και να βγούμε για χορό.Αν βρω και κανέναν πολεμιστή, πειρατή, κάποιον τέλος πάντων, δεν θα με χάλαγε!" είπε γελώντας εγκάρδια η Λύριεν στην Κεννα που καθόταν εκείνη τη στιγμή μαζί τους.

"Για πες, πώς σου φαίνεται αυτή η αλλαγή?" είπε η Λύριεν και με το χέρι της έδειξε τη Σάγια.
  • Rate    Brilliant    Great    Agree    Winner    Hot    Confused


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 20
    • Μηνύματα: 1069
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
"Ωχ είσαι καλά;;" αναφώνησε καθώς η Λύριεν χτύπησε το κεφάλι της. Και τότε ακόμα μία φωνή, γνωστή μάλιστα έκανε την εμφάνιση της.

Η Κέννα με τρεις μπύρες. Τα αντανακλαστικά της στο πρόσωπο της μαθήτριας της σκλήρυναν απότομα και για μια αρκετή μεγάλη στιγμ΄ή κάθισε κοιτώντας την βλοσυρά, στην προσπάθεια της να αποδιώξει αυτό το αίσθημα. Παρόλα αυτά το είχε υποσχεθεί στον εαυτό της. Λίγο μόνο μετά τα χαρακτηριστικά του προσώπου της χαλάρωσαν ξανά και η Σαγιάνε έβαλε πείσμα ακόμα και όλη η Ακαδημία να ερχόταν στο μαγαζί να μην άφηνε ξανά την Πολεμίστρια να κερδίσει έδαφος. Όχι σήμερα.

"Κέννααα...κατάφερε να πει χαμογελώντας...κάτσε φυσικά μαζί μας." Γύρισε και κοίταξε τη Λύριεν.
"Λύριεν από δω η μαθήτρια μου η Κέννα, από τις πιο αξιόλογες ανάμεσα στους πολεμιστές. Έχει λαμπρό μέλλον. Και τσαγανό δέκα ατόμων" είπε εύθυμα στη Λύριεν για να αρχίσει να γνωρίζει νέα άτομα.

Το βλέμμα της έπεσε στις έξτρα μπύρες. Σκυθρώπιασε κοιτώντας την μία ακόμα κούπα που υπολόγισε πως της αναλογούσε.
Στο καλό, σκέφτηκε και με μια μεγάλη ανάσα κατέβασε όλη την μπύρα της. Μόλις τελείωσε έπιασε το στόμα της. Ήταν αηδιαστικά αηδιαστική.

"Πως σας αρέσει αυτό;" κατάφερε να ψελίσει ανάμεσα από λίγες ανατριχίλες. Μα ήταν μία μπύρα μείον. Χαρούμενη για το κατόρθωμα της πήρε μπροστά την μία εκ των τριών που άφησε η Κέννα και κοίταξε τη Λύριεν με πλατύ χαμόγελο.
  • Rate    Brilliant    Great x 1    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 2 Αποστολή Σύνολο)


Κέννα

  • Πολεμιστής
  • Level 7
    • Μηνύματα: 237
  • Άνθρωπος
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    All hail the Queen! Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ολοκλήρωση του Quest, Η Θεραπεία Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019
Οι καθηγήτριες την καλωσόρισαν και έτσι καθισε και αυτή στο τραπεζι. Το πρόσωπο της Σαγιάνε άλλαξε  και η Κέννα ήξερε πως ήταν πολύ έξω από τα νερά της.

"Για πες, πώς σου φαίνεται αυτή η αλλαγή?" την ρώτησε η καθηγήτρια λυριεν. Ξανακοιτάξε άλλη μια φορά την την Σαγιάνε. "Μμ κάτι διαφορετικό από ότι συνήθως θα έλεγα. Μια ενδιαφέρουσα προοπτική της γυναίκας πίσω από την πολεμιστρια." ταυτόχρονα άφησε μια κούπα μπροστά από την κάθε μία τους. "όλοι έχουμε μια πλευρά που δεν δείχνουμε συνήθως. Και αυτή της Σαγιάνε είναι εντυπωσιακη!" είπε και κατέληξε σε ένα χαμόγελο ελπίζοντας να την κάνει να χαλαρώσει κάπως.

