Rasnarry Academy

Ιδιαίτερη παραγγελία

Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 20
    • Μηνύματα: 1045
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
Από τότε που είχαν βρει με τον Ελντίν ότι το αντικείμενο πάνω της που έδενε το ξόρκι ήταν τα σκουλαρίκια, τα είχε αφήσει σε εκείνον και δε τα είχε βάλει ξανά. Εάν επρόκειτο όμως να γινόταν το ταξίδι στη Σιράν έπρεπε να τα φορά. Κι όμως δεν υπήρχε ο΄ύτε μία περίπτωση να ξανα ακουμπήσει εκείνα τα καταραμένα. Έτσι ο δρόμος της την έβγαλε μπροστά από την πόρτα της Λύριεν. Εάν δε μπορούσε να φορέσει εκείνα, θα έφτιαχνε δύο καινούρια. Ή καλύτερα θα ζητούσε να της φτιάξουν δύο καινούρια, δεν είχε ι΄δέα από κατασκευές...πόσο μάλλον από κάτι τόσο λεπτεπίλεπτο.

Χτ΄ύπησε δυνατά την πόρτα και ξεφύσηξε περιμένοντας απάντηση.
  • Rate x 1    Brilliant    Great    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 1 Αποστολή Σύνολο)


Λύριεν Μαρκιέλ

  • Βαλησίνος
  • Moderator
  • Level 15
  • *****
    • Μηνύματα: 678
  • Εφευρέτης
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Εφευρέτης
Η Λύριεν είχε περάσει μια αρκετά κουραστική μέρα.Μαθήματα στο εργαστήριο,φαγητό και τώρα ήταν η ώρα να χαλαρώσει.Ξεκίνησε να κάνει την καθιερωμένη της πλέον καθημερινή γυμναστική.

Αλλά αυτό το χάος στο γραφείο της,της είχε σπάσει τα νεύρα.Είχε παντού έπιπλα που δεν ήθελε και το μόνο που είχε καταφέρει ήταν να στερεώσει την αιώρα της δίπλα από το παράθυρο.

Μόλις τελείωσε τη γυμναστική της,αποφάσισε να φτιάξει ένα ζεστό χαμομήλι και να σκεφτεί πώς ακριβώς θα μετακομίσει αυτά τα έπιπλα."Αχ,εκείνος ο Καντγ'ορντιν,πού στο καλό ήταν."Της είχε υποσχεθεί ότι θα έρθει να τη βοηθήσει όταν θα ξεμπερδευε με τις δικές του ασχολίες.Ήθελε η Λύριεν κάποιον να τη βοηθήσει.Πως να τραβούσε μόνη το τεράστιο γραφείο...

Η Λύριεν άκουσε χτύπημα στην πόρτα."Λες???" σκέφτηκε και χαμογέλασε.Άνοιξε την πόρτα και είδε...Την καθηγήτρια Σαγιανε.
-Καλησπέρα!!!Ποιός άνεμος σε έφερε στην πόρτα μου???Μόλις έφτιαξα χαμομήλι.Θέλεις???
είπε η Λύριεν χαμογελώντας εγκάρδια στην Σαγιανε.


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 20
    • Μηνύματα: 1045
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
Η πόρτα άνοιξε και το χαρούμενο πρόσωπο της Λύριεν την έκανε να χαλαρώσει. Η πρόταση για ζεστό, ζέστανε και την ίδια.
"Ω ευχαριστώ πολύ! Ναι θα ήθελα! Λατρεύω τα ζεστά" απάντησε μπαίνοντας στο γραφείο της Λύριεν. Την εκτίμησε λίγο παραπάνω με αυτή την κίνηση. Συνήθως η ίδια προσέφερε ζεστά μα τώρα βρήκε και κάποιον ακόμα. Καθώς η Λύριεν κατευθυνόταν στον πάγκο της εκείνη έφτασε σε μια καρέκλα κοντά στο γραφείο και έκατσε, χωρίς να κοιτάξει τον χώρο ή να τον περιεργαστεί. Ήταν πολύ νευρική. Ένιωθε κατά κάποιο τρόπο ότι έκανε κάτι κακό. Αλλά ήταν και αυτά τα συναισθήματα, όσα έπρεπε να ξεφορτωθεί από μέσα της.

