Rasnarry Academy

Κυνήγι....βοτάνων? [Ιλίντιεν]


Ιλίντιεν Άτρας

  • Πολεμίστρια
  • Καθηγητής
  • Level 18
    • Μηνύματα: 870
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
Στεγνή πλέον, ξάπλωσε στο γρασίδι φαρδιά πλατιά, αφήνοντας ένα ανακουφιστικό αναστεναγμό να χαθεί στη νύχτα. Μπροστά τους, η φωτιά έκαιγε, οι λαγοί είχαν γδαρθεί, είχαν ψηθεί και φαγωθεί από τους πειναλέους πολεμιστές ώρα πριν. Λάτρευε το δείπνο γύρω από τη φωτιά και ακόμη περισσότερο το απολάμβανε μετά από μία καλή μάχη, όπως η σημερινή.

Τα μάτια της στάθηκαν για λίγο στη δεμένη πλέον, κλείδα της και ύστερα πλανήθηκαν στον ουρανό. Η Ιλίντιεν χαμογέλασε κατεργάρικα στον εαυτό της, γνωρίζοντας ότι είχε ταλαιπωρήσει το Λάντριαν μέχρι να την πείσει να της δέσει την πληγή. Ο φευγαλέος μορφασμός που στάθηκε στα χείλη της εξανεμίστηκε, δίνοντας τη θέση του σε ακόμη ένα χαμόγελο προς τα άστρα. Στην πραγματικότητα δεν ήθελε ακόμη να την αγγίξει ο Λάντριαν, ιδιαίτερα στο στέρνο, όπου η ουλή, τίμημα της διαφυγής της, είχε εγκατασταθεί για τα υπόλοιπα χρόνια της. Δεν έκρυβε τις ουλές της, αυτή στο μπράτσο κι αυτή στο στέρνο. Άλλο όμως να φαίνεται και άλλο κάποιος να την πλησιάζει. Ένα τέτοιο άγγιγμα πυροδοτούσε όλο της το θυμό, αρκετό για να προσγειώσει το μαχαίρι της στο λαιμό εκείνου που την άγγιξε. Γι’ αυτό και σε όσους άνδρες επέτρεπε να την πλησιάσουν, είχε απαγορεύσει να την αγγίζουν σε εκείνο το σημείο.

Μιας και δεν κατάφερε να αποφύγει την περίδεση, κάθισε με κενό βλέμμα, σε στάση ετοιμότητας. Το δεξί της χέρι τυλίχτηκε γύρω από τη λαβή του μαχαιριού της και περίμενε, φορώντας το παγωμένο προσωπείο. Τίποτα κακό δε συνέβη όσο της έδενε τη γάζα όμως. Τουναντίον, ένιωσε να χαλαρώνει τόσο πολύ, η ανάγκη να αφεθεί σε ένα τόσο τρυφερό άγγιγμα σχεδόν τη συνεπήρε. Πόσο ριζικές αλλαγές βίωνε μέσα της άραγε; Όσο σημαντικές και να ήταν, της καλοδέχτηκε.

Η πανσέληνος δεν άργησε να ξεκινήσει την πορεία της προς το νυχτερινό ουρανό. Βαριά, τα βλέφαρα της Ιλίντιεν άρχισαν να κλείνουν, με τη συνοδεία της φωτιάς και των ζεστών της σκέψεων. Μέσα της ήξερε ότι ο ύπνος εκείνης της νύχτας θα ήταν γαλήνιος. Στιγμές πριν την εγκαταλείψει η συνείδησή της, γαλάζια λάμψη την έλουσε. Ήταν τόσο φωτεινή που έσπασε το λήθαργό της.