« Τελευταία τροποποίηση: Φεβρουάριος 15, 2020, 03:06:17 μμ by Κέννα »
  • Rate    Brilliant    Great    Agree    Winner    Hot    Confused


Άρυα Λιρέλ

  • ΣΤ' Έτος
  • Θεραπευτής
  • Level 8
    • Μηνύματα: 341
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Ζευγάρι του Μήνα, Δεκέμβριος 2019 Η Πένα του Μήνα, Δεκέμβριος 2019 Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ολοκλήρωση του Quest, Η Θεραπεία
«Δεν καταλαβαίνω τι μου λες!» φώναξε για τρίτη φορά η Άρυα στη Σέλυ. Οι φωνές σε συνδυασμό με τη μουσική κάλυπταν κάθε προσπάθεια συζήτησης. Το συνομήλικό της ξωτικό χτύπησε απηυδησμένα το χέρι στο μέτωπο. Οι ξανθιές της τούφες πατηκώθηκαν στο δέρμα από τον ιδρώτα, και η Άρυα της έκανε νόημα να φτιάξει τα μαλλιά της. Είχε ζέστη. Και η ίδια ζεσταινόταν πολύ. Το κολλητό, μαύρο φόρεμά της, που τόσο πολύ είχε άχτι να βάλει, τώρα της φαινόταν εφιάλτης. Ο πολύς κόσμος σε συνδυασμό με το πολύ αλκοόλ δεν βοηθούσε ιδιαίτερα. Ασφυκτιούσε.

«Πάμε λίγο έξω;!» φώναξε στη Σέλυ με όλη της τη δύναμη, μα εκείνη την κοίταξε κάπως παραξενεμένη. «Έξω!» φώναξε και πάλι η Άρυα, δείχνοντας προς την πόρτα. Η φίλη της της έγνεψε καταφατικά. Σηκώθηκε από το σκαμπό παραπατώντας άσχημα, και πιάστηκε από το μπαρ για να μη πέσει.
«Είσαι καλά;» ρώτησε η Σέλυ πιάνοντάς την άμεσα από το αριστερό της μπράτσο.
«Όχι!» της φώναξε η Άρυα. Αλλά τι σημασία έχει; , σκέφτηκε χαμογελώντας κάπως πικραμένα. Δεν περίμενε ότι το αλκοόλ θα της έλυνε τα προβλήματα.

Είχαν έρθει να βγάλουν τον πόνο τους.
Η Σέλυ είχε πρόσφατα χωρίσει —για ακόμα μια φορά. Συνηθισμένο πλέον φαινόμενο, αφού με τον Χιθ μια ήταν μαζί, μια χώρια. Αυτό βέβαια δεν την εμπόδιζε από το να κλαίει κάθε φορά λες και ήταν η τελευταία, ενώ μια βδομάδα αργότερα ήταν και πάλι μαζί. Η Άρυα ήξερε πως ό,τι και να της έλεγε δεν έπιανε τόπο. Είτε έπρεπε να κάνουν κάποιες υποχωρήσεις ώστε να καταφέρουν να διατηρήσουν επιτέλους μια σωστή σχέση, είτε να το διαλύσουν μια και καλή. Η Σέλυ όμως, χρόνια τώρα, το έβλεπε αλλιώς.

Για την Άρυα, τα προβλήματα την πλησίαζαν από πολλά μέτωπα. Ο Ζακ είχε φύγει πριν κάτι μέρες, και η ίδια προσπαθούσε να σβήσει από το μυαλό της το ενδεχόμενο ότι μπορεί να μην ξαναγυρνούσε. Ήταν βέβαια και πολύ μπερδεμένη, αφού πέρα από μια αρχική σπίθα, δεν υπήρχε και κάτι άλλο μεταξύ τους... Τι σήμαινε όμως αυτό για την ίδια; Θα ήταν άραγε σωστό να πάει παρακάτω;
Έπειτα, ήταν και τα σημάδια. Κανείς δεν την κοιτούσε το ίδιο, ενώ ήταν η πρώτη φορά που αποφάσισε να βγει χωρίς να τα κρύψει. Αυτή ήταν πλέον. Έπρεπε να το πάρει απόφαση. Από τη στιγμή που τα άτομα τα οποία αγαπούσε δεν την έβλεπαν διαφορετικά, έπρεπε να σταματήσει να το κάνει η ίδια στον εαυτό της.

Σπρώχνοντας τον κόσμο κατάφεραν με κόπο να φτάσουν στην είσοδο. Καλωσόρισε με ένα μειδίαμα το αεράκι που της χάιδεψε το πρόσωπο. Το μεθύσι την ανάγκασε να κάτσει στο πλακόστρωτο, παρέα με τη φίλη της. Η Σέλυ της πρόσφερε λίγο από τον καπνό της, και η Άρυα για πρώτη φορά δεν αρνήθηκε. Έγειρε το κεφάλι στον ώμο της φίλης της, χαμένη στον καπνό και τις σκέψεις της.

Τι σημασία είχε να είσαι καθωσπρέπει τελικά;
Τι σημασία είχε να ακολουθείς τους κανόνες;
Το τέλος ήταν το ίδιο για όλους.

«Τι θα έλεγες αν έκοβα τα μαλλιά μου;» ρώτησε τη Σέλυ, χαμογελώντας και μόνο στην ιδέα να κάνει κάτι διαφορετικό. «Έι μ' ακούς; Σε σένα μιλάω» είπε και της έσπρωξε λίγο το πόδι. Δεν πήρε απάντηση, και σήκωσε το κεφάλι να την κοιτάξει. Ακολούθησε το βλέμμα της.

