Rasnarry Academy

Μεταξύ κλεφτών (Βαλύριον)

Κέννα

  • Πολεμιστής
  • Level 6
  • Άνθρωπος
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Η ώρα ήταν περασμένη. Στην Ακαδημία επικρατούσε η απόλυτη σιωπή. Μονο αν προσπαθούσες λίγο μπορούσες να ακούσεις το ήχο από τους δείκτες κάποιου ρολογιού στο βάθος του διαδρόμου. Όλοι βρίσκονταν στους κοιτώνες προσπαθώντας να ανακτήσουν τις χαμένες τους δυνάμεις, όχι όμως η Κέννα.

Πάρα τα άσχημα που είχαν συμβεί είχε καλή διάθεση. Αποφάσισε να την μοιραστεί με τον νέο της φίλο. Ήταν μια ευκαιρία να γνωρίσει καλύτερα αυτόν τον μυστήριο όχι και τόσο καθώς πρέπει καθηγητή.

Η νύχτα ήταν υπέροχη, ανοιχτός ξαστερος ουρανός και ένα χαλαρό αεράκι να σπάει την ζέστη του καλοκαιριού. Ποιος θα ήθελε να κοιμάται τέτοια νύχτα;
Προχώρησε στους διαδρόμους της Ακαδημίας μέχρι που έφτασε στην πτέρυγα των καθηγητών. Δεν φοβήθηκε μήπως την πιάσει καποιος ούτε την ενοιαζαν ιδιαίτερα οι κανόνες. Εξ άλλου δεν έκανε κάτι κακό.

Στο σκοτάδι όλες οι πόρτες έμοιαζαν το ίδιο. Προχώρησε στο βάθος προσπαθώντας να δει τις λεπτομέρειες στην κάθε πόρτα μέχρι που πάτησε κάτι μικρό στο πάτωμα. Σταμάτησε απότομα πριν κάνει άλλο θόρυβο. Έσκυψε και έπιασε στα χέρια της το μικρό αντικείμενο, ένα γρανάζι . Εδώ ειμαστε σκέφτηκε και πλησίασε την πόρτα που βρήκε το γρανάζι. Άνοιξε και μπήκε μέσα χωρίς να κάνει θόρυβο και είδε πως δεν κοιμόταν ούτε ο Βαλύριον Αντίθετα δούλευε σε κάτι υπό το φως των κεριών.
"Έχεις όρεξη για μήλα ;" είπε πονηρά
« Τελευταία τροποποίηση: Αύγουστος 28, 2019, 08:09:08 μμ by Κέννα »


Βαλύριον

  • Εφευρέτης
  • Moderator
  • Level 15
  • *****
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Άλλο ένα όμορφο βράδυ που ο Βαλύριον  βρισκόταν μέσα στο γραφείο του και δοκίμαζε τις κατασκευές του. Αν και η μάχη που βίωσαν τις προηγούμενες μέρες ήταν αιματηρή ο Βαλύριον μέσα στον πανικό παρατηρούσε τον οπλισμό των αντιπάλων και κατάφερε να μαζέψει πολλές ιδέες για την κατασκευή όπλων. Την συγκέντρωσή του απέσπασε μια γνώριμη φωνή που μόλις είχε μπει στο γραφείο του. "Έχεις όρεξη για μήλα;"

Ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη του και χωρίς να σηκώσει το κεφάλι του απάντησε: "Μόνο αν είναι από τον κήπο." Έπειτα σήκωσε το κεφάλι του και είδε την Κέννα να στέκεται στην πόρτα. "Μη στέκεσαι όρθια" συνέχισε καθώς έκανε νόημα στην Κέννα να καθίσει.


Κέννα

  • Πολεμιστής
  • Level 6
  • Άνθρωπος
    • Προφίλ
    • ΦΧ
"Μόνο αν είναι από τον κήπο" είπε και της έκανε νόημα να καθίσει.
Πέρασε μέσα όμως δεν είχε σκοπό να κάτσει. Πλησίασε προς το γραφείο για να δει τι ετοιμάζει, έμοιαζε με ένα είδος όπλου. Αρκετά καλή δουλειά σκέφτηκε.

Ακούμπησε με το ένα χέρι της στο γραφείο και στηρίχτηκε σε αυτό.
"Φυσικά και θα είναι από τον κήπο του Αλλασιου, αλλάαα.." είπε σέρνοντας την λέξη ".. Θα πάμε να τα πάρουμε μαζί"  τον κοίταξε με το πιο σοβαρό βλέμμα που μπορούσε να πάρει λες και πήγαιναν για κάποια σημαντική αποστολή.