Η Ιλίντιεν άνοιξε απότομα τα μάτια, τινάχτηκε όρθια και κοίταξε γύρω της. Διάφανη, γαλάζια λάμψη διαπότιζε το σκοτάδι, μεταφέροντάς του λίγη από τη μαγεία της σελήνης. Ο χώρος που ξεκουράζονταν οι πολεμιστές και τα άλογά τους έλαμψε στο ημίφως. Γρήγορα, ακολούθησε την πηγή της μεταμεσονύκτιας φωταύγειας, στρέφοντας το βλέμμα πρώτα στο ουράνιο σώμα και ύστερα, ενστικτωδώς, στην κατεύθυνση της στήλης. Οι υποψίες της επιβεβαιώθηκαν! Η στήλη, σχεδόν απαράλλαχτη, αχνόφεγγε στο σκοτάδι. Αυτό δεν ήταν το μόνο της μαγικό χαρακτηριστικό όμως. Στο κέντρο της, εκεί που το πρωί είχαν αντικρίσει ένα κενό, νέοι χαρακτήρες εμφανίστηκαν. Η ενέργεια και η έλξη τους, απόκοσμη, αλλά αιθέρια, ήταν δυνατότερη από ποτέ. Η Ιλίντιεν προσπάθησε να αντισταθεί, μέσα της όμως, κάτι αρχέγονο πάλλονταν και την καλούσε κοντά στην επιφάνεια.

Σε μία προσπάθεια αυτοκυριαρχίας, άρπαξε χαρτί και καρβουνάκι, πριν πλησιάσει τη στήλη ξανά. Ατένισε τους άγνωστους χαρακτήρες μαγεμένη για άλλη μία φορά. Ήταν τόσο αλλόκοτοι κι όμως, τόσο όμορφοι, όση και η θαμπή λάμψη που αναδύονταν από τις φόρμες τους. Το λεπτό χαρτί στερεώθηκε απαλά επάνω στους παράξενους χαρακτήρες. Με το άλλο χέρι, η Ιλίντιεν πέρασε το καρβουνάκι, αποτυπώνοντας τα ιδεογράμματα, ακόμη κι αν δεν ήξερε πώς να τα γράψει. Πάνω που πέρασε το καρβουνάκι της από την άκρη του τελευταίου, οι χαρακτήρες χάθηκαν μυστηριωδώς, έτσι ακριβώς όπως είχαν εμφανιστεί. 
  • Rate    Brilliant x 1    Great    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 5 Αποστολή Σύνολο)


Λάντριαν

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 17
    • Μηνύματα: 781
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Ζευγάρι του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Πολεμιστής
Στο τέλος της ημέρας, ο Λάντριαν ήταν κουρασμένος αλλά ικανοποιημένος. Είχαν πετύχει κάτι σημαντικό με την Ιλίντιεν. Είχαν κάνει τον κόσμο λίγο καλύτερο, απαλάσσοντάς τον από βάναυσους ανθρώπους. Το στομάχι του ήταν γεμάτο, και όπως είχε ξαπλώσει στο έδαφος, η φωτιά ζέσταινε τη μία του μεριά. Οι πορτοκαλί φλόγες χόρευαν στην άκρη του οπτικού του πεδίου και ήξερε ότι σήμερα δεν θα υπήρχαν βάρδιες. Κανείς δεν θα πλησίαζε αυτό το χώρο που μύριζε αίμα, κανένα ζώο και κανένας άνθρωπος...και αν το έκαναν, εμπιστευόταν τα ένστικτό του και αυτό της Ιλίντιεν.

Όπως έκανε πάντα όταν έκλεινε τα μάτια του, έκανε μια αναδρομή στη μέρα του. Αυτή η ομάδα...τι σκοπό είχε εδώ? Τι μπορεί να υπήρχε στο ναό που να τους είχε τραβήξει την προσοχή. Κάποιος θησαυρός? Δεν είδαν κάτι με την Ιλίντιεν, χρυσό ή πετράδια. Τους πλήρωνε κάποιος άλλος με κάποιο σκοπό? Είχαν και έναν Αλχημιστή μαζί.