Στο απέναντι στενό σκεκόταν ο Χιθ, ακουμπησμένος με τον ώμο στον τοίχο, τα χέρια στις τσέπες, δαγκώνοντας τα χείλη του από αμηχανία. Τα μάτια του κλειδωμένα στη Σέλυ.
«Άντε πήγαινε» της είπε η Άρυα χτυπώντας την απαλά στην πλάτη.
«Σίγουρα;» έκανε η Σέλυ αυτήν τη φορά αμέσως. «Και συ;»
«Μην ανησυχείς για μένα. Νομίζω πως είδα μέσα την Λέιλα. Θα πάω να πιω μια μπύρα και μαζί της και θα γυρίσω» είπε καθώς σηκωνόταν. «Άντε, κουνήσου!» συμπλήρωσε, και με μια αγκαλιά την έσπρωξε προς το μέρος του Χιθ, ενώ εκείνη την χαιρετούσε με ένα ντροπαλό μα συνάμα ενθουσιώδες χαμόγελο.
Λίγο πριν κλείσει πίσω της την πόρτα του μαγαζιού, η ματιά της τους έπιασε να απομακρύνονται αγκαλιά. Χαμογέλασε, και μπήκε μέσα έτοιμη για τον δεύτερο γύρο.

  • Rate    Brilliant    Great x 1    Agree    Winner x 1    Hot    Confused (List of Rates | 8 Αποστολή Σύνολο)


Βαλύριον

  • Εφευρέτης
  • Καθηγητής
  • Level 16
    • Μηνύματα: 705
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Εφευρέτης
Από τις αρχές της σημερινής ημέρας ο Βαλύριον είχε αποφασίσει πως θα την περάσει όλη στους δρόμους και τις ταβέρνες του Πορτμέιρ. Έπειτα από αρκετή περιπλάνηση κατέληξε σε έναν αγαπημένο του προορισμό. Την "Κουτσή Γαρίδα". Μπήκε μέσα πριν γεμίσει από κόσμο και κάθισε στην αγαπημένη του θέση. Μια σκοτεινή γωνία της μπάρας. Εκεί τον υποδέχτηκε ο ιδιοκτήτης της Ταβέρνας, ένας κάπως εκκεντρικός αλλά πάντα χαμογελαστός νάνος με όνομα Κλίγκον.

"Τι θα πιει σήμερα το αγαπημένο μου ξωτικό;" ρώτησε χαμογελαστά χωρίς να χάσει καθόλου χρόνο.

"Αυτό που πίνεις όταν κρυώνεις γέροντα." του απάντησε σαρκαστικά ο Βαλύριον.

Βγάζοντας ένα βαρύ γέλιο ο νάνος ξεκίνησε να ετοιμάζει το ποτό του πελάτη του. Ήταν ένα ποτό που το σέρβιρε μόνο αυτή η ταβέρνα και όπως είχε μάθει ο Βαλύριον ήταν δημιουργία του παππού του Κλίγκον, όταν έπιανε πολύ κρύο στην πατρίδα τους.

Η ώρα κυλούσε ευχάριστα και το αλκοόλ έρεε άφθονο στην Κουτσή Γαρίδα. Μουσικές, χοροί, τσακωμοί και ότι άλλο μπορούσε να συμβεί σε μια ταβέρνα. Κάποια στιγμή το βλέμμα του Βαλύριον έπεσα πάνω στην Κέννα, η οποία καθόταν στην άλλη άκρη του μπαρ και συνομιλούσε με κάποιον μυστήριο άντρα. Δεν έδωσε πολύ σημασία στις δραστηριότητες της σκληρής πολεμίστριας μέχρι που την είδε να καρφώνει απειλητικά τον στιλέτο της πάνω στο ξύλο. Ο Κλίγκον της έριξε μια στραβή ματιά αλλά ο Βαλύριον άπλωσε το χέρι του και τον σταμάτησε πριν προλάβει να της πει τίποτα. "Είναι της ακαδημίας." του είπε καθησυχαστικά και τον άφησε να εξυπηρετήσει τους πελάτες του.

Το βλέμμα του Βαλύριον ξαναστράφηκε προς το μέρος της  Κέννα. Ο άντρας που ήταν μαζί της είχε φύγει και η Κέννα κοιτούσε πλέον μια άλλη μορφή που έπαιρνε μπύρες από το μπαρ.
"Δεν μπορεί να είναι δυνατόν!" μουρμούρισε ξαφνιασμένος καθώς κοιτούσε προσεκτικά από πάνω μέχρι κάτω τη γυναίκα με τις μπύρες η οποία επέστρεφε στο τραπέζι της. "Μμμμ... και αυτή εδώ." συνέχισε το μουρμουρητό του. Αν και τον κατέκλυσε μια ανυπομονησία, ο Βαλύριον συγκρατήθηκε, και αποφάσισε να κάνει την παρουσία του γνωστή αργότερα, όταν οι κυρίες της ακαδημίας είχαν επηρεαστεί αρκετά από το αλκοόλ. Σίγουρα δεν ήξεραν τι θα τους επιφύλασσε αυτή η βραδιά.
  • Rate    Brilliant    Great    Agree    Winner x 3    Hot    Confused (List of Rates | 18 Αποστολή Σύνολο)


