Rasnarry Academy

Περίεργος ξένος (Ανοιχτό)

Κάντγ'ορντίν Μπαργκάν

  • "Νάνος"
  • Βοηθός Καθηγητή
  • Level 13
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Ο  Κάντγ'ορντίν χαμογέλασε με τον καταιγισμό των ερωτήσεων. Η ευγενική πολεμίστρια του θύμιζε και αυτή την ανιψιά του με τον τρόπος της. Πάντα περίεργη, πάντα έτοιμη να ρωτήσει κάτι άλλο. «Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή», είπε και σήκωσε το χέρι για να σταματήσει την ενθουσιώδη κοπέλα από μία ακόμα ερώτηση. «Οδηγήθηκα στην μαύρη πόλη ένα μιαρό μέρος, όπου τα βδελυρά γεννήματα των χθόνιων επωάζονται. Δεν θα σκοτεινιάσω τον όμορφο αυτόν κόσμο με πολλές λεπτομέρειες, αρκεί να σου πω πως οι χθόνιοι υποκινούν όλα τα δεινά της φατρίας μου. Είναι ο ιθύνουν νους πίσω από τον πόλεμο μας με τους σάτουρνους.» Είπε ο Κάντγ'ορντίν με μία ανάσα.

Η Σαγιάνε τον κοίταζε μαγεμένη, «Οδηγήθηκα εκεί από μία χαρισματική ομάδα ηρώων που ήταν τιμή μου να πολεμήσω πλάι τους, αλλά όταν ξέσπασε η μάχη η κόρη της αδερφής μου, η μικρή μου Νάλγκα βρέθηκε σε θανάσιμο κίνδυνο. Κι έτσι για να την σώσω ρίχτηκα στο κενό μαζί με έναν βρωμερό χθόνιο. Η πτώση κράτησε πολύ. Τόσο πολύ που νόμιζα πως είχα παραισθήσεις. Όσες φορές και να προσπαθώ να θυμηθώ δεν μπορώ να καταλάβω τι έγινε». Ο Κάντγ'ορντίν πέρασε το χέρι του από το ξυρισμένο κομμάτι του κεφαλιού του. «Και για να απαντήσω στην τελευταία σου ερώτηση είμαι εκατόν είκοσι και δύο χρόνων», είπε γελώντας, «Τα έβαλες με έναν παππού μικρή», συνέχισε και ξέσπασε σε λυτρωτικά γέλια, βλέποντας το σαστισμένο πρόσωπο της όμορφης Σαγιάνε.


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 19
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Λίγα καταλάβαινε. Έπρεπε στον Ελντίν να τα πει αυτά. Σίγουρα θα τα έβλεπε άκρως ενδιαφέροντα και θα προσπαθούσε να βρει άκρη. Η Σαγιάνε, στην καλύτερη μπορούσε να του πει πως η γεννειάδα του είναι κόκκινη. Ωπ, πάλι η ειρωνεία μου, σκέφτηκε και γέλασε από μέσα της . Δεν ήξερε τι να πει, αναγνώριζε τη μάχη του γίγαντα Νάνου απέναντι της.
"Την έσωσες;" ρώτησε με συγκαταβατικό τρόπο.

Και έπειτα η ηλικία του, την έκανε να γουρλώσει τα μάτια και να μείνει εκεί για ώρα. Πως γίνεται αυτό; Ήταν τόσο προικισμένος αυτός ο άλλος κόσμος και οι φυλ΄ές ζούσαν τόσο; "Μισό λεπτό...πως είναι το μετρικό σας σύστημα. Πόσες μέρες έχει ένας χρόνος δικός σας; Και η ηλικία σου τι θεωρείται; Είσαι νέος στη Φυλή σου ή μεσήλικας; Έχεις γυναίκα ή παιδιά;" ρώτησε προσπαθώντας να τον τοποθετήσει στο μυαλό της σε μια σειρά.