Ο Λάντριαν δεν κάθισε πολύ σε αυτές τις σκέψεις. Γρήγορα, ο νους του πήγε στην Ιλίντιεν. Είχε νιώσει το πόσο επιφυλακτική ήταν στην αρχή όταν επρόκειτο να φροντίσει και να δέσει την πληγή της. Ήταν μια επιφύλαξη βαθιά, που ξεπερνούσε την απλή λογική, γιατί το μυαλό της Ιλίντιεν ήξερε ότι ο Λάντριαν είναι σύμμαχος...κάτι άλλο, βαθύτερο αντιδρούσε. Τι μπορεί να την είχε σημαδέψει τόσο βαθιά, τόσο επώδυνα, που αποφάσισε να μην ξαναπληγωθεί ποτέ?

Και όμως...είχε χαλαρώσει. Αυτό, ο Λάντριαν το πρόσεξε, και έκανε την καρδιά του ελαφρύτερη. Ιλίντιεν...πόσα πράγματα δεν ήξερε ακόμα γι αυτή, πόσο ήθελε να τα μάθει όλα, να την καταλάβει με τον καιρό, να είναι κοντά της.

Αυτή η σκέψη τον έκανε να χαμογελάσει αχνά και να χαλαρώσει, και σχεδόν κοιμήθηκε εκείνη τη στιγμή αλλά....άκουσε κάτι.

Κάτι μακρινό....

Ο Λάντριαν άνοιξε τα μάτια του και είδε την ψηλή κορμοστασιά της Ιλίντιεν ήδη μπροστά στην πέτρα που...έλαμπε?

Κάτι μακρινό....

Ήταν ένα τραγούδι...ένα σοβαρό, αρχαίο, αλλά ταυτόχρονα αιθέριο τραγούδι, από γυναικείες φωνές με τόσο κρυστάλλινο ηχόχρωμα που ο Λάντριαν σκέφτηκε ότι μόνο Ξωτικά θα μπορούσαν να είναι. Οι λέξεις...δεν ήταν κάτι που μπορούσε να αντιληφθεί, ήταν σαν να προσπαθούσε να πιάσει αέρα ή καπνό που ελίσσονταν και έμενε πάντα τόσο κοντά, αλλά και τόσο μακριά από τα δάχτυλά του.

Κράτησε μόνο μια στιγμή, καθώς ο Λάντριαν κοίταζε με δέος τη φεγγαρόλουστη εικόνα. Τι ήταν? Σίγουρα ήταν στο μυαλό του...Τι? Ίσως...κάτι βαθιά μέσα του, μια μνήμη κληροδοτημένη από προπάππου προς προππάπου, από την αρχή του χρόνου? Μια συναίσθηση, που το φώς αυτό στο μυαλό του δημιούργησε ήχο που δεν ήταν εκεί? Ή ίσως, το απόηχος κάποιου ονείρου που πια δεν θυμόταν?

"Ιλίντιεν..." είπε τόσο απαλά, σχεδόν ψιθυριστά, και σηκώθηκε ήσυχα για να την πλησιάσει και να παρατηρήσει τη θαυμαστή πέτρα από κοντά. Δεν μπορούσε να πει κάτι άλλο....κάτι μέσα του αισθανόταν ότι μόνο το όνομα αυτής της Ξωτικιάς ήταν άξιο να ακουστεί μπροστά σε ένα τέτοιο φαινόμενο, οι άλλες λέξεις υπολείπονταν.
  • Rate    Brilliant x 1    Great    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 5 Αποστολή Σύνολο)


Ιλίντιεν Άτρας

  • Πολεμίστρια
  • Καθηγητής
  • Level 18
    • Μηνύματα: 870
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
Θαμπωμένη από το ακατανόητο φαινόμενο που μόλις είχε λήξει, γύρισε αναζητώντας μία υπόνοια κατανόησης. Αν όλο αυτό το είχε βιώσει μόνο εκείνη, θα ήταν ίσως δύσκολο να την πιστέψουν. Οι αλλόκοσμες χροιές και η προσωρινή μέθη που γέμισαν το μυαλό της και την παρέσυραν ως τη στήλη... ήταν αληθινά; Με τη ματιά της πέτυχε το Λάντριαν λίγο πιο πίσω, τη στιγμή που η όψη του μεταβάλλονταν από έκπληκτη σε σκεπτική. Δεν υπνοβατούσε λοιπόν. Πρόσεξε ότι τα άλογα κοιμόταν ήσυχα στην άκρη της λίμνης. Στο μικρό χρονικό διάστημα του συμβάντος αυτού παρέμειναν γαληνεμένα, συνεπώς, η Ιλίντιεν συμπέρανε ότι δεν διέτρεχαν κίνδυνο.