Έβγαλε από ένα πουγκί τα σκουλαρίκια της, τα οποία είχε ζητήσει από τον Ελντίν, ρίχνοντας τα πάνω στο γραφείο χωρίς να τα αγγίξει με μια αποστροφή στο πρόσωπο της και βάλθηκε να κουνά νευρικά το πόδι της. Το άρωμα του χαμομηλιού την χτύπησε και αφού ξεφύσηξε ακούμπησε με την πλάτη της στην καρεκλα και έφερε το ένα της πόδι πάνω στο άλλο. Αναστέναξε.

"Χρειάζομαι τη βοήθεια σου σε κάτι" είπε τελικά "Θέλω να μου κάνεις ένα ολόιδιο με αυτά σετ σκουλαρίκια. Από άλλο υλικό φυσικά. Αυτό το μιλάμε. Αλλά θέλω να είναι έτσι ακριβώς, όπως αυτά εδώ" κατέληξε. "Και μια παράκληση...γίνεται να είναι έτοιμα αμέσως μετά το Γκραχλ; Δεν ξέρω αν άκουσες από Κασσάνδρα ή κάποιον άλλον, κάποια στιγμή μετά το Γκραχλ θα πάμε στη Σιράν. Πρέπει οπωσδήποτε να είναι έτοιμα πριν φύγω για την πόλη μου. Γίνεται;" είπε κοιτώντας την Λύριεν με ελπίδα και αγωνία στα μάτια


Λύριεν Μαρκιέλ

  • Βαλησίνος
  • Moderator
  • Level 15
  • *****
    • Μηνύματα: 678
  • Εφευρέτης
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Εφευρέτης
Η Λύριεν χάρηκε που κάποιος ήρθε να της κάνει επίσκεψη.Αν και ήταν ένα χάος το γραφείο της.

Καθώς έφτιαχνε το χαμομήλι,κοιτούσε λιγάκι τη Σαγιάνε."Είναι νευρική ή μου φαίνεται?" αναρωτήθηκε,γιατί όλο άλλαζε θέση στην καρέκλα,ανέβαζε και κατέβαζε τα πόδια της.

Η Λύριεν είχε έτοιμο το ζεστό ρόφημα.Έβαλε λίγο μέλι από άνθη οπωροφορων, και πήρε τις 2 κούπες στα χέρια της.Πλησιάζοντας στο γραφείο της,η Σαγιανε έβγαλε από ενα πουγκί ένα ζευγάρι σκουλαρίκια και το έβαλε επάνω στο γραφείο.Η Λύριεν κατάλαβε ότι αυτές οι σπείρες,της δημιουργούσαν νευρικότητα.

Όταν της εξήγησε τα πάντα η Σαγιάνε,την ρωτησε αν γίνεται.Η Λύριεν τα κοίταξε και μετά κοίταξε τα μάτια της Σαγιανε.

"Μα τι αγωνία τραβάει αυτή η κοπέλα για τα σκουλαρίκια?"αναρωτήθηκε.Όμως δεν την ήξερε καλά για να ρωτήσει πιο προσωπικά πράγματα.

-Σαγιάνε,καταρχήν να σου πω ,ότι είναι χαρά μου που είσαι εδώ.Δεν είχα ποτέ πάλι επισκέπτες.
Θα το φτιάξω το χάος γύρω μας,κάποια στιγμή,της είπε γελώντας.

-Όσο για τα σκουλαρίκια,φυσικά και μπορώ.Αυτή είναι η δουλειά μου.Μπορώ να τα αγγίξω και να τα περιεργαστώ?


