Rasnarry Academy

Ο Νέος Καθηγητής

Βαλύριον

  • Εφευρέτης
  • Moderator
  • Level 16
  • *****
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Γεμάτη απρόοπτα σκηνικά ήταν η ζωή του Βαλύριον από τότε που γεννήθηκε μέχρι και αυτή την παράξενη στιγμή. Καθηγητής στα 19 του χρόνια. Ποιος να του το έλεγε ότι ένα ανήσυχο και κάθε άλλο από διαβαστερό  παιδί θα έφτανε σε θέση να διδάξει στην Ακαδημία. Αυτός ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του βέβαια ήταν και ο λόγος που βρέθηκε σε αυτή τη θέση. Οι σοφοί ποτέ δεν έπαιρναν αποφάσεις βασισμένες στην τύχη. Γνώριζαν καλά ότι αυτή η θέση που έδωσαν στον νεαρό Εφευρέτη ήταν αυτό ακριβώς που χρειαζόταν για να ωριμάσει και να εξελιχθεί σαν επιστήμονας. Και πράγματι από τη στιγμή που έμαθε τα νέα πολλές απόψεις τις αναθεώρησε.

"Ίσως πρέπει να μάθω λίγη ιστορία" μουρμούριζε καμιά φορά.  "Δεν γίνεται αλλιώς, θα γίνω ρεζίλι στους μαθητές." , "Θα βάλω τον γερο-Αλάμανταρ να μου μάθει τα βασικά.", "Όχι ρε γαμώτο δε θέλω να υποχρεωθώ στον τρελόγερο.","Και το αλκοόλ... Θα το κόψω τελείως! Έχω υποχρεώσεις μεγάλων πλέον!".
Πρώτη φορά ένιωθε άγχος στη ζωή του. Έτσι έπρεπε. Ήταν μέρος του σχεδίου των Σοφών.

Αυτό το πρωί σηκώθηκε πιο νωρίς απ'ότι είχε σηκωθεί ποτέ στη ζωή του. Έβαλε τον αγαπημένη του γκρι ρόμπα, στενή με μόνιμους λεκέδες από τις εργασίες του. Πότε δεν έδινε σημασία στο ντύσιμό του. Απλά φορούσε ότι τον βόλευε. Έφαγε ο,τι βρήκε πιο πρόχειρο και έφτιαξε ένα τονωτικό τσάι με βότανα που είχε πάρει κρυφά από τον κήπο του Αλλάσιου. Ήταν ξεκάθαρο ότι δεν υπήρχε αμοιβαία συμπάθεια καθώς ο Βαλύριον εμψύχωνε όλα όσα ο Αλλάσιον κατέκρινε και αντίστροφα. Κρατώντας το τσάι στο χέρι κατευθύνθηκε νωχελικά προς το καινούριο του γραφείο.

Δεν φανταζόταν ποτέ πώς το γραφείο με την μεταλλική πόρτα που είχε φτιάξει πριν 1 χρόνο, με όλες τις πατέντες που είχε προσθέσει  και ήξερε μόνο αυτός, θα ήταν δικό του πλέον. Μπήκε μέσα βιαστικά και με ενθουσιασμό. Πέταξε το τσουβάλι με τις σημειώσεις του σε μια γωνιά και πήγε αμέσως στο ξύλινο γραφείο απέναντί του. Τοποθετεί το αυτί του πάνω στο ξύλο και χτυπάει με τρόπο τρεις φορές. "Φτελιά. Όχι και το αγαπημένο μου..." ψέλλισε ενώ κατευθύνθηκε προς  το παράθυρο. "Από εδώ θα μαθαίνω τα κουτσομπολιά, χεχεχε..." γέλασε με πονηρό τόνο. Ο χώρος ήταν αρκετά αρκετά άδειος καθώς υπήρχε το το γραφείο με την καρέκλα του , δύο καρέκλες για όποιον επισκεπτόταν το γραφείο και μια τεράστια βιβλιοθήκη όλα φτιαγμένα από φτελιά. Μέσα από το σακίδιο του έβγαλε μια μεγάλη σημαία την οποία άπλωσε στον άδειο τοίχο. Το σύμβολο της φατρίας των εφευρετών. Τίποτα παραπάνω δε χρειαζόταν το γραφείο του Βαλύριον καθώς η απλότητα ήταν πολύ σημαντική στη ζωή του.  Έβγαλε λοιπόν μερικές περγαμηνές και ξεκίνησε να γράφει ασυνάρτητα πράγματα με σκοπό να δημιουργήσει μια ύλη για το μάθημα που είχε αναλάβει.