Κάντγ'ορντίν Μπαργκάν

  • "Νάνος"
  • Βοηθός Καθηγητή
  • Level 13
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Γεια άλλη μία φορά ο Κάντγ’ορντίν χαμογέλασε με τις εκφράσεις που έπαιρνε το όμορφο πρόσωπο της. «Θέλω να πιστεύω πως η Νάλγκα είναι καλά και ζωντανή ναι», είπε και κούνησε το φλασκί με την μπύρα, πριν το πετάξει στην άκρη απογοητευμένος που τελείωσε. Έπιασε την δερμάτινη καπνοσακούλα του και την ξετύλιξε προσεχτικά. «Θα σου πω ότι ξέρω», είπε και άρχισε με μετρημένες κινήσεις να γεμίζει την πίπα του με τον περίεργο καπνό που τον είχαν προμηθεύσει.

«Ένας πλήρης κύκλος των εποχών έχει, δώδεκα μήνες, και ο κάθε μήνας 30 μέρες, άρα 360 μέρες. Από ότι έχω καταλάβει μέχρι τώρα δεν έχουμε μεγάλη διαφορά. Στην φατρία μου ακόμα και καταμεσής στον πόλεμο θεωρούμε μεσήλικας. Δεν είναι παράξενο οι γέροντες μας να φτάνουν και 250 ακόμα και 300 χρόνια. Ο μακαρίτης ο Βασιλιάς Ντούργκιν έζησε για 333 ολόκληρα χρόνια». Είπε και ξεφύσηξε μία τεράστια ποσότητα καπνού. «Δυστυχώς οι μάχες και ο πόλεμος δεν μου επέτρεψαν να κάνω μία δική μου οικογένεια, αλλά έχω τα παιδιά από τα ετεροθαλή αδέρφια μου, για διαδόχους», είπε και χαμογέλασε, «άξιοι διάδοχοι». Μετά μετρώντας την περίεργη κοπέλα ρώτησε, «Και τι έχεις να πεις για σένα πολεμίστρια και καθηγήτρια και τι άλλο;»


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 19
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Για διαδόχους; σκέφτηκε.
"Μισό λεπτό, Καντγ'ορντίν, είσαι βασιλιάς;" ρώτησε αιφνιδιασμένη
Πως γίνεται να είναι βασιλιάς και να μην έχει απογόνους; Αν και με το που έκανε την ερώτηση, στο μυαλό της ήρθε ο θείος της ο Κέλεμπ, ο οποίος εξίσου ήταν άτεκνος.

Η Σαγιάνε συνειδητοποίησε οτι είχανε το ίδιο σύστημα μέτρησης, καθώς και ότι σίγουρα πρέπει να ήταν πολύ προικισμένος ο κόσμος του για να μετράνε τόσα χρόνια οι Φυλές του. Τα ξωτικά έπιαναν σχεδόν το μισό από αυτό που έλεγε. "Κι άλλες φυλές του κόσμου σου ζούνε τόσο;" ρώτησε προσπαθώντας να αποφύγει την ερώτηση που της έκανε.

Και να του έλεγε τι; Για τον Οίκο της; Λόγια, μόνο λόγια. Τίτλοι χωρίς νόημα, με ισχύ ναι, αλλά τι άξιζε τελικά. Οι μάχες; Οι κεκαλυμένες συρράξεις; Ή τα παιχνίδια πολιτικής που είχαν αρχίσει να παίρνουν διαστάσεις δολοπλοκιών; Ξεφύσηξε στις σκέψεις αυτές. Τουλάχιστον ο πόλεμος ήταν ειλικρινής. Μια σκοτεινή σκέψη. Δεν τον επικροτούσε παρόλα αυτά. Καλύτερα να είσαι ένας Πολεμιστής μέσα σ έναν κήπο , επανέλαβε στον εαυτό της για να πάρει δύναμη. Όχι αλλιώς θα άλλαζε ο κόσμος. Όχι πόλεμος.