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 20
    • Μηνύματα: 1045
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
Γρήγορη σκέψη και στο κεφάλι της το χάος.
"Εεεεε...." κόλλησε για αρκετά παραπάνω "ναι ναι...συγγνώμη. ναι φυσικά μπορείς" είπε καθώς κλείδωσε τη ματιά της στα ντελικάτα χέρια της Λύριεν εκείνα τα δευτερόλεπτα τα οποία της φάνταζαν αιώνες πριν την στιγμή που τα δάχτυλα της ακούμπησαν τα σκουλαρίκια. Έβγαλε μια βαθια ανάσα συνειδητοποιώντας ότι τόση ώρα κρατούσε την ανάσα της. Ένιωσε χαζή. Τι θα γινόταν; Τι περίμενε ακριβώς να γίνει; Τίποτα απολύτως! Το ξόρκι ήταν δεμένο πάνω της. Κανείς άλλος δε θα το καταλάβαινε.  Εκνευρισμένη ξεφύσηξε και αρπαξε την κούπα στην προσπάθεια της να χαλαρώσει.

Έμεινε ήσυχη όσο η Λύριεν περιεργαζόταν τα σκουλαρίκια και βρήκε την ευκαιρία να κοιτάξει λίγο τον χώρο. Η πρώτη γουλιά της ζέστανε τα σωθικά και απευθείας σαν κάποιο καταπραυντικό την ηρέμησε. Τώρα πιο χαλαρή μπορούσε όντως να καταλάβει τον χαμό που έλεγε η Λύριεν.
"Δεν πειράζει. Εφερευρέτες είστε...φαντάζομαι είναι μέρος της δουλειάς σας να έχετε τόσα πολλά πράγματα" έίπε με τη σειρά της.
"Ξες...σκεφτόμουν αν γίνεται να είναι από όνυχα ή τουρμαλίνη. Κάτι σκούρο σίγουρα. Οι σπείρες μου είναι καφέ σκούρες και φάίνονται σα μαύρες, οπότε δε πιστεύω οτι η διαφορά θα φανεί. Τί λες;"


Λύριεν Μαρκιέλ

  • Βαλησίνος
  • Moderator
  • Level 15
  • *****
    • Μηνύματα: 678
  • Εφευρέτης
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Εφευρέτης
"Οπωσδήποτε έτοιμα...","Σιράν","να μην φανεί η διαφορά"....Καθώς περιεργαζοταν τα σκουλαρίκια η Λύριεν,το μυαλό της δούλευε πυρετωδώς.Ευκολο ήταν να τα φτιάξει ακριβώς ίδια.

Αλλά η Σαγιανε ήταν νευρική και η Λύριεν δεν την είχε ξαναδεί έτσι.Δεν ήξερε τι να κάνει.Να την ρωτούσε τί είχε γίνει ή να προσπαθούσε να την χαλαρώσει με ψιλή κουβεντούλα και ισως να της έλεγε?

-Σαγιανε,μην ανησυχείς,θα βγουν όμοια ακριβώς,αλλά όχι από πέτρες γιατι θα εχουν αλλο κέντρο βαρους, της είπε η Λύριεν κοιτάζοντάς την μέσα στα μάτια.

-Θα τα φτιάξω από ορειχαλκο.Θα βγάλουμε καλούπι από αυτά εδώ,και θα ρίξουμε μέταλλο μέσα.Θα βγουν ακριβώς όμοια.Όσο για το χρώμα,θα χρησιμοποιήσουμε μια πατίνα απο θειούχο διαλυμα και θα ειναι εντελώς ίδιο.
Το μόνο που με προβλημάτισε λίγο,ήταν το κουμπωμα,αλλά μετά τη χυτευση θα είναι μια χαρά.

Η Λύριεν θα μπορούσε να μιλάει ώρες για τη δουλειά της.Αλλά σταμάτησε για να πάρει μια ανάσα.