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 20
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
H Σαγιάνε περνούσε έξω από το γραφείο του προηγούμενου εφευρέτη καθηγητή και είδε την πόρτα ανοιχτή καθώς κι φως μέσα. Μα ήταν σίγουρη πως ο καθηγητής είχε αποχωρήσει. Άκουγε θόρυβο από μέσα. Έτσι πέρασε στην επίθεση. Χτύπησε την πόρτα αρκετά δυνατά και την άνοιξε.

Αναρωτίοταν μηπως ειναι κάποιος μαθητής μέσα χωρίς άδεια και κάνει σκανταλιές ή μήπως όντως ήταν κάποιος νέος καθηγητής. Έτσι κ αλλιώς τις τελευταίες μέρες με την τροπή που είχαν πάρει τα πράγματα με τον Ελντίν είχε χάσει τις μέρες και την αίσθηση του χρόνου και δεν είχε ακούσει εάν περιμένανε κάποιον νέο καθηγητή ανάμεσα τους. Είχε εξάλλου λίγο χρόνο μέχρι το μάθημα. Μετά βέβαια, κατά το μεσημέρι, έβαλε στόχο να πάει και μόνη της στην παραλία για να εξασκειθεί στο νερό. Δε μπορούσε να σέρνει συνέχεια τον Ελντίν και πέραν αυτού ήθελε να του κάνει και έκπληξη.

Και μ αυτές τις σκέψεις μπήκε στο γραφείο, τα αυτιά και τα μάτια της σε εγρήγορση, το ύφος της σοβαρό, επαγγελματικό και σκοτεινό σε περίπτωση που έπεφτε σε κάποιον μαθητή.
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούλιος 27, 2019, 12:43:26 μμ by Σαγιάνε Ασάχι »


Βαλύριον

  • Εφευρέτης
  • Moderator
  • Level 16
  • *****
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Έσπαγε το κεφάλι του καθώς προσπαθούσε να βρει πώς θα διδάξει το μάθημα που του είχε ανατεθεί ο Βαλύριον. Αναμφίβολα ήταν μια ειδικότητα που γνώριζε άρτια αλλά πως θα κατάφερνε να μεταδώσει τις δεξιότητές του στους μαθητές του; Ενώ είχε βυθιστεί μέσα στις χαοτικές σκέψεις του, ένα δυνατό χτύπημα στην πόρτα τον διέκοψε. "Γαμώτο πάλι ξέχασα να κλείσω την πόρτα..." μουρμούρισε ενώ η Σαγιάνε έμπαινε με αποφασιστικότητα σαν να επρόκειτο να ξεσκεπάσει κάποιον εισβολέα.

"Καλημέρα συνάδελφε, πώς μπορώ να σε βοηθήσω;" Ένα αυτάρεσκο στραβό χαμόγελο ήταν ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του καθώς μπορούσε πλέον να αντιμετωπίζει τους καθηγητές, που τόσο τον ταλαιπώρησαν στα μαθητικά του χρόνια, ως ομοίους του.


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 20
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Άργησε να απαντήσει. Σα να ζύγιζε αυτόν που είχε αντίκρυ της. Τον περιεργάστηκε εξεταστικά όπως και τον χώρο γύρω. "Μάλιστα" είπε στον εαυτό της. "Πολύ καλημέρα, συνάδελφε" η τελευταία λέξη ακούστηκε πολύ περίεργα από το στόμα της. Δεν ήταν καλή στους τύπους. "Είμαι η Σαγιάνε, της φατρίας των Πολεμιστών. Είδα φως και μπήκα" είπε γελώντας. "Μην ήταν κάποιος μαθητής και σκάλιζε τριγύρω. Εσύ είσαι ο...;"

Η στάση της χαλάρωσε. Το παρουσιαστικό της έδειχνε την απλότητα μα και την ετοιμότητα της. Μπότες, φαρδύ μπλε σκούρο παντελόνι και μια κοντή μπλε σκούρη μπλούζα. Τα μαλλιά της ήταν δύο πλεξούδες ανάγλυφες στο κεφάλι της, μπλε σκούρα, ενώ τα μάτια της σχιστά επίσης σε μπλε απόχρωση. Χαρακτηριστικά στο πρόσωπο της ήταν τα δύο σκουλαρήκια που είχε στο κάτω χείλος της και στα αυτιά της, δύο σπείρες, ενώ στο λαιμό της διέκρινε από τη γωνία που ήταν ένα ανάγλυφο σχέδιο σα φίδι από μελάνι.