Κι όμως, δε μπορούσε να δώσει κάποια εξήγηση. Ίσως να μην ήταν αρκετά έξυπνη ή ίσως και να της έλλειπαν τα κατάλληλα κλειδιά ερμηνείας. Τα μάτια της διέγραψαν εξεταστικά τις φόρμες των χαρακτήρων ξανά και ξανά. Όσο κι αν προσπαθούσε, γι’ αυτήν παρέμεναν άγνωστοι. Πέρασε αρκετή ώρα στη σιωπή, αναλογιζόμενη το σκοπό για τον οποίο τους είχαν στείλει στο Γκραχλ. Γνώριζε η Ακαδημία για την ύπαρξη τέτοιων κειμηλίων; Τα λόγια του Αλάμανταρ όταν της ανέθεσε την αποστολή ήταν «πάρε μαζί κάποιον που εμπιστεύεσαι απόλυτα» και «ότι βρείτε, στείλτε το απευθείας στην Ακαδημία.» Αυτά τα λόγια θα μπορούσαν να κρύβουν χιλιάδες νοήματα που δε συνδέονταν απαραίτητα με το παρόν εύρημα. Όμως, ακόμη κι αν συνδέονταν, αν οι Ιστορικοί υποψιάζονταν κάτι, θα της το έλεγαν; Φυσικά και όχι. Θα ήθελαν όμως να εξασφαλίσουν ασφαλή πρόσβαση στο σημείο της μελέτης τους. Ναι, αυτό ήταν κάτι που συνήθιζαν οι βιβλιοφάγοι στέλνοντας μπροστά τους Πολεμιστές. Και η εκδρομή των παιδιών πού κολλούσε σε όλο αυτό;

Η ώρα ήταν περασμένη όταν ξανασήκωσε τα μάτια της από το χαρτί. Όλη αυτή η σκέψη της έφερε πονοκέφαλο. Έτριψε τα μάτια μπερδεμένη και αποφάσισε να στείλει ένα αντίγραφο στην Ακαδημία το πρωί, αφού ξεκουραζόταν. Ξεφύσηξε αποκαμωμένη και κοίταξε άλλη μία φορά τη φωτιά που έκαιγε, ενώ δε θα έπρεπε, με φανερή έκπληξη. Τότε μόνο αισθάνθηκε τη γιγάντια παρουσία στο πλάι της να περιμένει χωρίς να βγάζει μιλιά.

«Λάντριαν;» ρώτησε και κοίταξε τα γκρίζα μάτια του με ένα τεράστιο ερωτηματικό. «Τι περιμένεις τόση ώρα;» 
  • Rate    Brilliant x 1    Great    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 5 Αποστολή Σύνολο)


Λάντριαν

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 17
    • Μηνύματα: 781
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Ζευγάρι του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Πολεμιστής
Ούτε ο Λάντριαν αισθανόταν κάποιο κίνδυνο. Όχι...αισθανόταν σαν....

Ήταν τόσο ιδιαίτερο αυτό το συναίσθημα, και δεν υπήρχε ένα όνομα για να το περιγράψει. Η συνειδητοποίηση ότι ο κόσμος είναι τεράστιος και γεμάτος μυστήρια, γεμάτος μαγευτικά μέρη, πράγματα και φαινόμενα, και που ούτε δέκα ζωές δεν έφταναν προκειμένου να τα δει όλα κάποιος. Η τύχη, οι συνθήκες, όλα επίσης έπαιζαν ρόλο. Το συναίσθημα ότι ζούσε σε ένα τέτοιο τεράστιο, μαγικό κόσμο γεμάτο μυστήριο.