Βαλύριον

  • Εφευρέτης
  • Moderator
  • Level 15
  • *****
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Η βραδιά φαινόταν να αποκτά ενδιαφέρον. Λίγοι τολμούν να εισβάλουν στο βασίλειο του γηραιού ξωτικού και ακόμη λιγότεροι κατάφερναν να ξεφύγουν απαρατήρητοι. Ο Βαλύριον κοίταξε την Κέννα με απόλυτα σοβαρό ύφος. Σταύρωσε τα χέρια του και παρέμεινε σιωπηλός για μερικά λεπτά.

"Ο κήπος του Αλλάσιου..." είπε με στόμφο, "Ένα στολίδι που έχουμε την τύχη να απολαμβάνουμε κάθε μέρα στην ακαδημία. Φήμες λένε πως ο Αλλάσιος δεν έχει νιώσει αγάπη για ζωντανό πλάσμα τόσο μεγάλη όσο είναι αυτή πού έχει για τον κήπο του. Και εσύ τώρα νεαρή πολεμίστρια, έρχεσαι και μου λες πως θες να βεβηλώσεις αυτόν τον ιερό χώρο; Δεν μπορώ να πω, έχεις αξιέπαινο θάρρος και θράσος, αλλά για να έρθεις μαζί μου σε μια τόσο σημαντική και κυρίως επικίνδυνη αποστολή πρέπει να μου πεις, ποια είναι η κινητήριος δύναμη που σου δημιούργησε αυτήν την επιθυμία;"

Για τον Βαλύριον τα μήλα του Αλλάσιου δεν ήταν μια μικροπρεπής πράξη κλεψιάς αλλά μια μικρή πράξη αντίστασης απέναντι στις συντηρητικές πεποιθήσεις του γέρου ξωτικού.


Κέννα

  • Πολεμιστής
  • Level 6
  • Άνθρωπος
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Παρά το σοβαρό του ύφος φαινόταν ότι του είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον η πρόταση της. Κάθισε και την κοιταξε για μερικά λεπτά σιωπηλός  καθώς η Κέννα περίμενε την απάντηση του.

"Ο κήπος του Αλλάσιου.. Ένα στολίδι που έχουμε την τύχη να απολαμβάνουμε κάθε μέρα στην ακαδημία. Φήμες λένε πως μπλα μπλα μπλα................ αλλά για να έρθεις μαζί μου σε μια τόσο σημαντική και κυρίως επικίνδυνη αποστολή πρέπει να μου πεις, ποια είναι η κινητήριος δύναμη που σου δημιούργησε αυτήν την επιθυμία;"

Προσπάθησε να κρατήσει το σοβαρό της ύφος και να μην ξεσπάσει στα γέλια." Σου πάει να είσαι καθηγητής." είπε με ένα λοξό χαμόγελο καθώς τον πλησίασε με αργά σταθερά βήματα."Λοιπόν είναι πολύ νόστιμα μήλα, πιστεύω πως αξίζουν να παίξουμε το κεφάλι μας για αυτά." σταμάτησε ακριβώς μπροστά του και τον κοίταξε από ψηλά
"Αλλά αν φοβάσαι μπορούμε απλά να κάνουμε μια βόλτα στους κήπους. Δεν είχα την ευκαιρία να τους δω και ο Αλλασιος σίγουρα δεν πρόκειται να με αφήσει να μπω."
« Τελευταία τροποποίηση: Σεπτέμβριος 03, 2019, 09:45:33 μμ by Κέννα »


Βαλύριον

  • Εφευρέτης
  • Moderator
  • Level 15
  • *****
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Ο Βαλύριον παρατηρούσε προσεκτικά τις κινήσεις και τα λόγια της Κέννα. Η απάντησή της δεν τον άφησε πλήρως ικανοποιημένο. Η Κέννα δεν μπορούσε να συμβαδίσει με τη σκέψη του, πράγμα λογικό, καθώς μερικές φορές ούτε ο ίδιος δεν μπορούσε να καταλάβει τον τρόπο σκέψης του. Ξεφύσηξε με μια δόση απελπισίας. Κοίταξε για μερικά δευτερόλεπτα το πάτωμα και έπειτα ξανακοίταξε την Κέννα.