Κάντγ'ορντίν Μπαργκάν

  • "Νάνος"
  • Βοηθός Καθηγητή
  • Level 13
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Ο Κάντγ'ορντίν μπερδεύτηκε με το συννέφιασμα στο πρόσωπο της Σαγιάνε. «Όχι πολεμίστρια δεν είμαι βασιλιάς. Είμαι... ήμουν φρούραρχος, υπεύθυνος προς τον βασιλιά Ντουργκίριον τον τρίτο, γιο του Ντούργκιν, δέκατο τρίτο Βασιλιά κάτω από τον Κάβυρο, Άρχοντα της Σιδερένιας κοιλάδας, γνωστό και ως περιπλανώμενος του Βορρά,  αλλά και πρόμαχο της Εκκάτης», είπε φυσώντας τον γαλαζοπράσινο καπνό, τι να καπνίζω άραγε; σκέφτηκε. Προσπάθησε να διασκεδάσει την ανυσηχία της μικρής αλλά το πρόσωπο της παρέμενε σκυθρωπό.

«Τι συμβαίνει γιατί σκυθρώπιασες;» ρώτησε αλλά όταν η Σαγιάνε δεν απάντησε συνέχισε, «ξέρω σίγουρα πως οι άλφαροι που μοιάζουν με τα δικά σας ξωτικά ζούνε το τετραπλάσιο από εμάς και οι μακόντα με τους κένταυρους περίπου μέχρι τα 200». Προσπάθησε να θυμηθεί για τους σάτουρνους αλλά ποτέ δεν τον είχε νοιάξει πόσο ζούνε, μόνο πως θα πάψουν να ζούνε. Θα μπορούσαν ποτέ να κάνουν ειρήνη όπως πίστευε ο Μπράντ’ακάρ άραγε; «Οι άνθρωποι ανάλογα με την ζωή που κάνουν ζούνε μέχρι και ογδόντα ενενήντα χρόνια. Μετά είναι οι γίγαντες που ποιος να ξέρει πόσο ζούνε ανάλογα το κάθε είδος, σίγουρα όχι εγώ και τέλος οι δράκοι που ζούνε για πάντα» χτύπησε παλαμάκια αλλά κοκάλωσε όταν είδε την μικρή να τον κοιτάει σαστισμένη.
« Τελευταία τροποποίηση: Οκτώβριος 10, 2019, 12:24:17 πμ by Κάντγ'ορντίν Μπαργκάν »


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 19
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Πολλά ονόματα και πολλές πληροφορίες. Ποιά ήταν η Εκάτη; Ποιά ήταν όλα αυτά τα είδη που ανέφερε; Αλλά δράκο...; Ζωντανούς δράκους; Αυτός ο κόσμος ξαφνικά της φάνταζε μια περιπέτεια! Κι όμως παρά τον ενθουσιασμό δεν άφησε την παιδικότητα αυτή να την παρασύρει. Ήξερε πολύ καλά ότι ο θάνατος θα εγκυμονούσε παντού. Το έβλεπε μπροστά της.

Το τετραπλάσιο τα ξωτικά τους; Το τετραπλάσιο από τα δικά τους 300; Αν είναι δυνατόν; Τι ηλικίες ήταν αυτές; Σκέφτηκε την μανία των ξωτικών με την μακροζωία τους και την περηφάνια τους γι αυτό. Παιδιά μπροστά στα ξωτικά του κόσμου αυτού του άντρα. "Κάποιες από τις Φυλές που ανάφερες δε τις ξέρω. Δεν τις έχουμε εδώ. Μα δράκους έχουμε στους μύθους μας. Το βρίσκω εξαιρετικά ενθουσιώδη να έχετε ζωντανούς δράκους" είπε με μάτια που έλαμπαν. "Είναι ένας μύθος πως ένας δράκος φυλά την Ακαδημία και πως πάνω του χτίστηκε" πρόσθεσε με ενθουσιασμό. "Τουλάχιστον οι άνθρωποι φαίνεται να έχουμε το ίδιο όριο ηλικίας. Και εδώ σε μας τόσο είναι." Μα όσο περνούσε η ώρα και μοιραζόταν με τον άντρα αυτόν πληροφορίες αναρωτήθηκε αν θα μπορούσε όλα αυτά να τα έβγαζε από το μυαλό του. Κάτι που απέρριψε τελικά. Θα τον πίστευε. "Με συγχωρείς Κάντγ'ορντίν, έχω χάσει τους τρόπους μου. Πώς λένε τον κόσμο σου; Έχει όνομα; Και ποιό είναι το είδος σου; Νομίζω πως είναι λάθος να σε αποκαλούμε Νάνο" και έπειτα θα σου πω την ιστορία μου.