Ο Πολεμιστής κοίταξε την Ιλίντιεν και το χαρτί που κρατούσε. Τι να ήταν αυτό άραγε...σύμβολα από την πέτρα? Μπορούσε άραγε η Ιλίντιεν να τα καταλάβει? Είχαν κάποιο μήνυμα που αποκάλυπταν μόνο στην ίδια? Ο Λάντριαν τα κοίταξε αρκετή ώρα, στεκόμενος δίπλα στην Ιλίντιεν, αλλ΄ά δεν έβγαλε άκρη. Σκέφτηκε ότι ίσως γι αυτό να ήταν εδώ αυτή η ομάδα. Είχαν έναν Αλχημιστή μαζί...ίσως μελετούσε αυτή την πέτρα...γιατί?

Ήταν κάτι σημαντικό, σίγουρα.

Νωρίτερα από την Ιλίντιεν, ο Λάντριαν ήταν έτοιμος να καθίσει πάλι κοντά στη φωτιά, αλλά βλέποντας τη γυναίκα να είναι απορροφημένη στη σκέψη της έμεινε και ο ίδιος δίπλα της. Πήρε το χρόνο αυτό για να παρατηρήσει τις γραμμές και το σχήμα του χεριού της καθώς κρατούσε το χαρτί. Το πρόσωπό της, την έκφρασή της καθώς η ίδια σκεφτόταν τόσο πολύ.

Και όταν γύρισε και του μίλησε, ο Λάντριαν απλά χαμογέλασε.

"Δεν περιμένω. Αυτή η ώρα ήταν...όλο μαγεία." της απάντησε απλά, κοιτώντας την στα μάτια. Ναι, το πρόσωπό της δεν υπολείπονταν σε τίποτα από το θαύμα της φεγγαρόλουστης πέτρας, και τα δύο μπορούσε να τα θαυμάζει ώρες. Ούτε μια στιγμή δεν ήταν αναμονή μιας άλλης, κάθε στιγμή ήταν γεμάτη ουσία.

Πολύ απαλά, πήρε το ελεύθερο χέρι της στο δικό του. "Ας αναπαυθούμε, τι λες? Αύριο θα έχουμε αρκετά να κάνουμε." της είπε με απαλή, ζεστή φωνή.

Δεν χρειάστηκε πολλή ώρα για να κοιμηθούν οι δυό τους, μια ιδιαίτερη μέρα, άξια να ειπωθούν ιστορίες γι αυτή, έφτασε στο τέλος της. Το επόμενο πρωί ο Λάντριαν ξύπνησε αρκετά νωρίς, λίγο πριν το χάραμα. Έλεγξε τα άλογα, έκανε ένα γύρο τον καταυλισμό και δεν εντόπισε πατημασίες που θα έδειχναν ότι κάποιος ή κάτι είχε πλησιάσει το βράδυ, και ξεκίνησε τις προετοιμασίες για ένα καλό πρωινό. Ήταν σε καλή διάθεση και αναρωτιόταν τη άλλα θαύματα έκρυβε αυτό το απομονωμένο με΄ρος.
  • Rate    Brilliant x 1    Great    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 5 Αποστολή Σύνολο)


Ιλίντιεν Άτρας

  • Πολεμίστρια
  • Καθηγητής
  • Level 18
    • Μηνύματα: 870
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
«Ας αναπαυθούμε, ναι.» συμφώνησε ξέπνοα και τον άφησε να την οδηγήσει στο μέρος που ξάπλωσαν πριν όλα αυτά. Κοιμήθηκε χωρίς κόπο και χωρίς όνειρα εκείνη τη νύχτα, βέβαιη πως τα θαυμαστά μυστικά του νησιού μόλις είχαν αρχίσει να ξεδιπλώνονται.