"Λοιπόν άκουσέ με λίγο θερμοκέφαλη πολεμίστρια. Η εισβολή στον κήπο είναι μια τέχνη που δεν επιτυγχάνεται με την ωμή δύναμη στην οποία βασίζεσαι συνήθως. Επίσης είναι τουλάχιστον αστείο το να θεωρείς ότι φοβάμαι, μιας και δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που κάνω κάτι τέτοιο. Γι' αυτό το λόγο όχι μόνο θα πάμε αλλά θα ακολουθώ τις εντολές σου καθ' όλη τη διάρκεια. Αν καταφέρεις να μας βάλεις και να μας βγάλεις από εκεί χωρίς να μας καταλάβει κανείς θα σου κάνω δώρο ένα κόσμημα."

Ο τόνος του Βαλύριον ήταν ήρεμος και σοβαρός χωρίς να έχει σκοπό να την προσβάλλει. Παρ' όλα αυτά δεν ήταν λίγες οι φορές που οι συνομιλητές παρεξηγούσαν τα λόγια του και το σκοπό τους.

Σηκώθηκε από την καρέκλα του και χτύπησε τα χέρια του πάνω στο γραφείο γεμάτος ενέργεια. "Είσαι έτοιμη λοιπον;" Τα μάτια του άστραφταν. Αν και ήταν καθηγητής πλέον, ήξερε ότι δεν πρόκειται να αφήσει ποτέ τις παιδαριώδεις συνήθειές του πίσω.



Κέννα

  • Πολεμιστής
  • Level 6
  • Άνθρωπος
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Μετά την μικρή ομιλία του Βαλύριον η Κέννα κοίταξε το ταβάνι σε μια ένδειξη απελπισίας. Τον πλησίασε, τον έπιασε από τους ώμους και τον κοίταξε. "Εκεί που ζούσα έκανα πολύ πιο επικίνδυνα πράγματα, με μεγάλη επιτυχία. Το να μπω σε έναν κήπο χωρίς να με δούνε θα είναι παιχνιδάκι. "

Το δώρο που της έταξε δεν την συγκίνησε. Πότε δεν την ενδιέφεραν τα κοσμήματα ούτε επιδίωξε ποτέ να αποκτήσει. Το μόνο που είχε ήταν αυτό το ένα, από λαπις λαζουλι, το παρελθόν της σε ένα κόσμημα.

" Εξ άλλου, ο Αλλασιος πολύ πιθανό να κοιμάται τώρα. Όλη μέρα και όλη νύχτα εξέταζε τραυματίες. Ακόμα και αυτός χρειάζεται ξεκούραση."

Το έβλεπε στα μάτια του, όσο και αν προσπαθούσε να κρυφτεί, ζουζε για περιπέτειες όχι για την βαρετή ζωή σε ένα γραφείο καθηγητή. Του χαμογέλασε. "Φύγαμε".


Βαλύριον

  • Εφευρέτης
  • Moderator
  • Level 15
  • *****
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Η Κέννα ήταν ένα κλασικό παράδειγμα πολεμιστή. Το γεγονός ότι ζούσε επικίνδυνη ζω΄η πριν έρθει στην ακαδημία απλά ενίσχυε τα ένστικτα της φατρίας της. "Ωραία λοιπόν, ήρθε η ώρα να φάμε μήλα. Ακολούθησε με." Ο Βαλύριον ξεκίνησε βιαστικά και βγήκε από το γραφείο του. Με πολύ γρήγορα και μεγάλα βήματα περπατούσε στους διαδρόμους της ακαδημίας και η Κέννα από πίσω ακολουθούσε δυναμικά. ο ρόλος του καθηγητή είχε πολλά προνόμια, αλλά και πολλές υποχρεώσεις. Τυπικά δε θα έπρεπε να κάνει τα πράγματα που έκανε ο μαθητής αλλά γι αυτόν φάνταζε αδύνατο να σοβαρευτεί. Τώρα όχι μόνο πήγαινε να κλέψει μήλα από τον κήπο ενός από τους πιο παλιούς καθηγητές της ακαδημία αλλά μάλιστα ενθάρρυνε και μια μαθήτρια να το κάνει. Αν κάποιος τους καταλάβαινε ο Βαλύριον θα βρισκόταν σε πολύ δύσκολη θέση. Τώρα όμως δεν υπήρχε πισωγύρισμα.