-Λοιπόν,σε κάλυψε η απάντηση μου?θα χαλαρώσεις λίγο επιτέλους τώρα?της είπε χαμογελώντας η Λύριεν.





Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 20
    • Μηνύματα: 1045
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
ορειχαλκος, πατίνα, θειούχο διαλυμα...άγνωστες λέξεις για την ίδια...Δεν είχε ιδέα τι έλεγε η Λύριεν αλλά τα έλεγε με τόσο αυτοπεποίθηση που δε θα πορούσε να κάνει λάθος, σωστά; Εμπιστευόταν τον τομέα του καθένα και αυτός ήταν αδιαμφισβήτητα της Λύριεν.

Στο άκουσμα των τελευταίων λόγων της...θα χαλαρώσεις λίγο επιτέλους τ΄ώρα;...συνειδητοποίησε ότι ακόμα και με το ρ΄όφημα συνέχιζε να κουνά το πόδι της νευρικά.  Πήρε μια μεγάλη ανάσα και σταμάτησε το πόδι της, αν και της ήταν δύσκολο. Πήρε την κούπα στα δύο χέρια και την έφερε μπροστά στη μύτη της να μυρίσει το άρωμα του ροφήματος. Εισπνοή...εκπνοή...και ηρεμία

Άνοιξε τα μάτια της, το βαθύ μπλε του ωκεανού εστίασε στη Λύριεν.
"Για πες μου λοιπόν, πως σου φαίνεται η Ακαδημία;" ρώτησε προσπαθώντας να πιάσει κουβέντα


Λύριεν Μαρκιέλ

  • Βαλησίνος
  • Moderator
  • Level 15
  • *****
    • Μηνύματα: 678
  • Εφευρέτης
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Εφευρέτης
"...Πώς σου φαίνεται η Ακαδημία?" ρώτησε η Σαγιάνε εμφανώς χαλαρωμενη.Είχε πάρει την κούπα και με τα δύο χέρια και φάνηκε στη Λύριεν ότι είχε σταματήσει να κουνάει νευρικά το πόδι.

"Νομίζω ότι μου ταιριάζει παρά πολύ!" είπε η Λύριεν.Κοίταξε έξω από το παράθυρο,σαν να ήθελε να ξαναδει αυτό το ωραίο τοπίο που την γέμιζε τόσο.

"Αν εξαιρέσεις τις αψιμαχίες που έχω με τη μαγείρισσα,όλα είναι ευχάριστα πλέον.Φαντάζομαι ξέρεις ότι ο καλός μου ο παππούς, μας άφησε για να κάνει παρέα στη Θεά Ωκεανία...Πονάω ακόμα γι αυτό,αλλά είμαι καλύτερα πλέον.Έχω τους μαθητές μου που λατρεύω,τη δουλειά μου που μου γεμίζει την ψυχή και...έχω και τον Καντγ'ορντιν που μου γεμιζει την καρδιά.. "

Όταν η Λύριεν έκανε αναφορά στον Καντγ'ορντιν, τα ασημένια της στίγματα λαμπυρισαν για ακόμα μια φορά...Ήταν ερωτευμένη?Δεν ήταν η στιγμή για να το σκεφτεί...Συνέχισε λοιπόν την κουβέντα,ελπίζοντας να μην είδε η Σαγιανε πόσο κοκκινησαν τα μάγουλά της...

"Το μόνο που θα ήθελα,να φτιάξω λίγο το χώρο αυτό" είπε συνοφρυωμενη."Λατρεύω την αιώρα και το σημείο που την έχω βάλει.Βλέπω τη θάλασσα από ψηλά!" είπε χαμογελώντας.

Γύρισε και κοίταξε τη Σαγιανε."Μμ μμ είναι και κάτι άλλο που θα ήθελα.Δεν έχω καμία γνώση πολεμική.Πρόσφατα τελείωσα τον Προστάτη αλλά θα ήθελα να με προπονησει κάποιος σε κάτι!"είπε γελώντας η Λύριεν.