Λύριεν Μαρκιέλ

  • Βαλησίνος
  • Καθηγητής
  • Level 15
    • Μηνύματα: 693
  • Εφευρέτης
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Εφευρέτης
Η Λύριεν διέκρινε μια αλλαγή στη διάθεση της Σαγιανε όταν εμφανίστηκε η Κεννα.Ευτυχώς δεν κράτησε πολύ...Λίγες στιγμές και μετά την είδε να ρουφάει τη μπύρα της.

Αφού έγιναν οι απαραίτητες συστάσεις, η Λύριεν χάρηκε που η Κεννα εβρισκε εντυπωσιακή τη Σάγια.

"Κορίτσια πάω εγώ για τον άλλο γύρο." είπε χαρωπά η Λύριεν.Είχε αρχίσει να έχει αρκετό κέφι και θα τις σήκωνε για χορό οπωσδήποτε,παρ'όλο που και οι δύο ηταν αρνητικες και μονο στη σκέψη...

Έσπρωξε διακριτικά ένα ζευγαράκι που χόρευε δίπλα από το τραπέζι τους και πήγε στο μπαρ.Ο μπάρμαν νάνος, της χαμογέλασε.

"Τι θες κουκλίτσα?" είπε κοιτάζοντας την απο πανω μέχρι κάτω, όσο του επέτρεπε η μπάρα.

"Γειαααα" είπε τραγουδιστά η Λύριεν.
"Θέλω τρία ...τσάπι? τσάρι? " ειπε και τον κοίταξε ερωτηματικά γιατί δεν θυμόταν καλά πως το λένε.

Ο νάνος την ξανακοιταξε.Εξεταστικά αυτή τη φορά.Του κόπηκε το χαμόγελο και η Λύριεν ανησύχησε.

"Εμ συγγνώμη,το είπα τελείως λάθος?"είπε η Λύριεν.Ο νάνος την ξανακοιταξε βλοσυρος.

"Ο Θροντέλ με έστειλε."συνέχισε η Λύριεν.

Ο μπάρμαν έπιασε την κοιλιά του από το αυθόρμητο γέλιο που του ήρθε.Δάκρυσε.
Η Λύριεν πάγωσε.Δεν καταλάβαινε τι γινόταν.

"Κοπελιά,θεωρείς ότι μπορείς να πιεις τσάπι?καλαααα,αφού σε έστειλε αυτός..." είπε με βραχνή φωνή από τα γέλια.

Χτύπησε δύο φορές το πάτωμα και εμφανίστηκε κάπου από κάτω του ένας βοηθός.Σήκωσε το χέρι ο μπάρμαν και έδειξε τρία.Ο βοηθός ένευσε καταφατικά και εξαφανιστηκε.

Καθώς η Λύριεν περίμενε,κοίταζε τον κόσμο."Μα κανένας ωραίος σήμερα..." σκεφτόταν.Αλλά με την άκρη του ματιού της είδε την Άρυα.Την μαθήτρια  και βοηθό της στα εργαστήρια.Μόλις έμπαινε.Η Λύριεν της κούνησε το χέρι,αλλά δεν έβλεπε με τόσο κόσμο.

"Άρυα.Εκεί." φώναξε προσπαθώντας να ακουστεί πιο δυνατά από την ζωντανή μουσική και της έδειξε προς την κατεύθυνση του τραπεζιου τους

Εκείνη τη στιγμή άκουσε το μπάρμαν.

"Ει, ομορφουλα, για πάρε" της είπε και της έδωσε τα τσάπι σε κοντές κούπες.

"Θέλω και τέσσερις μπύρες ακόμα" είπε η Λύριεν και του έδειξε το πιο αστραφτερό χαμόγελο που είχε.

Τα πήρε όλα με τη βοήθεια μιας σερβιτόρας και τα αφησαν στο τραπεζι.

"Λοιπόν κορίτσια, αυτό λέγεται τσάπι.Είναι ένα πολύ δυνατό ποτό που φτιάχνει αυτός εδώ." είπε η Λύριεν και κούνησε το κεφάλι της προς τη μεριά του μπάρμαν.

"Μια κι έξω εεεε?" είπε γελώντας στην Κεννα και τη Σάγια.
  • Rate    Brilliant    Great x 1    Agree    Winner x 1    Hot    Confused (List of Rates | 8 Αποστολή Σύνολο)


Ούμπρo Μέρμαν

  • Βαλησίνος
  • Πολεμιστής
  • Level 4
    • Μηνύματα: 137
  • Ε' Έτος
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Πολεμιστής Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019
"Μόνο τόσο μπορείς;"

Γρύλισε καθώς κοιτούσε στα μάτια τον άνθρωπο που είχε στην απέναντι πλευρά του ξύλινου βαρελιού.