Βαλύριον

  • Εφευρέτης
  • Moderator
  • Level 16
  • *****
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
"Βαλύριον, εφευρέτης, ο νεότερος καθηγητής στην ιστορία της ακαδημίας, απ' ότι λένε. Χάρηκα" απάντησε ο Βαλύριον κοιτώντας την μέσα στα μάτια με ένα ανέκφραστο βλέμμα. Αν και δεν είχε κουραστεί ιδιαίτερα αυτή η επίσκεψη θα ήταν ότι έπρεπε για να ξεκινήσει η μέρα του.

Το μάτια του όμως στράφηκαν γρήγορα στα σκουλαρίκια της Σαγίανε. Τόσο περίτεχνα που ζήλευε που δεν ήταν αυτός ο δημιουργός τους. "Ωραία σκουλαρίκια, από τι είναι φτιαγμένα;" την ρώτησε ενώ άπλωσε τα πόδια του πάνω στο γραφείο του για να βολευτεί.

"Και πριν μου απαντήσεις, μπορείς να καθίσεις" συμπλήρωσε κάνοντας ένα νεύμα.       


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 20
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Η Σαγιάνε δε μπόρεσε  να κρατηθεί. Κάγχασε. "Άρα είσαι από αυτούς που σε ενδιαφέρουν οι τύποι ή είσαι απλά περήφανος για το κατόρθωμα σου που δεν μπορείς παρά να το αναφέρεις φουσκώνοντας σα τον κόκορα;" είπε γελώντας. Το σχόλιο της δεν ήταν ειρωνικό ούτε φάνηκε να έχει κακή πρόθεση. Θα μπορούσε κάποιος να το χαρακτηρίσει από τις αλήθειες εκείνες που πολλοί σκεφτόμαστε μα δε ξεστομίζουμε. Εκείνη όμως τις ζεστόμιζε.

Κάθισε φέρνοντας το ένα της χέρι πίσω απτην καρέκλα. "Σ ευχαριστώ. Είναι της οικογένειας" είπε με λίγο σκοτεινό βλέμμα. Το αποδιώξε γρήγορα και συνέχισε "μα αν σου πω τα μυστικα της τέχνης μετά δε θα είνα ξεχωριστά." Έίπε μ ενα κρυφό χαμόγελο. "Λοιπόν πότε ήρθες; δε σε είδα στη γιορτή προχθές"


Βαλύριον

  • Εφευρέτης
  • Moderator
  • Level 16
  • *****
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Η απάντηση της Σαγιάνε δεν άγγιξε ιδιαίτερα τον Βαλύριον. Ο,τι κριτική και να του έκαναν, θετική ή αρνητική, τον άφηνε παγερά αδιάφορο. Ο μόνος κριτής του ήταν και θα είναι μέχρι το τέλος ο εαυτός του. Τουλάχιστον αυτή τη λογική προσπαθούσε να ακολουθεί.

"Με βλέπεις για άτομο των τύπων;" της απάντησε ενώ της έδειξε τα πόδια του που ήταν σταυρωμένα πάνω στο γραφείο.

Παίρνοντας μια βαθιά ανάσα και εκπνέοντας με μια δόση ταλαιπωρίας συνέχισε: "Κάθε φορά που βρίσκομαι σε γιορτή φοβάμαι μην πεθάνω από βαρεμάρα, γι' αυτό είχα ξαπλώσει σε ένα δέντρο αγκαλιά με την φαέλια μου και παρακολουθούσα. Η αλήθεια είναι πως βρίσκομαι εδώ από τα 13. Φέτος θα ήμουν στο Ζ' έτος αλλά οι σοφοί μου ανέθεσαν σαν αποστολή να διδάξω. Ανυπομονώ να δω το βλέμμα του Αλλάσιου όταν με αντικρίσει σαν συνάδελφό του... ΧΑΧΑΧΑΧΑ" τελείωσε τα λόγια του με ένα τρανταχτό γέλιο. 