Κάντγ'ορντίν Μπαργκάν

  • "Νάνος"
  • Βοηθός Καθηγητή
  • Level 13
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Ξαφνικά αναρωτήθηκε αν ήταν συνετό να τα μοιράζεται απλόχερα όλα αυτά με την νεαρή μπροστά του. Μπαχ, γέρασες και άρχισες να ξεκουτιαίνεις σκέφτηκε. «Ευγενική πολεμίστρια, η Γέα είναι η πατρίδα μου και η φυλή μου ονομάζεται ντβόρινοι, σημαίνει αυτοί που κατοικούνε στον βορρά». Σκέφτηκε ξανά και ξανά την υποψία που είχε για την έλευση του εδώ αλλά δεν τόλμησε να πει τίποτα. Δεν ήθελε να σκοτεινιάσει αυτό το καθάριο απαστράπτον μπλε βλέμμα. «Σου αρέσουν οι δράκοι ε; Λοιπόν δεν είναι τόσο διαδεδομένο αλλά ναι υπάρχουν δράκοι στα βουνά μας. Και άλλοι είναι καλοί και άλλοι είναι κακοί, σαν τους ντβόρινους και τους ανθρώπους», κατέληξε ο Κάντγ'ορντίν. Άπλωσε το χέρι του και τώρα που είχε ξελαχανιάσει έπιασε ξανά το πικάντικο τυρί του.


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 19
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
"Γέα...ωραίο όνομα, σημαίνει Γη σωστά;" ρώτησε και συνέχισε "Λοιπόν δεν είναι ότι μου αρέσουν, δε ξέρω πως είναι κανονικά, στα παραμύθια όλα ωραία είναι, σωστά;" είπε και του έκλεισε το μάτι. Αυτός ο ντβορίνος, αυτός ο άντρας την είχε κάνει να τον συμπαθήσει πολύ. Ήταν ζεστός κατά κάποιο τρόπο, παρά τους δαίμονες του. Ποιός άλλωστε δε κουβαλούσε δαίμονες; Μα θα ήταν δύσκολο γι αυτόν να είναι μόνος του, ξένος σε έναν κόσμο ξένο.

Αναστέναξε. "Καταλάβαινω πόσο περίεργο παίζει να σου είναι Κάντγ'ορντίν. Σίγουρα λοιπόν πρέπει να μάθεις κάποια πράγματα για τον κόσμο που είσαι πια. Αλ΄λα ...."πήγε να πει κάτι , αλλά το έκοψε και συνέχισε "όλα με τη σειρά βασικά. Λοιπόν στον κόσμο που ζεις πλέον οι Φυλές είναι πέντε, οι άνθρωποι, τα ξωτικά, οι νάνοι, οι βαλησίνοι και οι σοβερίνοι. Η ιστορία θέλει τα ξωτικά και τους βαλησίνους να ήταν οι αφέντες αυτόυ του κόσμου πάνω από τις άλλες τρεις φυλές. Μέχρι που τα ξωτικά έπνιξαν στο αίμα τη Φυλή των Σοβερίνων και οι άνθρωποι και οι νάνοι συμμάχησαν εναντίον τους. Ο πόλεμος βρήκε τους βαλησίνους και τα ξωτικά απέναντι στη συμμαχία ανθρώπων και νάνων. ο Μεγάλος Πόλεμος, καταστροφικός για όλους. Όμως οι καταπιεσμένοι νίκησαν την αυτονομία τους. Έγιναν τα 5 Βασίλεια. Φυσικά τα ξωτικά κατηγορούν του ανθρώπους για τον Μεγάλο πόλεμο και τούμπαλην. Μπορεί να μην υπάρχει γενικευμένος πόλεμος πια, μα υπάρχουν κόκκινες περιοχές, συρράξεις και μέτωπα σε μεγάλο μέρος των συν΄όρων. Φυσικά όλα κεκαλυμμένα. Το ζήτημα είναι όμως ότι πλέον γίνεται και πολιτικός πόλεμος, καθώς εναλλακτική του πολέμου έγινε η διπλωματία, κι έτσι μπορεί να μην υπάρχουν νεκροί, αλλά υπάρχουν πεινασμένοι. Εγώ, έρχομαι από έναν Οίκο των ανθρώπων που εκμεταλλεύτηκε τον μεγάλο πόλεμο και αναδείχτηκε στο πιο κρίσιμο Οίκο των ανθρώπων. Η φατρία μου και η πόλη μου είναι το πρώτο κάστρο των ανθρώπων και καταλαβαίνεις πως η πόλη είναι ουσιαστικά στρατιωτικοποιημένη. Παρόλα αυτά, πρέπει να ξες και κάτι άλλο, θα ψάξουν για το πως ήρθς, γιατί το μεγαλύτερο ένστικτο είναι ο φόβος, και το άγνωστο διέπεται από φόβο. Ακόμα και εγώ θα ψάξω δε στο κρύβω.

