Rasnarry Academy

Συναισθήματα [Ανοιχτό]

Βαλέρια Μαέραλ

  • Ξωτικό
  • Αλχημιστής
  • Level 4
  • Ε' έτος
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Καθώς βεβαιωθηκαν τα κορίτσια ότι δεν υπήρχε κάποιος κίνδυνος για να φοβούνται, ήταν απλά η Βαλέρια και όχι κάτι τρομερό πίσω από τους θάμνους, το πρόσωπο τους πήρε ξανά χρώμα.
Ηταν ευκαιρία να κάνει φιλίες  με κάποια άτομα από την Ακαδημία.
Την πρώτη κίνηση για χειραψία την έκανε η κοπέλα που δεν την είχε ξανά δει, αλλά κάτι την σταμάτησε και γύρισε πίσω το τρομαγμένο της πρόσωπο. Είναι και άλλος εδώ; αναρωτήθηκε η Βαλέρια, καθώς άκουσε κάτι να πλησιάζει από μακριά. Περιμένοντας και τα τρία κορίτσια να δουν ποιος άλλος θα ξετρύπωσει πίσω από τα δέντρα, έμειναν ακίνητες.

"Γεια σας, είμαι η Ζαάνα, σε έψαχνα...ξαδέρφη" είπε στρέφοντας το βλέμμα της στην συμμαθήτρια της την Μοργκέιν. Η μικρή φαινόταν ντροπαλη όμως η Βαλέρια μπορούσε να δει παραπάνω από ότι έδειχνε.

Αφού χαιρετηθηκαν άκουσε κάτι για την Μεβαίρ. Ευτυχώς για αυτήν δεν είχε πάει. Πως ένοιωθαν όμως όσοι γύρισαν; Δεν ήθελε να βαρύνει το κλίμα οπότε έκανε ένα βήμα μπροστά και ξεκίνησε να μιλάει. "Σίγουρα ήταν απαίσια εμπειρία όμως είστε ζωντανές. Μην ζείτε στο παρελθόν."

"Τι κάνετε όλοι μαζεμένοι εδώ στο δάσος;" συνέχισε κοιτώντας τα κορίτσια μια μια.


Άρυα Λιρέλ

  • ΣΤ' Έτος
  • Θεραπευτής
  • Level 7
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Η Άρυα χαμογέλασε στα κορίτσια.

«Ώστε πρώτο έτος ε;» είπε, απευθυνόμενη στη Ζαάνα. «Καλωσήρθες! Να είσαι σίγουρη πως εδώ θα καταφέρεις να εξελίξεις το ταλέντο σου, όποιο και αν είναι αυτό. Αλήθεια, σε ποια Φατρία ανήκεις;» τη ρώτησε όλο ενδιαφέρον, και έπειτα γύρισε στην Βαλέρια.

«Με την Μοργκέιν ήρθαμε να μαζέψουμε προμήθειες για τον καθηγητή Φίλντοϊν, γιατί εξαιτίας του πρόσφατου αυτού περιστατικού ξεμείναμε» τους είπε προσπαθώντας να διατηρήσει τον ευχάριστό της τόνο. «Βασικά, δική μου ευθύνη ήταν —είμαι στη Φατρία των Θεραπευτών, δεν θυμάμαι αν το ανέφερα— αλλά η καλή μου Μοργκέιν ευτυχώς ήρθε να με βοηθήσει. Η ώρα περνάει πολύ πιο όμορφα με παρέα» κατέληξε, και χαμογέλασε στη Μοργκ.

Γύρισε και πάλι στη Βαλέρια. «Εσύ όμως δεν μας είπες, σε ποιο έτος είσαι; Όσο παραπάνω σε κοιτάω κάτι μου θυμίζεις, μα δεν είμαι και σίγουρη». Έβαλε το δείκτη στο μάγουλό της, σούφρωσε τα χείλη, μισόκλεισε τα μάτια και την κοίταξε εξεταστικά. «Μπα...» κατέληξε μετά από λίγες στιγμές, «...σίγουρα δεν έχουμε γνωριστεί» της είπε.

