Rasnarry Academy

Ζωντανός Εφιάλτης [Νάρφος - Ναρ]


Γκλίριον Νάντριελ

  • Ιστορικός
  • Moderator
  • Level 16
  • *****
    • Μηνύματα: 718
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ιστορικός
Είχε πια σουρουπώσει. Οι μέρες πλέον δεν περνούσαν. Η απώλεια του Ναρ, οι σοβαροί τραυματισμοί των υπολοίπων, το σκοτάδι που απλώνεται σιγά σιγά, τι συμβαίνει πια με τον κόσμο,σκέφτηκε και το πρόσωπό του σφίχτηκε από τον προβληματισμό. Η μουντάδα της ημέρας υπήρξε σε αγαστή ισορροπία με τη μουντάδα του μέσα του.Τι μπορείς να κάνεις εσύ όταν οι επιφορτισμένοι δεν τα καταφέρνουν, όταν ο κόσμος μοιάζει τόσο εύθραυστος πλέον και τα σκοτάδια από τα οποία τρέχεις να ξεφύγεις, ξαφνικά επανέρχονται και σε γονατίζουν, έκλεισε το πρόσωπό του μέσα στις παλάμες του.

Είχε καταφέρει για χρόνια να τιθασεύσει και να κρατά έγκλειστο αυτό το σκοτάδι, ο Ναρ και ο Νάρφος όμως όχι μόνο έφτασαν τόσο βαθιά, όχι μόνο το ψηλάφισαν, αλλά και του επέτρεψαν να αναδυθεί ξανά. 'Ίλιγγος, ηρέμησε, πάρε μια ανάσα και προσπάθησε να χαλαρώσεις, είπε στον εαυτό του καθώς πήγε προς το περβάζι για να αγναντέψει λίγο το λυκόφως που αγκάλιαζε τον ορίζοντα πριν δώσει τη θέση του στη νύχτα.

Μαθητές έμπαιναν στου ξενώνες, καθηγητές ακούγονταν στο διάδρομο και κάπου στο βάθος μία ιδέα μπλε ρόμπας, ο Ελντίν ίσως; Ο Βαλησίνος σοφός που απήχθει  ήταν πλήγμα, όμως όχι απώλεια, η επίθεση στη Μεβαίρ εμπεριείχε μία τυχαιότητα, όμως το Ουρίβ; Το Ουρίβ ήταν αποστολή, αποστολή στην οποία απέτυχαν. ΌΛΟΙ ΜΑΣ!!!

Το μπουκάλι κρασί είχε από ώρα ανοίξει και ο καπνός κόντευε να τελειώσει, πως αλλιώς να ξεσπούσε; Καταχρήσεις, απομόνωση, σκοτεινά μονοπάτια σκέψης. Σενάρια, εικόνες, στιγμές, όλα να τρέχουν τόσο γρήγορα κατά πάνω σου και συ, εσύ... Τι μπορεί να κάνεις ο καθένας μας, όταν ο χείμαρρος της ειμαρμένης φουσκώνει και σε παρασύρει στο πέρασμά του; Τι μπορεί να κάνει ο καθένας μας όταν δυνάμεις, ενέργειες και οντότητες φροντίζουν να μας υπενθυμίζουν πόσο εύθραυστοι και αδύναμοι είμαστε στα αλήθεια, απέναντι στη ματαιοδοξία και την αλαζονείας μας.

Το μπουκάλι άδειασε γρήγορα και ξαφνικά είδε το μπουκάλι - δώρο του Ελντίν, ήταν αλήθεια όσο δυνατό χρειαζόταν για τη στιγμή, ότι δυνατότερο μπορούσε να βρει στη μικρή του κάβα. Ένα ποτήρι θα φτάσει, σκέφτηκε και κάθισε στην πολυθρόνα του. Οι στιγμές φάνταζαν ατελείωτες, ώσπου το ξύλινο ποτήρι του έπεσε στο πάτωμα, ξεφεύγοντας από τη λαβή του, ο καπνός έχασε την κάψα και τη σπίθα του και το κεφάλι του Γκλίριον έπεσε μαλακά στο δεξί του ώμο, δείγμα της εξόντωσης και του ψυχολογικού βάρους που έφερε, αποκοιμήθηκε αμέσως.

Σκοτάδι, σκέφτηκε καθώς περπατούσε απαλά στο χώρο. Άυλο τελείως το φόντο και το γενικό πλαίσιο, μόνο μία έννοια νέφους, να συστέλλεται και να διαστέλλεται κατά το δοκούν ακολουθώντας την πορεία του ξωτικού. Και ξαφνικά σκιές, πίσω από τα νέφη, φιγούρες και σκηνές να εναλλάσσονται, με μία γρήγορη ματιά, φιγούρες και σκηνές της ζωής του, αναμνήσεις, στιγμές...