Πα΄΄ρόλα αυτά, βλέπω πως θα ήταν κρίμα να χαραμιστείς. Έτσι μπορείς να γίνεις βοηθός μου στην Ακαδημία, σε μια ειδική κατηγορία. Χρειαζόμαστε περισσότερα ικανά άτομα, τελευταία υπάρχει μια αναμπουμπούλα στον κόσμο μας. Και έχω σκεφτεί και ποιά θα είναι η πρώτη σου αποστολή" είπε και χαμογέλασε πονηρά στον αέρα. Μήπως ο ντβόρινος να ήταν κι αυτός ένα σημάδι από τους θεούς;  Άνοιξε το φλασκί της και ήπιε νερό. Πολλές συμπτώσεις τελευαία...


Κάντγ'ορντίν Μπαργκάν

  • "Νάνος"
  • Βοηθός Καθηγητή
  • Level 13
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Ο Κάντγ'ορντίν κοίταξε την Σαγιάνε και κατάλαβε πως τα πράγματα σε αυτόν τον κόσμο δεν ήταν τόσο ειδυλλιακά όσο πίστευε. Έτριψε τον τριχωτό λαιμό του κάτω από την πλεκτή γενειάδα του και ξεροκατάπιε. Αναρωτιόταν αν έπρεπε να τις πει τους μύχιους φόβους του. Παρά την νεαρή τους ηλικία, τα πλάσματα αυτού του κόσμου είχαν αναπτύξει εξαιρετικούς πολιτισμούς, αντίστοιχους με αυτούς της Γέας. Αλλά δεν μπορούσε να σταματήσει να τους βλέπει σαν παιδιά. Παιδιά που θέλουν προστασία. Αν οι δυνάμεις του χάους, έβρισκαν τρόπο να περάσουν σε αυτόν τον τόπο... ανατρίχιασε σε αυτή την και έπιασε την τουνίκα του για να την φορέσει. Ένα μεγάλο μαύρο σύννεφο είχε λερώσει τον γαλανό ουρανό και ο ήλιος τώρα δεν ήταν παρά μία θολή κηλίδα στα μελανά κύματα του.

Έπρεπε να ήταν προσεκτικός στο τι λέει και σε ποιους. Αποφάσισε πως μέχρι να αξιολογήσει έναν έναν ξεχωριστά θα έδινε ακόμα και στους σοφούς, πληροφορίες για τον κόσμο πολύ προσεκτικά. Είχε πει πολλά σε αυτήν την νεαρή κόρη των μαχών και δεν το μετάνιωνε. Πολλά είχε πει και στην Άρντα αλλά και με αυτή ήταν ασφαλής.