Ούτε η ίδια δεν ήξερε σε τί θα μπορούσε να είναι καλή,αλλά θα ήθελε να δοκιμάσει ίσως τις βασικές κινήσεις άμυνας με ένα απλό κοντάρι.Χάιδεψε λίγο τα μαλλιά της και την κοίταξε περιμένοντας με λίγη αγωνία την απάντηση.


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 20
    • Μηνύματα: 1045
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
Η Λύριεν μιλούσε με μια ταχύτητα, όπως το νερό, το κύριο γνώρισμα της φυλής της. Κάθε φορά που άνοιγε το στ΄όμα να απαντήσει πεταγόταν σε ΄άλλο θέμα. Τελικά, απλά περίμενε υπομονετικά και την άκουγε, σημειώνοντας στο κεφάλι της όλα ΄όσα ήθελε να της πει. Αν και χαωμένη υπήρχε κάτι στον τρόπο της που σου ζέσταινε την καρδιά. Ένα περιβάλλον οικειότητας και ζεστασιάς. Όμως, θα έπρεπε να την στεναχωρήσει, ίσως...

"Δεν ξέρω τον παππού σου, όχι" άρχισε να απαντά με τη σειρά της όταν η Λύριεν τελείωσε. "Έχει καιρό που πέθανε; Αν θες φυσικά να απαντήσεις. Εάν είναι κάτι που σε πονά καταλαβαίνω, μην ανησυχείς." είπε για να προλάβει την οποιαδήποτε δυσφορία ενδεχομένως της προκαλούσε η αναβίωση του θανάτου του παππού της.

"Εεμμ... επίσης Λϋριεν" είπε και κουνήθηκε νευρικά αλλάζοντας στάση "δεν ε΄ίμαι το καλύτερο άτομο για να το πω, μα επειδή έχω μια σχέση με τον Καντγ'ορντίν, εμ....απλά πάρτο χαλαρά, δε νομίζω ότι μπορεί να σου ανταποδώσει αυτό που αισθάνεσαι. Είναι πολύ διαφορετικός από εμάς και έχει περάσει πολλά εκατοντάδες χρόνια σε πόλεμο για να μπορέσει να αισθανθεί τα λεπτά αισθήματα του έρωτα ή της αγάπης. Απλά, πρόσεχε για να μη πληγωθείς" απάντησε και βάλθηκε σε μια μεγάλη γουλιά προσπαθώντας να καταλάβει εάν τα λόγια της πλήγωσαν την γλυκιά Λύριεν


Λύριεν Μαρκιέλ

  • Βαλησίνος
  • Moderator
  • Level 15
  • *****
    • Μηνύματα: 678
  • Εφευρέτης
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Εφευρέτης
Η Λύριεν είχε αγωνία.Ήθελε πολύ να την συμπαθήσει η Σαγιάνε.Την θαύμαζε από την πρώτη στιγμή που την είδε.Θα της άρεσε να γίνουν φίλες.Έτσι,μιλούσε ακατάπαυστα για να κρύψει την αμηχανία της.

Όταν η Σαγιανε έκανε αναφορά στο παππού της,η Λύριεν ανακαθισε στην καρέκλα της και ήταν έτοιμη να πει κάτι.Η Σαγιανε όμως,προσπέρασε το θέμα για να μην νιώσει άβολα η Λύριεν.Και τότε της μίλησε για τον Καντγ'ορντιν...

Η Λύριεν κατάλαβε από τα συμφραζόμενα,ότι ο Καντγ'ορντιν δεν είχε πει στη Σαγιανε αρκετά πράγματα για την σχέση που είχαν δημιουργήσει...Η Λύριεν κοκάλωσε.Τι από όλα να έλεγε? και γιατί ο Καντγ δεν είχε πει περισσότερα στη Σαγιανε...Δεν ήταν ότι δεν την εμπιστευόταν...Ίσως να ήταν αυτό που φοβόταν η Λύριεν...και μάλλον έπρεπε τελικά να της μιλήσει η ίδια για τους φόβους της...μιας και τον έβλεπε περισσότερες ώρες από ότι η ίδια πλέον...