«Και σεις μικρές μου κυρίες;» τους ρώτησε περιπαικτικά, «Τι δουλειά έχετε στο δάσος;»


Ζαάνα Θερέλ

  • Βαλησίνη
  • Αλχημιστής
  • Level 1
  • Α Έτος
    • Προφίλ
    • ΦΧ
"Ευχαριστώ!" είπε στη ζεστή φωνή της Άρυα "εεε είμαι στους Αλχημιστές εγώ" είπε πρόσχαρα σχεδόν, μα έπειτα το πρόσωπο της σκοτείνιασε από την αναφορά στην γιορτή. "εμ, θα θέλατε να σας βοηθήσω και γω; Θέλω να πω, εγώ απλά πίστευα πως θα ταν μια ευκαιρία να βρεθώ με την ξαδέρφη μου, μα αν θέλετε να πείτε τα δικά σας, δεν έχω θέμα. Πείτε το μου και μπορώ να φύγω. Αλλά αν δεν έχετε πρόβλημα, θα ήθελα να σας βοηθήσω και γω να μαζέψουμε όλες μαζί τα βότανα. Έτσι θα μάθω και γω κάτι νέο, και εσείς θα κάνετε πιο γρήγορα και θα μαζέψετε περισσότερα" είπε όλο στόμφο και ζωντάνια.

Εάν ήθελε να κάνει φίλους, έπρεπε να βγει από το καβούκι της επιτέλους και να μιλήσει στους άλλους. Γύρισε και κοίταξε την κοπέλα με τα λευκά μαλλιά. Βαλέρια την λεγανε σκέφτηκε. Αλλά όντως ούτε εκείνη την είχε δει ποτέ. Βέβαια, δεν έβγαινε και ιδιαίτερα έξω. Άραγε σε ποια φατρία ήταν;


Μοργκέιν Θερέλ

  • Δ' 'Ετος
  • Αλχημιστής
  • Level 6
  • Βαλησινή
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Άφησε τα κορίτσια να γνωριστούν οσο αυτή έπαιρνε χρόνο να επεξεργαστεί τα ανάμικτα συναισθήματα που είχε. Λύπη, χαρά, έκπληξη, πως ήταν δυνατόν να τα νιώθει όλα ταυτόχρονα. Έπρεπε να αφήσει τα άσχημα πίσω, η Βαλέρια είχε δίκαιο. Ήταν ευγνώμων που ήταν ζωντανή και τώρα είχε και μια ξαδέρφη μαζί της. Ο δεσμός της οικογένειας που έχασε.

"Φυσικά αν θέλετε να βοηθήσετε δεν θα σας σταματήσουμε" είπε και κοίταξε την Αρυα. "Όσο περισσότερα χέρια τόσο το καλύτερο" Εψαξε στο καλάθι για επιπλέον μαχαίρια. "Αα εδώ είναι." έπιασε το ένα και με ένα ζεστό χαμόγελο το έδωσε στην Ζαάνα που στεκόταν δίπλα της. Τεντωσε το χέρι της, κρατώντας το άλλο μαχαίρι, προς την Βαλέρια και της έκανε νόημα με το κεφάλι να πλησιάσει.

" Ζαάνα, πως είναι οι γονείς σου;" κατά βάθος ήθελε να ρωτήσει για τους δικούς της μα δεν τόλμησε. Φοβόταν ίσως την απάντηση.
"Εχω χρόνια τους δω" συνέχισε χωρίς να αφήσει το χαμόγελο που φορούσε σαν μάσκα. Αυτό ήταν ένα θέμα που την πονούσε ακόμα και δεν το είχε συζητήσει με κανέναν.


Άρυα Λιρέλ

  • ΣΤ' Έτος
  • Θεραπευτής
  • Level 7
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
«Όχι, όχι, κανένα πρόβλημα, ίσα ίσα ευχαριστούμε πολύ που προσφέρθηκες» είπε η Άρυα στη Ζαάνα και χαμογέλασε. Ακολούθησε τις κινήσεις της Μοργκέιν, και επέστρεψαν όλες μαζί στη συλλογή βοτάνων.

«Κόψτε με προσοχή, για να μπορέσει το φυτό να ξαναβλαστήσει. Συλλέξτε κυρίως τα φύλλα, μην τα βγάλετε από τη ρίζα. Πάρτε μόνο όσο χρειαζόμαστε, όχι παραπάνω. Ζαάνα, δοκίμασε σε αυτήν την περιοχή...» της είπε δείχνοντάς της ένα σημείο πέντε βήματα μακρυά, «και Βαλέρια, αν θες και συ να βοηθήσεις μπορείς να αναλάβεις αυτό το κομμάτι» της είπε κατευθύνοντάς την σε ένα διπλανό κορμό. Έπειτα γύρισε πίσω στο μέρος που είχε μείνει, και συνέχισε με ανανεωμένη διάθεση τη συλλογή των φυτών.

Ήταν όμορφο να γνωρίζεις νέα πρόσωπα. Έπρεπε να προσπαθήσει να καταπολεμήσει τα καινούργια ένστικτά της, να μην είναι τόσο τσιτωμένη και καχύποπτη με όλους και με όλα.
Της έλειπε η παλιά Άρυα, μα δεν ήταν σίγουρη αν θα μπορούσε να την ξαναβρεί...