 Η Σαγιάνε είχε τιμή, αυτό ήταν σίγουρο. Το έβλεπε στο καθάριο βλέμμα της. «Σαγιάνε Ασάχι», είπε ο Κάντγ'ορντίν και σηκώθηκε όρθιος. «Μα τον Βράχο, την Μήτρα και τον Φύλακα, εγώ ο Κάντγ'ορντίν Μπαργκάν, όσο βρίσκομαι σε αυτό τον κόσμο, δεν θα σε προδώσω και θα υπηρετήσω την ειρήνη και την δικαιοσύνη», είπε και τράβηξε ένα μικρό μαχαίρι από την δερμάτινη εξάρτηση του. Το έφερε κάτω από την παλιά ουλή, που την κουβαλούσε από τότε ακόμα από την πρώτη αποστολή που έχασε την μητέρα του και έσκισε απαλά το δέρμα του σχηματίζοντας τρεις λεπτές πληγές που θα αιμορραγούσαν ελάχιστα αλλά θα άφηναν το χαρακτηριστικό σημάδι του όρκου των ντβόρινων, «ορκίζομαι στην φατρία και την γενιά μου».


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 19
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Τα πράσινα μάτια του έλαμπαν ειλικρίνεια με ιδιαότερο τρόπο, σχεδόν θυμικό, μα ο Κάντγ'ορντίν είχε και κάτι άλλο που δε μπορούσε να προσδιορίσει. Θα του θύμιζε υπό άλλες συνθήκες το μητρικό ένστικτο των ζώων, τόσο δυνατό, μα ήταν άντρας. Η κίνηση του την εξέπληξε, τα έθιμα τους διαφορετικά μα καταλάβαινε τη σημασία της πράξης αυτής. Κι όμως θα ήθελε να του πει κάτι τελευταίο πριν πάρει τον όρκο του. Πρώτη φορά κάποιος δέθηκε μαζί της, κάποιος άλλος, εκτός Φυλής. Η Περάν ήταν η πρώτη, είχαν δώσει όρκο αίματος και καταλάβαινε τη σημασία. Μα η Περάν ήταν το αίμα της, ενώ ο άντρας αυτός ίσα που την ήξερε. Δεν ήξερε πως να νιώσει, τιμή ή υποχρέωση;

Σηκώθηκε και εκείνη και τον κοίταξε έντονα συνοφρυώμενη. Έφερε το χέρι της στον ώμο του και τον κοίταξε σοβαρά "Κάντγ'ορντίν θα σου δώσω μια τελευταία συμβουλή. Κρίνε μόνος σου. Τα άτομα και τις δράσεις τους, τις βλέψεις τους. Μπορεί η ειρήνη να ναι πρόφαση για έναν γενικευμένο πόλεμο. Σε ποιόν θα δώσεις τις δυνάμεις σου; Μπορεί και γω η ίδια να είμαι λάθος. Δε μπορώ να σου πω εγώ ή να σε τραβήξω κάπου. Δέχομαι τον όρκο σου αλλά σου δίνω το ελεύθερο της επιλογής. Κι αν βρεθείς απέναντι μου δε θα τον επικαλεστώ. Σέβομαι την κρίση και την ελευθερία σου. Εσύ θα κρίνεις. Όλους και όλα. Κι αν καπου ειμαι λάθος μη σκεφτείς το σημάδι σου, ο όρκος σου ήταν στην ειρήνη και τη δικαιοσύνη, στο να μη με προδώσεις. Εάν όμως χάσω το δρόμο μου δε θα είναι προδοσία το να μου αντιταχθείς, αλλά σωτηρία. " είπε και πήρε το χέρι της πίσω.

Ξανακάθισε και του έκανε νόημα. Έπρεπε να του πει λοιπόν το σχέδιο για την Ουρίβ. "Ποιές είναι οι ικανότητες σου; Είσαι πολεμιστής πρώτων γραμμών; Ή μπορείς να κινείσαι και ήσυχα, να παρατηρείς και να εξετάζεις;" ρώτησε αρχικά για να του δώσει την ευκαιρία να αναλύσει τις ικανοτητες του.
"Μη διστάσεις να μου πεις. Όπως είπες και συ, απαντώ μονο στην ειρήνη και τη δικαιοσύνη. Δώσε μου στοιχεία για να μπορέσω να σου δώσω αρμοδιότητες"