Φως! μία ακτίδα φωτός, μέσα στην ολότητα του κενού, έδιωχνε μακριά το νέφος και το σκοτάδι και τον καλούσε να την ακολουθήσει. Φτάνοντας κοντά η εικόνα τον έκανε να σαστίσει, ο Νάρφος! Έτριψε τα μάτια του δύο φορές και σούφρωσε τα βλέφαρά του για να επικεντρωθεί καλύτερα. Ναι είναι αυτός το σκοτάδι πήγαζε από την αύρα του και φρόντιζε συνεχώς να το τροφοδοτεί. Ο Γκλίριον κοίταξε τριγύρω και ένιωσε το σκοτεινό κλοιό να στενεύει γύρω του, καλώντας τον. Μία φωτιά να καίει, ο Νάρφος να στέκεται και ένα ακόμη κορμί τυλιγμένο σε μία κουβέρτα παράμερα από τη φωτιά.

Όνειρο, γιατί, δε γίνεται... Πλησίασε γεμάτος περιέργεια, όμως ο Νάρφος ήταν εκεί και τον περίμενε. Δεν έκανε κίνηση, τουναντίον τον περίμενε σιωπηλός. "Ο Ναρ, τι έκανες στο Ναρ;" φώναξε, όμως η ήχος της φωνής του βγήκε αχός, σαν δυνατός ψίθυρος. Και είδε το τέρας να δείχνει την κουβέρτα, δίχως να πει λέξη. "Έτσι θα παίξουμε; Ας παίξουμε λοιπόν", έκανε να τραβήξει το Άχαρον από τη ζώνη του, όμως σταμάτησε απότομα την κίνησή του. Ο μικρός Σοβερίνος είχε μόλις ξυπνήσει και τον προσκαλούσε στη φωτιά. Θηκάρωσε την ξωτικίσια λεπίδα και βάλθηκε να κοιτάει το τέρας. Το πάνλευκο κενό του βλέμμα, δεν ταράχτηκε από τη σκηνή. Μέριασε επιδεικτικά και φανέρωσε ένα παγερό εριστικό χαμόγελο.

Ο Γκλίριον δίστασε στην αρχή, όμως πλησίασε το Ναρ και κάθισε δ΄ιπλα στη φωτιά, έτοιμος να πάει αυτό το οραματικό ταξίδι στο τέλος του...
« Τελευταία τροποποίηση: Νοέμβριος 10, 2019, 05:43:43 μμ by Γκλίριον Νάντριελ »
  • Rate    Brilliant    Great x 2    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 4 Αποστολή Σύνολο)


Νάρφος

  • Τέρας
  • Level ???
    • Μηνύματα: 10009
    • Προφίλ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Η Πένα του Μήνα, Οκτώβριος 2019
"Καθηγητά δεν έχεις υπάρξει ειλικρινής με τον εαυτό σου, ούτε με τους γύρω σου."

"Δεν ήταν η πρώτη φορά που ήρθες σε επαφή με το ατόφιο σκοτάδι, όταν συναντηθήκαμε και ο Ναρ πιστέυει το ίδιο."

"Ψάξαμε, ο καθένας με τον τρόπο του, μπήκαμε βαθιά στα μυστικά σου, στα μέρη της ψυχής σου, που έχεις αποκρύψει από το φως."

"Έχεις εξερευνήσει, έχεις δει, έχεις βιώσει."

"Η αλήθεια και το ψέμα στηρίζονται σε μία ψεύτικη ισορροπία προσωπικής επιβολής, κρυμμένα πίσω από "καλές προθέσεις".

"Αποφάσισες να τους παρατήσεις για να θρέψεις τη ματαιοδοξία και τον εγωισμό σου, έτσι δεν είναι;"

 "Λυπάσαι τον εαυτό σου ή τις επιλογές σου;"

"Νεκροί, εξαφανισμένοι πλέον όπως και συ τότε..."
  • Rate    Brilliant    Great x 1    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 2 Αποστολή Σύνολο)


Ναρ

  • Σοβερίνος
  • Θεραπευτής
  • Level 18
    • Μηνύματα: 807
    • Προφίλ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
Κούνησε το κεφάλι του με αποδοκιμασία κοιτώντας το Νάρφος και έπειτα τον Γκλίριον.

"Είναι αλήθεια Γκλίριον. Και γω το ένιωσα. Μα γιατί; Γιατί να το κάνεις αυτό; Δεν ήξερες; Πως δε γίνεται αυτό. Γιατί Γκλίριον;"

"Ματαιότητα; Εκδίκηση; Αγάπη; Αυταπάρνηση; Τι;"

"Μα κανένα καλό δεν έρχεται με δόλια μέσα. Πώς μπορείς να πεις ότι θέλησες να δημιουργήσεις, με καταστροφή; Να γίνεις αγνός, με κρίματα;"

"Κι όμως...το Φως σου υπομένει και δε χάνει...ακόμα..."
  • Rate    Brilliant    Great    Agree    Winner    Hot    Confused