"Ξέρεις...με τον καντγ'ορντιν εχουμε περασει διάφορα στάδια.Δεν θα ξεχάσω ποτέ την νύχτα που ήμασταν στη λίμνη...Και τα πρωινά που λέγαμε γλυκές καλημέρες με χαμόγελα...Έχουμε κάνει πολλές συζητήσεις...Για ώρες ατελείωτες...Ξέρω πόσο σκληρή είναι η καρδιά του...Και κατάφερα να την μαλακωσω και να μπω σε μια ακρουλα..."

Η Λύριεν έσφιγγε την κούπα όταν τα έλεγε αυτά ,μέχρι που ένιωσε να πονάνε τα δάχτυλά της..Εκτός από την καρδιά της...Σηκώθηκε και πήγε στο παράθυρο.Κοίταζε αόριστα έξω...Θα το έλεγε στη Σαγιανε αυτό που φοβόταν.Αλλά δεν μπορούσε να την κοίτα και στα μάτια...

"Σαγιανε...νομίζω ότι έχεις δίκιο...Δεν πρέπει να πληγωθώ και να τον σκέφτομαι άλλο.Ότι κι αν νιώθω...Εμ,βασικά,εεε, πώς να το πω...νομίζω ότι έχει συναισθήματα για κάποια άλλη...Δεν είναι όπως παλιά...Όταν με κοιτά...Δεν έχει το ίδιο βλέμμα όπως παλιά..Όταν μου κρατά το χέρι..."

Η Λύριεν έβαλε τα κλάματα και έπεσε στην αγκαλιά της Σαγιανε.Παραλίγο να πέσουν μαζί από την καρέκλα.Αλλά ευτυχώς η έμπειρη πολεμιστρια έβαλε κόντρα το πόδι και στηρίχτηκε η καρέκλα στα δύο πόδια.Τραμπαλιζοντας επανήλθε στη θεση της ,με τη Λύριεν να κλαίει με λυγμούς στην ξένη αγκαλιά.


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 20
    • Μηνύματα: 1045
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
Σκεφτόταν τις πληροφορίες που τις έδινε η Λύριεν και πράγματι συνειδητοποιούσε ότι εκείνη είχε πληροφορίες από την άλλη πλευρά του νομίσματος, παρόλα αυτά ήξερε πως κάποιος σαν τον Καντίν πέρα από τη σαρκική επαφή δύσκολα θα ένιωθε και αυτό της το είχε πει ο ίδιος. Μα πριν προλάβει να πει το οτιδήποτε η Λύριεν ξέσπασε σε κλάματα και στην αγκαλιά της.

 Την ένιωθε σα παιδί στην αγκαλιά της. Μικρή σε σχέση με την ίδια και εύθραστη. Την αγκάλιασε και εκείνη και βάλθηκε να χαιδεύει τα μαλλιά της, όπως θυμήθηκε πρόσφατα πως της χάιδευε τα δικά της η γιαγιά της.  Την κράτησε και άρχισε να κουνιέται διακριτικά σα να κρατούσε και να νανούριζε ένα μωρό.

"Ησύχασε...όλα θα πάνε καλά...ήρεμα..." επαναλάμβανε μέχρι η Λύριεν να βγάλει όλα τα έντονα συναισθήματα και να ηρεμήσει.
"Μην ανησυχείς και μη στεναχωριέσαι. Θέλεις να μου πεις τι πιστεύεις;" είπε τελικά όταν εκείνη ηρέμησε.