Κάντγ'ορντίν Μπαργκάν

  • "Νάνος"
  • Βοηθός Καθηγητή
  • Level 13
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Ο Κάντγ'ορντίν χαμογέλασε πλατιά στην πολεμίστρια, «αν χρειαζόμουν έναν λόγο για τον όρκο μου, μόλις μου τον έδωσες Σαγιάνε», είπε και μάζεψε το σακίδιο του κοντά. «ǶǩưDzƠưǹ  ƪƦ  ƝɵǫƺǍ, που θα πει, μιλάς στην ψυχή μου», της είπε την κοίταξε αναγνωρίζοντας ένα πνεύμα δυνατό μέσα της. Την κοίταξε λίγο ακόμα και ξανακάθισε δίπλα της, εκείνη τον πλησίασε και η μυρωδιά από σανταλόξυλο τον αποπροσανατόλισε για μία ακόμα φορά. «Ποιες είναι οι ικανότητες μου, για να σκεφτώ», είπε και χτύπησε τον χοντρό του αντίχειρα περιπαιχτικά στην μύτη του. «Επί ογδόντα και δύο συναπτά έτη υπηρέτησα στο εκστρατευτικό σώμα της Σιδερένιας κοιλάδας», ξεκίνησε γελώντας με την σαστισμένη έκφραση την νεαρής πολεμίστριας.

«Έχω υπηρετήσει σε όλες τις μονάδες μας, αλλά για να μην σε κουράζω με όρους που δεν έχω λέξεις στην δικιά σας γλώσσα, ας πούμε πως μπορώ να φέρω εις πέρας οποιαδήποτε στρατιωτική ή μη επιχείρηση, εάν και εφόσον μου δώσεις πληροφορίες για τα εξής τρία θέματα», είπε ο Κάντγ'ορντίν και σήκωσε την γροθιά του διπλώνοντας στην παλάμη του τους δύο αντίχειρες του, αφήνοντας τα τρία μεσαία δάχτυλα υψωμένα στον αέρα, «εχθρός, καιρός και έδαφος».

Είδε πως η Σαγιάνε δεν ήταν απόλυτα ικανοποιημένη, θα τις τα πω και ότι γίνει έγινε, σκέφτηκε, «πολύ καλά, επί πενήντα χρόνια υπηρέτησα στους επιδρομείς, ένα ειδικό τμήμα που επιχειρούσε πίσω από τις γραμμές του εχθρού, παρατήρηση, πληροφορίες, ανορθόδοξος πόλεμος, εκρηκτικά και δολιοφθορές, εκτελέσεις σημαινόντων προσώπων, και ότι ποταπό σκεφτείς, μπορώ να το κάνω». Έψαξε στα μάτια της για αηδία ακόμα και καθαρό μίσος, αλλά για άλλη μία φορά αυτό το υπέροχο πλάσμα τον ξάφνιασε.


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 19
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Είχε ανάμεικτα συναισθήματα. Αρχικά ακόμα της ήταν δύσκολο να χωνέψει τα χρόνια που είχε αυτός ο περίεργος Νάνος, ο ντβορίνος, μα έπειτα την σκέπασε θλίψη. Τελικά ο πόλεμος όχι απλά δεν ήταν θέμα Φυλής, αλλά ούτε καν Κόσμων. Άραγε θα υπήρχε κάποιος κόσμος με νοήμοντα όντα που να μη μαστίζονται από αυτό, να έχουν καταφέρει να ξεπεράσουν τον εγωισμό και την απληστία; Δεν είχε απάντηση σε αυτό. Και ταυτόχρονα ένιωθε μια ανακούφιση που δεν ήταν μόνο αυτοί σε αυτήν την απαίσια κατάσταση, αλλά και στεναχώρια για αυτόν τον άλλον κόσμο. Η θλίψη επανήλθε στα μάτια της και η θύμηση του θανάτου την γέμισε με την γλυκόπικρη γεύση της ηδονής και της αποκρουστικότητας του. Όλοι οι πολεμιστές ήταν τέρατα και έπρεπε να πεθάνουν. Πόσο άδικο. Άφησε την πίκρα της στα λόγια "Μπορείς να γίνεις πλούσιος εδώ αν είσαι τόσο καλός. Είσαι ότι χρειάζονται" είπε σαρκαστικά και προσπάθησε να απομακρυνθεί από αυτό. Ξερόβηξε και πήρε μια βαθιά ανάσα, στο άνοιγμα των ματιών της τον κοίταξε σταθερά "Είσαι ότι χρειάζομαι. Έχεις μια εξαίρετη ειδικότητα." Έπειτα σοβαρεύτηκε.