Έχοντας περάσει τη ζωή του ισορροπώντας ανάμεσα σε ξάρτια και κατάρτια, χορεύοντας στο κενό ανάμεσα στον άνεμο και τη θάλασσα δεν ανεχόταν στον εαυτό του να παραβλέπει τις προκλήσεις. Εκείνο το βράδυ είχε αράξει ένας εμπορικός στολίσκος από τη χώρα των ανθρώπων στο Πόρτμειρ. Οι ναυτικοί του ξεχύθηκαν στις ταβέρνες και στα πανδοχεία του λιμανιού. Ο Ούμπρο εκείνη τη μέρα απο νωρίς είχε πλησιάσει τις πέντε γαλέρες και χάζευε τις εργασίες των ναυτικών. Δέσιμο κάβων, λύσιμο φορτίων, πισσάρισμα των επιφανειών και τραγούδια της θάλασσας. Τόσο διαφορετικά από τα δικά μας, σκέφτηκε, τα ανθρώπινα τραγούδια δεν τιμούν τη θάλασσα, αλλά τη ζωή στη θάλασσα, δεν φοβούνται και τιμούν τη θεά, αλλά φροντίζουν να γιορτάζουν κάθε στιγμή που ξεγλυστρούν από την παγερή αγκαλιά των σκοτεινών νερών της. Κάθε Βαλησίνος ναυτικός προσεύχεται το τέλος να τον βρει στα μανιασμένα νερά του ωκεανού, ενώ εκείνοι προτιμούν το αίμα και το αλκο΄όλ. Αίμα θέλουν, αίμα θα πάρουν Χαμογέλασε σαρκαστικά και κίνησε προς τις ταβέρνες.

Σε μία από αυτές, το Μεθυσμένο Αστακό, κάθισε σε ένα κύκλο ναυτικών και χάζευε τους διαγωνισμούς δύναμης, πάνω σε ένα μεγάλο δρύινο βαρέλι. Κάποια στιγμή ακούστηκε η φωνή που περίμενε. "Ε μικρέ, έλα εδώ να σε κάνουμε άντρα της θάλασσας και όχι  φοβισμένο μόμολο όπως σε βλέπουμε ότι είσαι." Γύρισε να δει ποιος φώναξε, ένας ψηλός, ακατάστατος ναυτικός, άξεστος και βρώμικος είχε ήδη πάρει θέση στο βαρέλι, στέριωσε το δεξί του αγκώνα και πρότεινε τη γροθιά του προς τον Ούμπρο. Αργά και με ένα εριστικό χαμόγελο πήρε θέση, κάθισε απέναντί του, έβαλε τον αγκώνα του στο τραπέζι, άρπαξε τη γροθιά του ναυτικού και έσφιξε δυνατά. "Ελπίζω οι μύες σου να είναι πιο δυνατοί από την απαράδεκτη βρώμα σου" του είπε και έβαλε δύναμη για να ρίξει το χέρι του αντιπάλου του και να ακουμπήσει το βαρέλι. Πριν ξεκινήσουν, όπως πρόσταζε το εθιμοτυπικό κατέβασαν γρήγορα ένα ποτήρι ρούμι σκέτο, κοιτάχτηκαν βλοσυρά και έδεσαν με λουρί τις ενωμένες παλάμες τους. Ξεκίνησαν!

Ο άνθρωπος ξαφνιάστηκε με την ένταση του Ούμπρο, όμως ο πειρατής δεν φαινόταν να μαλακώνει τη χεριά του. Είχαν κοκκινίσει και οι δύο, όμως ο άνθρωπος περισσότερο από τα νεύρα του παρά από την προσπάθειά του. "Μ΄ονο τόσο μπορείς;" Γρύλισε στα μούτρα του ναυτικού πριν κοκκαλώσει στιγμιαία. Η Άρυα σκέφτηκε καθώς είδε το ξωτικό να ξεπροβάλει και να καπνίζει στο πλακόστρωτο. Η στιγμιαία του αδυναμ΄ια συγκέντρωσης έδωσε στον αντίπαλό του την ευκαιρία να κερδίσει έδαφος στη μονομαχία τους και τελικά να ρίξει το χέρι του πειρατή κάτω. Εκείνος όμως δεν πτοήθηκε, "σου έσωσε την αξιοπρέπεια ένα ξωτικό" του είπε καθώς έφευγε, μετά από λίγα βήματα του πέταξε δύο νομίσματα, "το επόμενο ρο΄υμι πιες το στην υγειά μου!" Γύρισε και κίνησε προς την Κουτσή Γαρίδα καθώς η Άρυα μόλις είχε μπει ξανά μέσα, μπαίνοντας στο χώρο ξαφνιάστηκε με τον κόσμο, ψάχνοντας την Άρυα, ξεκίνησε να βλέπει πολλές γνώριμες φάτσες τριγύρω του...
  • Rate    Brilliant    Great x 1    Agree    Winner x 2    Hot    Confused (List of Rates | 14 Αποστολή Σύνολο)