Λύριεν Μαρκιέλ

  • Βαλησίνος
  • Moderator
  • Level 15
  • *****
    • Μηνύματα: 678
  • Εφευρέτης
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Εφευρέτης
Η Λύριεν το είχε ανάγκη να κλάψει.Να την πάρει κάποιος αγκαλιά...Η Σαγιανε μάλλον θα ένιωσε λίγο άβολα στο ξέσπασμά της,αλλά ευτυχώς την αγκάλιασε κι εκείνη...Έμειναν έτσι αρκετή ώρα.Η Λύριεν έκλαιγε με λυγμούς.Η ρυθμικη κίνηση που έκανε η Σαγιανε,έδινε ενα παράξενα ήρεμο τέμπο στην καρδιά της.

"Όλα θα πάνε καλά..."

Η Λύριεν άρχισε να ηρεμεί ακούγοντας τη φωνή της.Σηκώθηκε αργά και κοίταξε δακρυσμένα τη Σαγιανε.

"Τι πιστεύω...Νομίζω πως αν βάλω σε τάξη τις σκέψεις μου,είμαι πολύ συναισθηματική,λόγω της απώλειας του παππού.Δεν ήταν κάτι τόσο σοβαρό αυτό που είχα με τον καντγ'ορντιν...Προφανώς εφήμερο.Ωραίο,ρομαντικό...Αλλά δεν ήταν αυτό που πραγματικά με πονάει...Εκεί μάλλον βρήκε τρόπο η καρδιά μου να ξεσπάσει..."

Η Λύριεν περπάτησε αργά και πήγε πίσω από το γραφείο της.

"Σαγιανε,Σ ευχαριστώ...Ξέρεις,μερικές φορές,την ξέρω την αλήθεια,αλλά δεν θα την έβρισκα χωρίς τη βοήθειά σου...Αχ κρύωσε το χαμομήλι μου...Θέλεις να φτιάξω άλλο και να σου πω την ιστορία του παππού μου?ή αν θες να φάμε κάτι."

Η Λύριεν είχε ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά και τα ασημένια της στίγματα λαμπυριζαν από χαρά.Της είχε φύγει ενα μεγάλο βάρος...Και ήταν πάλι έτοιμη να αρχίσει να μιλάει ακατάπαυστα!!!


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 20
    • Μηνύματα: 1045
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
Ένιωσε περίεργα κοντά της, μα ήταν περίεργο πως η ζωή συνέχιζε να της προσθέτει άτομα στο διάβα της. Όταν η Λύριεν την κοίταξε έφερε το χέρι της στο πρόσωπο της Βαλησίνης και σκούπισε με προσοχή τα δάκρυα από τα μάγουλα της. "Μην ανησυχείς Λύριεν...και γω είμαι συναισθηματική, άσχετα αν δε φαίνεται. Μπορείς να μου μιλάς.." είπε και πισωπάτησε δίνοντας της χώρο.

Χαμογέλασε στην προτροπ΄ή της. Γιατί όχι...ας μάθαινε λίγο από τον κόσμο της νεαρής Βαλησίνης.
"Φυσικά, κάνε και για τις δυό μας. Είμαι όλη αυτιά και έχω και χρόνο" απάντησε εύθυμα.


Λύριεν Μαρκιέλ

  • Βαλησίνος
  • Moderator
  • Level 15
  • *****
    • Μηνύματα: 678
  • Εφευρέτης
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Εφευρέτης
"Χαχαχα", η Λύριεν γέλασε με όλη της την καρδιά.
"Ο Χρόνος είναι σχετικός όταν ξεκινάω μια ιστορία!!!Το είπες όμως ότι έχεις χρόνο εεε?" είπε στη Σαγιανε καθώς περνούσε πίσω από την καρέκλα για να φτιάξει ζεστό ρόφημα.