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 20
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
"Και μολις θα σ εφερνα αυτον για παραδειγμα. Για τους τυπους. Θα περίμενες κάποιον που είναι μέσα στα χώματα να ναι των τύπων; εγώ προσωπικά όχι. Μα είναι τόσο εκνευριστικά τυπικός." Του είπε ενθυμούμενη την συνάντηση της μαζί του. "Από την άλλη επίσης δε σε ξέρω και πολλλες φορές τα φαινόμενα απατούν. Οπότε.." συμπλήρωσε ανασηκώνοντας τους ώμους της.

Χαμογέλασε. "Πολύ ενδιαφέρον. Οι σοφοί φαίνεται να εκσυχρονίζονται και αυτό θεωρείται θετικό. Ελπίζω μόνο να είναι όντως αυτό." Κοίταξε έπειτα τον χώρο γύρω. Τόσο διαφορετικός από τον δικό της. Λίγο γεμάτος.


Βαλύριον

  • Εφευρέτης
  • Moderator
  • Level 16
  • *****
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Ο Βαλύριον έξυσε το κεφάλι του γεμάτος περιέργεια. Κάτι πρέπει να είχε συμβεί μεταξύ τους αλλά δεν ήξερε τι. Το κουτσομπολιό ήταν μια αγαπημένη του ασχολία. Φυσικά δεν τα συζητούσε με κανέναν, απλά του άρεσε να ξέρει τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες της ζωής των άλλων. Η γνώση είναι δύναμη...  έλεγε στον εαυτό του για να τον δικαιολογήσει αλλά κατά βάθος ήξερε ότι απλά ήταν περίεργος. Ωστόσο το προσπέρασε γιατί δε φαινόταν να έχει ζουμί η υπόθεση.

 "Δε χρειάζεται να ξέρεις πολλά για μένα. Απλά είμαι καλός σε αυτό που κάνω. Αν θελήσεις ένα όπλο ή ένα κόσμημα μπορείς να απευθυνθείς σε εμένα. Θα διδάξω το μάθημα κατασκευής όπλων και μηχανών φέτος. Τα άλλα θα τα δεις στην πορεία και στην πράξη. Τα πολλά λόγια είναι περιττά." είπε και έσκυψε να ψάξει κάτι στο σακίδιο του. Έβγαλε από μέσα δυο ξινόμηλα και άφησε το ένα μπροστά στη Σαγιάνε. Πήρε μια μεγάλη μπουκιά και είπε με γεμάτο στόμα "Θες ένα; Τα δανείστηκα απο τον Αλλάσιο!"


Σαγιάνε Ασάχι

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 20
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Η Σαγιάνε τον κοίταξε απορημένη και έπειτα χαμογέλασε πλατιά. "Εφόσον μας το κερνά ο Αλλάσιος, θα φαω φυσικα! Καλή μας μέρα λοιπόν!" Είπε υψώνοντας το μήλο. "Θα κρατήσω την προσφορά σου. Ίσως θελήσω κάποιο νέο όπλο στο μέλλον. Να είσαι σίγουρος πως θα στο πω. Για κοσμήματα, αυτά που έχω μου αρκούν."

Κοίταξε το μέρος γύρω. Έφαγε το μήλο της.  "Να μη σε καθυστερώ με τις δουλειές σου λοιπόν. Έχω και γω το μάθημα μου. " είπε και σηκώθηκε. "Καλή συνέχεια λοιπόν και καλή αρχή  από αυτήν την πλευρά των θρανίων" τελείωσε καθώς τον χαιρέτισε με το χέρι και βγήκε από την πόρτα.


Βαλύριον

  • Εφευρέτης
  • Moderator
  • Level 16
  • *****
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
Η μέρα του Βαλύριον μόλις είχε γίνει καλύτερη καθώς η επίσκεψη της Σαγιάνε ήταν αρκετά σύντομη αλλά ενδιαφέρουσα.  Με μία κίνηση του χεριού αποχαιρέτησε την Σαγιάνε, "καλή συνέχεια" είπε καθώς η καθηγήτρια έφευγε από τον χώρο. "Ποιος ξέρει τι με περιμένει, σε λίγο θα εμφανιστεί κάποιος μαθητής να ζητήσει και συμβουλές από τον καθηγητή Βαλύριον... χα χα χα!" μουρμούρισε και επικεντρώθηκε πάλι στις σημειώσεις του.