Γκλίριον Νάντριελ

  • Ιστορικός
  • Καθηγητής
  • Level 17
    • Μηνύματα: 767
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Η Πένα του Μήνα, Δεκέμβριος 2019 Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ολοκλήρωση του Quest, Η Θεραπεία Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019
Γενέθλια Λύριεν. Τώρα. Πορτμειρ."κουτσή γαρίδα" φέρε κι άλλους

Διαβάζοντας το ραβασάκι, κατάλαβε. Άνοιξε τη ντουλάπα του και ντύθηκε για την περίσταση. Λινό παντελόνι στο χρώμα της θάλασσας και ραφιναρισμένη πουκαμίσα στα χρώματα των κοραλλιών. Άφησε τα μαλλιά του λυτά με τις ασημένιες τούφες του να ρέουν σαν κεραυνοί στην αφεγγάρωτη νύχτα. Δερμάτινο γιλέκο και λίγο από το άρωμα γερανιού και ιβίσκου που πάντα φορούσε. Αυτή τη φορά πρόσθεσε και μία ελαφριά νότα εκχυλίσματος αιθέριου ελαίου από βατόμουρα.

Αφού ετοιμάστηκε, βγήκε στο διάδρομο και κίνησε προς το λιμάνι. Λίγη ώρα αργότερα έφτανε στις ταβέρνες του λιμανιού. Χάζεψε τον πειρατή που καθόταν με μία παρέα ναυτικών και μπ΄ηκε γρήγορα στην Κουτσή γαρίδα. Γεμάτο κόσμο και ζωή καθώς ήταν έψαξε να βρει τη Λύριεν. Και τότε την είδε. Δεν είχε περάσει πολύς καιρός από κείνο το πρωινό στην αρένα.

Αφημένα μαλλιά κάτω, κοντό φόρεμα ανοιχτό με σκισιματα και αποκαλυπτικά σημεία, εντυπωσιακά κοσμήματα, βαμμένα μάτια, ω θεέ μου, ψιθύρισε καθώς του ερχόταν στο μυαλό το άρωμά της και η θέρμη του κορμιού της...

Στραβοκατάπιε καθώς έκανε να πλησιάσει. Δεν θα πάει καλά χωρίς ένα πρώτο ποτό σκέφτηκε και κίνησε προς το μπαρ. "Ρούμι διπλό, το βαλησίνικο και δύο κουταλιές στυμμένο λεμόνι και όχι τσιγκουνιές!" Πήρε το ποτήρι και πήρε δύο γενναίες γουλιές. Κοίταξε το μπαρμαν και εκείνος του έδειξε το νεαρό ξωτικό που καθόταν στην άκρη του πάγκου. Ο Βαλύριον!, είχε πολύ καιρό να τον δει και κίνησε προς τα εκεί πριν πάει στο τραπέζι των κοριτσιών. "Καιρό έχουμε να τα πούμε οι δύο μας!" Του είπε και τσούγκρισε το ποτήρι του, "πως και δεν κάθεσαι με τα κορίτσια;"
« Τελευταία τροποποίηση: Φεβρουάριος 18, 2020, 03:35:51 μμ by Γκλίριον Νάντριελ »
  • Rate    Brilliant    Great x 2    Agree    Winner x 1    Hot    Confused (List of Rates | 10 Αποστολή Σύνολο)


Κέννα

  • Πολεμιστής
  • Level 7
    • Μηνύματα: 237
  • Άνθρωπος
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    All hail the Queen! Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ολοκλήρωση του Quest, Η Θεραπεία Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019
"Κορίτσια πάω εγώ για τον άλλο γύρο."είπε η λυριεν και χάθηκε μέσα στον κόσμο. Η Κέννα αφού ήπιε  την μπύρα που είχε μείνει στο ποτήρι της, πλησίασε με την καρέκλα της προς την Σαγιάνε. "Είσαι το τελευταίο άτομο που περίμενα να δω εδώ μέσα. Με τι σε απείλησε για να έρθεις; " αστειεύτηκε  βλέποντας πως δεν ένιωθε τελείως άνετα ακόμα.

Η δεύτερη γύρα με τα ποτά δεν άργησε να έρθει.
"Λοιπόν κορίτσια, αυτό λέγεται τσάπι.Είναι ένα πολύ δυνατό ποτό που φτιάχνει αυτός εδώ." είπε η Λύριεν και η Κέννα πήρε μια από τις κουπες και χαμογέλασε. "Χρόνια σου πολλά καθηγήτρια Λυριεν. Χαίρομαι που σε γνωρίζω καλύτερα" είπε αναφερόμενη στην κοινη αγάπη τους για το ποτο.