"Επομένως, έχουμε και λέμε όλες οι φυλές, βροχερός με υγρασία,  και κατά τόπους βαλτώδης. Αυτά ξέρω. Οι εχθροί είναι οι πάντες, εν δυνάμει. Στην επίθεση που δεχτήκαμε στη Μεβαίρ ήταν από όλες τις Φυλές. Όσο για το σχέδιο...άκου τι σκέφτηκα...." είπε καθώς άρχισε να εξηγεί το σχέδιο της στο νέο της  περίεργο φίλο....


Ιλίντιεν Άτρας

  • Πολεμίστρια
  • Καθηγητής
  • Level 18
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Μπήκε στο χώρο προπόνησης αθόρυβα και κάθισε αμίλητη στην ψηλότερη εξέδρα. Η Ιλίντιεν παρατηρούσε προσεκτικά τους δύο πολεμιστές με βλέμμα αγέρωχο και σοβαρό. Διαπίστωνε ότι ακόμη κι αν είχε κάνει θόρυβο δε θα την είχαν ακούσει, έτσι όπως μούγκριζαν. Ενθουσιώδης και ένθερμη, όπως πάντα, η Σαγιάνε πρόλαβε να αναμετρηθεί με τον αντίπαλο, γλιτώνοντάς την ίδια από τον κόπο. Αρκετούς νάνους είχε σκοτώσει μέχρι σήμερα.

Εκείνος έμοιαζε διαφορετικός από τους υπόλοιπους και το σάκραμ της ένιωθε ιδιαίτερη φαγούρα να αναμετρηθεί μαζί του. Φυσικά, στα αυτιά της είχε φτάσει η φήμη ότι δεν ήταν από τον κόσμο τους, αλλά και πάλι, ποιος δεν το γνώριζε ήδη; Επικεντρώθηκε στις κινήσεις τους. Η Σαγιάνε δεν έπαυε να την εκπλήσσει με την αντοχή της, αλλά και ο νάνος αντιπροσώπευε το είδος του επάξια. Όντως, ο αγώνας τους τη διασκέδασε κάπως. Αν κάποιος παρατηρούσε τα μάτια της, θα έβλεπε το βιολετί να αστράφτει από ευτυχία -παρά το αυστηρό της ύφος- καθώς παρατηρούσε πόσο γρήγορα είχε αναρρώσει η Σαγιάνε. Μετά τη σύντομη συζήτησή τους, οι πολεμίστριες θα στέλνονταν σε νησιά, η μία στο Ουρίβ και η άλλη στο Γκραχλ. Σκυθρώπιασε έντονα στη σπατάλη των λόγων και των πληροφοριών της όμως.  Αποφάσισε να επέμβει.


"Σαγιάνε Ασάχι" είπε με δυνατή, αλλά παγωμένη φωνή από τις εξέδρες. Οι δύο πολεμιστές γύρισαν να την κοιτάξουν έκπληκτοι, μιας και δεν είχαν αντιληφθεί την παρουσία της. Η Ιλίντιεν κούνησε το κεφάλι της με μία ελαφριά αποδοκιμασία. Δεν ήθελε να την αποπάρει, όμως, αν ήταν να προχωρήσουν μαζί στα σχέδιά τους, όφειλε να μάθει να είναι λιγότερο εύπιστη. Για το νεοφερμένο δε γνώριζαν τίποτα. Δεν ήξεραν το σκοπό ή τα κίνητρά του. Δεν ήξεραν πόσο πιστός θα μπορούσε να είναι.