Μετά από μερικά λεπτά έφτασαν μερικά μέτρα μακριά από τον κήπο. Τότε με μια απότομη κίνηση σταμάτησε και γύρισε προς την Κέννα. "Από εδώ και πέρα μας οδηγείς εσύ."  της είπε με αυστηρό τόνο.


Κέννα

  • Πολεμιστής
  • Level 6
  • Άνθρωπος
    • Προφίλ
    • ΦΧ
"Από εδώ και πέρα μας οδηγείς εσύ."  της είπε με αυστηρό τόνο. Τον κοίταξε επικριτικά Θα πεθάνεις αν χαλαρώσεις λίγο; σκέφτηκε και κούνησε το κεφάλι.

Έκανε μερικά προσεκτικά βήματα μπροστά και του έκανε νόημα να την ακολουθήσει.Ο κήπος φαινόταν άδειος.  Συνέχισαν με σταθερό ρυθμό μέχρι που έφτασαν στο σπιτάκι του κήπου. Η Κέννα έσκυψε όταν πλησίασαν στα παράθυρα και Βαλύριον την μιμήθηκε. Εριξε μια κλεφτή μάτια μέσα, είχε δίκαιο, ο Αλλασιος κοιμόταν σε μια καρέκλα με ένα ανοιχτό βιβλίο στα πόδια του. Γύρισε το κεφάλι της και  κοίταξε τον Βαλύριον "Βλέπεις;" είπε χαμηλόφωνα και χαμογέλασε. Του έδειξε τα δέντρα για να του δώσει να καταλάβει την πορεία που θα ακολουθήσουν, χαμηλά στο έδαφος όπως  ήταν με μικρά αθόρυβα βήματα πλησίασαν στο κτήμα με τα μήλα. Αφού κατάφεραν να μπουν μέσα στα δέντρα χαλάρωσα και οι δύο την στάσης τους και ξεκίνησαν να περπατάνε ορθιοι. Θα ήταν πιο δύσκολο να τους δει καποιος, μέσα στα πυκνά κλαδιά των δέντρων. "Είμαστε μέσα και κάνεις δεν μας πήρε είδηση" είπε περήφανα.

Η αλήθεια είναι πως τα μήλα δεν την ενδιέφεραν τόσο. Μπορούσε να πάρει όσα θέλει ότι ώρα θέλει χωρίς τον Βαλύριον. Ηταν αυτός που την ένοιαζε και όλο αυτό ηταν πρωτόγνωρο για αυτήν. Παρά το γεγονός ότι δεν τον ήξερε τόσο καλά, κάτι πάνω του, την τραβούσε σαν μαγνήτης και την έκανε να θέλει να τον μάθει.
 
Σταμάτησε. "Ήθελα να σου πω πως λυπάμαι, δεν έπρεπε να σας αφήσω με την Αρυα. Πως είσαι;" η έκφραση της άλλαξε, βάρυνε.
Πριν προλάβει να απαντήσει ο Βαλύριον ενας ξαφνικός ήχος τους έκανε να σωπάσουν. Η Κέννα, ενστικτωδώς τον τράβηξε πάνω της και με μια επιδέξια, σχεδόν χορευτική κίνηση, τον κόλλησε με την πλατη πίσω από ένα δέντρο. Η ένταση εμφανής στα πρόσωπα και των δύο.
 Τα έμπειρα μάτια της Κέννα γυρνούσαν σαν τρελά για να εντοπίσουν την πηγή του ηχούν μέσα στο σκοτάδι, μέχρι που αποφάσισε να εμφανιστεί από μόνη της. Όταν είδε ότι ήταν απλά μια αλεπού χαλάρωσε λίγο τα χέρια της γύρο από τον Βαλύριον. Κοιταχτηκαν και γέλασαν με την κατάσταση τους, κάπως ανακουφισμενοι που δεν ήταν ο Αλλασιος αυτός που τους βρήκε.
Ένιωσε την ανάσα του ζέστη στο πρόσωπο της, μύριζε αλκοόλ και φρούτα. Μια φωτιά μέσα της έκαιγε, παρόμοια με την φωτιά της μάχης,ομως δεν βρισκόταν σε μάχη τώρα,ηταν με τον Βαλύριον και…..
Τον κοίταξε κάπως χαμένη μέσα στα γαλάζια του μάτια.
Χωρίς να το σκεφτεί, τεντώθηκε και τον φίλησε.
« Τελευταία τροποποίηση: Σεπτέμβριος 09, 2019, 10:03:47 μμ by Κέννα »