Μια κι έξω είπε η λυριεν και έτσι έκανε. Σήκωσε το ποτήρι και το ήπιε μονορούφι.  Ένιωσε το ποτό να της καίει τον λαιμό. Έκλεισε τα μάτια και πήρε μια βαθιά ανάσα.Πράγματι πολύ δυνατο σκέφτηκε  ενώ άφησε με δύναμη την κούπα της στο τραπεζι. "Για να δούμε αν μπορούμε να σου βρούμε την κατάλληλη παρέα" είπε πονηρα προς την Λυριεν.
Ήταν σίγουρη πως ήταν ήδη με εκείνον τον περίεργο νάνο, όμως για να είναι εδώ έτσι, μάλλον έγινε παρελθόν.
Πλέον ο προηγούμενος εκνευρισμός της είχε εξαφανηστει και μετά από μερικά ποτά είχε χαραρωσει. Ήλπιζε να κάνει το ίδιο και η αγαπημένη της Σαγιάνε.
« Τελευταία τροποποίηση: Φεβρουάριος 18, 2020, 03:36:05 μμ by Κέννα »
  • Rate    Brilliant    Great x 1    Agree    Winner x 2    Hot    Confused (List of Rates | 14 Αποστολή Σύνολο)


Άρυα Λιρέλ

  • ΣΤ' Έτος
  • Θεραπευτής
  • Level 8
    • Μηνύματα: 341
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Ζευγάρι του Μήνα, Δεκέμβριος 2019 Η Πένα του Μήνα, Δεκέμβριος 2019 Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ολοκλήρωση του Quest, Η Θεραπεία
Η απότομη αλλαγή από τον καθαρό αέρα στην πνιγηρή ατμόσφαιρα του μαγαζιού, έκανε τα βήματά της αβέβαια. Της άρεσε όμως η βαβούρα, και το να μπορεί να χάνεται ανάμεσα στον κόσμο.
Δεν χρειαζόταν να ψάξει την Λέιλα, ήξερε ήδη πού καθόταν με τα παιδιά. Κοίταξε προς το μπαρ, και σούφρωσε τα χείλη σκεπτόμενη τι γεύση θα ήθελε να της μείνει στο τέλος της βραδιάς.
Ας δω πρώτα μήπως θέλουν τίποτα και οι υπόλοιποι..., σκέφτηκε, και ξεκίνησε για το πίσω μέρος του μαγαζιού. Της φάνηκε πως άκουσε το όνομά της, μα γυρνώντας δεν είδε κανέναν μέσα στον κόσμο.
Τι στο καλό, αναρωτήθηκε, και ένιωσε το στομάχι της να σφίγγεται κάπως. Ήταν φυσικά σκαστή, οπότε έπρεπε να προσέχει. Χώθηκε μέσα στον κόσμο και συνέχισε να προχωρά, λίγο πιο γρήγορα πλέον. Ήταν εύκολο να χαθείς μέσα σε τόση βαβούρα. Κάπου στα μισά, μια παρέα νάνων της έκοβε το δρόμο.
«Συγνώμη, μπορώ να...;» ξεκίνησε να λέει με το χέρι της στον ώμο του ενός από τους πέντε, μα μια γνωστή φυσιογνωμία στο απέναντι τραπέζι της πάγωσε το αίμα. Σαγιάνε;! Ο νάνος κάτι είπε και έκανε στην άκρη, μα δεν άκουσε λέξη.
Φύγε, φύγε! φώναζε το μυαλουδάκι της. Κουνήσου, δε σε είδε!
«Συγνώμη» τραύλισε στον νάνο, έκανε απότομα μεταβολή και χώθηκε μέσα στον κόσμο για να κρυφτεί. Ήταν με την... Κέννα; αναρωτήθηκε, μα δε γύρισε να κοιτάξει. Έπρεπε να φύγει γρήγορα από κει, μα από τη μεριά που είχε έρθει θα ήταν εκτεθειμένη. Δεξιά, σκέφτηκε και χώθηκε με σκυμμένο το κεφάλι ανάμεσα στα τραπέζια.
«...να τα πούμε οι δύο μας!» άκουσε μια γνώριμη φωνή από τα αριστερά της, και γούρλωσε τα μάτια στο θέαμα του καθηγητή Νάντριελ με τον Βαλύριον.
Είναι δυνατόν;! αναρωτήθηκε αγανακτισμένη με την ατυχία της. Μεταβολή και πάλι πίσω. Θα έτρεχε απλά μέχρι την έξοδο, και με λίγη τύχη ίσως να μην την έβλεπαν. Με το βλέμμα μονίμως στο έδαφος και το ένα της χέρι στα μαλλιά για να κρύβει το πρόσωπό της, άνοιγε δρόμο ανάμεσα στα τραπέζια. Γρήγορα, πιο γρήγορα, πιο γρήγορα!
Προσπέρασε μια μεγάλη παρέα ανδρών, χώρισε ένα ζευγαράκι που χόρευε, και τσαλαπάτησε ένα-δυό άτομα στη διαδρομή ενώ φώναζε σε μόνιμη βάση «Συγνώμη! Με συγχωρείτε!» και άνοιγε ακόμα περισσότερο το βήμα της. Κάποια στιγμή σκόνταψε μπροστά σε πολύ κόσμο, και όσο και αν προσπαθούσε κανείς δε φαινόταν να κινείται. Δε το σκέφτηκε ιδιαίτερα. Ανέβηκε πάνω στο διπλανό τραπέζι -παρακάμπτοντας ουσιαστικά το χαμό που επικρατούσε μπροστά της- και βρέθηκε να κάνει οχταράκια για να αποφύγει τα ποτήρια της θυμωμένης παρέας που ενοχλούσε. Με ένα σάλτο έπεσε στο έδαφος, χτυπώντας ελαφρά μια νεαρή βαλησίνη στα δεξιά της. «Συγνώμη!» φώναξε για χιλιοστή φορά εκείνο το βράδυ κοιτώντας την κοπέλα, και ενώ παραπατούσε προς τα πίσω ζαλισμένη, έπεσε με την πλάτη πάνω σε κάποιον ακόμα. Γύρισε να απολογηθεί, μα σάστισε.
Ήταν ο Ούμπρο. Αν είναι δυνατόν!
 «Δε με είδες εδώ!» του είπε πριν καν προλάβει να το σκεφτεί. «Και καλύτερα μη προχωρήσεις πιο μέσα. Όλο το ακαδημαϊκό προσωπικό αποφάσισε να πιει τις μπύρες του εδώ απόψε!»
« Τελευταία τροποποίηση: Φεβρουάριος 18, 2020, 06:19:22 μμ by Άρυα Λιρέλ »
  • Rate    Brilliant    Great x 1    Agree    Winner x 1    Hot    Confused (List of Rates | 8 Αποστολή Σύνολο)