"Λοιπόν,θα στα πω περιληπτικά.Ο παππούς,προερχόταν από πλούσια οικογένεια.Λένε ότι από μακρινή καταγωγή έχουμε βασιλικό αίμα.Δεν το εχω ψάξει,για να πω την αλήθεια...
Α, στο θέμα μας.Οι γονείς του,τον προοριζαν για κάτι μεγάλο.Μεγάλωσε αυστηρά,με τους καλύτερους δασκάλους για γενικές γνώσεις.Ίσως να ήθελαν να επιλεχθεί για Σοφός.Πράγμα το οποίο δεν έγινε.Έτσι λοιπόν τον έστειλαν στο Σιλάλι για να μαθητευσει ως Θεραπευτής.Όμως ο παππούς,έδινε τα χρήματα σε άλλο δάσκαλο!!!Σε δάσκαλο καλών Τεχνών!!!Αααα,καηκα,περίμενε!!!"

Η Λύριεν έπιασε το μεταλλικό σκεύος με τα δάχτυλά της.Ένιωσε να τσουρουφλιζεται η σάρκα της.Ευτυχώς είχε μια κρέμα από κερί μέλισσας και κάτι άλλο μέσα που της είχε δώσει μια μαθήτρια.Την άπλωσε αργά και ανακουφιστικε αμέσως.Πήρε τις δύο κούπες και τις ακούμπησε στο γραφείο.

"Σαγιανε,δεν βολεύομαι.Θέλεις να κάτσουμε στις  μαξιλαρες στο πάτωμα???" ειπε και πήρε την κούπα και στρογγυλοκαθισε.

"Εμ...αααα, ναι ημασταν στις καλες Τέχνες,που κορόιδευε τους γονείς του.Φυσικά μια μέρα τον κατάλαβαν...Ξέρεις γιατί?Γιατί ο Βασιλιάς Ντέριελ ο 5ος και η βασίλισσα Μυράλ, είχαν καλέσει κάποιους από τους ευγενείς για τραπέζι...Είπε Λοιπόν η βασίλισσα συγχαρητήρια για τις δουλειές του παιδιού και εκείνοι έμειναν με το στόμα ανοιχτό!Ο παππούς δεν μου είπε περισσότερα για το τί έγινε όταν τον επισκέφτηκαν στο Σιλάλι...Μάλλον δεν τον συνέφερε!!!χαχαχα" βολεύτηκε καλύτερα η Λύριεν,πήρε μια ανάσα,ήπιε μια γουλιά και συνέχισε τον χειμαρρώδη μονόλογο

"Έτσι λοιπόν,ο παππούς έγινε από μικρή σχετικά ηλικία,ο σύμβουλος του Βασιλιά μας,για τα καλλιτεχνικά.Όποτε γινόταν χοροεσπερίδα,τον φώναζε για να κανονίσει τα διαδικαστικά.Όταν βαριόταν την ζωγραφιά απέναντί του,τον φώναζε για να φτιάξει μια άλλη.Η Βασίλισσα,ήταν φίλη και με την προγιαγιά μου.Καταλαβαίνεις,κουτσομπολιά,να φτιάχνουν τα μαλλιά τους.Οπότε,του βρήκε ένα δωμάτιο στο παλάτι,και το μετέτρεψε σε εργαστήριο.Όταν της ερχόταν να φτιάξει καινούριο κόσμημα,έβαζε τον παππού εσωκλειστο,να μην μπαίνει κανείς εκτός από τους υπηρέτες,για να μην κλέψει και κανείς τις ιδέες και τις τεχνικές.Μετά από χρόνια,ο παππούς παντρεύτηκε μια από τις κοπέλες της αυλής,κάτι ξαδέρφη νομίζω της βασίλισσας.Έμειναν στο Σιλάλι.Ακόμα είχε επαφή με τους Βασιλείς,όταν έρχονται στο Σιλάλι πάντα τρώμε μαζί στην θερινή τους κατοικία.Έχει κι άλλα η ιστορία.Θέλεις ή κουράστηκες?" γύρισε η Λύριεν στη Σαγιάνε.Ήξερε ότι αν ξεκινούσε,δεν θα τη σταματούσε τίποτα.Αλλά ήθελε να πει κι άλλα.Να της πει τι έγινε τελικά ο παππούς.Θα άντεχε η Σαγιανε? Αν και έδειχνε να το απολαμβάνει.