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 20
    • Μηνύματα: 1069
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
Η Κέννα την πλησίασε και της είπε σχεδόν συνωμοτικά τι της έταξε η Λύριεν για να είναι σ αυτό το μέρος. Δε κρατήθηκε. Γέλασε πνιχτά. Κοίταξε τη νεαρή μαθήτρια της.

"Όσο παράξενο κι αν σου φαίνεται ήρθα για να περάσω χρόνο με τη φίλη μου, να χορέψω και...να πιω" είπε με στόμφο το τελευταίο, σα να ήθελε να πείσει τον εαυτό της,. Ήδη βέβαια, η πρώτη μπύρα είχε κατέβει. "Κι όσο παράξενο κι αν φαίνεται, συνέχισε κοιτάζοντας αποδοκιμαστικά την άδεια κούπα, αυτή είναι η πρώτη ολόκληρα μπύρα που έχω πιει στα 27 μου έτη. Φοβερό ε;" συμπλήρωσε ειρωνικά κοιτώντας την Κέννα. "Σήμερα λοιπόν, είμαι στο στοιχείο σας. Μυήστε με"

Και εκείνη τη στιγμή η Λύριεν ξανα΄φανηκε. Με τρία μικρά ποτηράκια και άλλες τέσσερις μπύρες. Αν είναι δυνατόν, σκέφτηκε....

"Με τη μία εεεε" είπε η Λύριεν και είδε μαζί αυτή και την Κέννα να τα καταπίνουν μονομιάς. Η μύτη της όμως άλλα έλεγε... Έφερε το ποτηράκι στη μύτη της και το αλκοολ την έτσουξε. Η φάτσα της έκανε ξανά μια περίεργη γκριμάτσα και η ματιά της απελπισμένα έπεσε στη Λύριεν. Ανοιγόκλεισε έντονα τα μάτια της και αφού χτύπησε το χέρι της γροθιά στο τραπέζι, έσφιξε κλειστά τα μάτια της και κατέβασε το περιεχόμενο.

Οι τρίχες της σηκώθηκαν κάγκελο, ένιωθε μια απίστευτη ζεστασιά, σχεδόν σα κάψιμο από το λαιμό της μέχρι το στομάχι της. Δεν μπόρεσε να μιλήσει από την αηδία, αντ' αυτού πήρε την μπύρα η οποία τώρα φάνταζε λουκούμι δροσιστικό μπροστά σ' αυτό που ήπιε.

"Είναι...από...τα...χειρότερα..." κατάφερε να πει ανάμεσα στις γουλιές. Και έπειτα η πρώτη ζαλάδα άρχισε να την χτυπά.
"Αααα τέλεια...να σου πω Λύριεν...από την ώρα που ξεκινάς να ζαλίζεσαι, πόσο άλλο μπορείς να πιεις; Και αν ας πούμε θες να βγάλεις ένα ολόκληρο βράδυ..μπορείς να κάνεις διαλείματα εεε;" ρώτησε σιγογελώντας.
  • Rate    Brilliant    Great x 1    Agree    Winner x 1    Hot    Confused (List of Rates | 8 Αποστολή Σύνολο)