Το πρωί τη βρήκε καλοδιάθετη, αν και ακόμη σκεπτική. Σηκώθηκε, αναζητώντας το Λάντριαν, το βρήκε να περιπολεί το ίδιο ευδιάθετος. «Ίσως να ήταν η σελήνη.» σκέφτηκε ανοίγοντας το σακίδιό της. Έχωσε το χέρι της βαθιά και έψαξε το εσωτερικό του, ανασύροντας μία μακριά, ξύλινη σφυρίχτρα. Την έφερε προσεκτικά στα χείλη και σφύριξε δυο φορές, κοιτώντας στον ουρανό. Ο ήχος μεγάλων φτερών που χτυπούσαν τον αέρα ακούστηκε γρήγορα. Στον ορίζοντα, μία μαύρη φιγούρα άρχισε να παίρνει μορφή και καθώς πλησίαζε, οι δύο πολεμιστές είδαν ένα Τάρι ή αλλιώς, Βασιλικό Γεράκι, να προσγειώνεται δίπλα στη θράκα της χθεσινής φωτιάς. Τα περήφανα αυτά ζώα είχαν εκπαιδευτεί από τα Ξωτικά για μεταφορές μηνυμάτων εκατοντάδες χρόνια πριν. Οι ξύλινες σφυρίχτρες, σαν αυτή της Ιλίντιεν, τα καθοδηγούσε σε συγκεκριμένο γεωγραφικό μήκος και πλάτος, το οποίο μεταφέρονταν μέσα από τα κατάλληλα σφυρίγματα. Για να στείλει μήνυμα κάποιος, έπρεπε να γνωρίζει τον κατάλληλο ρυθμό, στον οποίο θα έστελνε το γεράκι. 

Τούτα τα ζώα, τα μεγαλόσωμα σαρκοβόρα, δεν ήταν και τα φιλικότερα. Τις περισσότερες φορές δεν υπάκουγαν στους αφέντες τους και έφευγαν μακριά, ιδιαίτερα αν αυτοί δεν ήταν ξωτικά. Με την αρχαία φυλή όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Η Ιλίντιεν ψιθύρισε στην αρχαία γλώσσα της πρν το πλησιάσει. Το μεγαλόσωμο γεράκι, σχεδόν 70 εκατοστά ψηλό, την κοίταξε παραξενεμένο. Πίσω του, τα άλογα παρέμεναν ήρεμα, όπως και η υπόλοιπη Φύση γύρω του, που έμοιαζε να συνεργάζεται με τα λόγια της Ιλίντιεν. Το γεράκι πλησίασε δειλά. Η ξωτικιά, χωρίς να φοβάται, του ξαναμίλησε και χαμογέλασε όταν έτριψε το σκληρό, κεχριμπαρένιο ράμφος του στο δάχτυλό της. Πήρε ένα απομεινάρι ψημένου λαγουδίσιου κρέατος από τη θράκα και του το πρόσφερε. Το γεράκι καταβρόχθησε τη μπουκιά και έσπασε τα κόκκαλα του κομματιού με ένα γερό κλείσιμο του ράμφους του, ενώ η Ιλίντιεν του έδεσε το αντίγραφο της επιγραφής στο πόδι ατάραχη. Όταν ελευθέρωσε τα χέρια της, ευχαρίστησε και πάλι το γεράκι, μιλώντας του στη γλώσσα της και του αφιέρωσε ένα λεπτό, χαϊδεύοντας με θαυμασμό το φτέρωμα στο πλάι του κεφαλιού του. Μετά από εκείνη τη στιγμή εμπιστοσύνης, πήρε και πάλι τη σφυρίχτρα της και έπαιξε ένα σύντομο ρυθμό, αυτόν που αντιστοιχούσε στην κατεύθυνση της Ακαδημίας. Το γεράκι έκανε δύο σίγουρα βήματα και ύστερα άλλα δύο, μέχρι που άνοιξε τα φτερά του διάπλατα και ύψωσε το μεγαλείο του στον ουρανό, πετώντας γρήγορα για την Ακαδημία.
  • Rate    Brilliant x 1    Great    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 5 Αποστολή Σύνολο)


Λάντριαν

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 17
    • Μηνύματα: 781
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Ζευγάρι του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Πολεμιστής
O Λάντριαν χαμογέλασε όταν είδε την Ιλίντιεν να σηκώνεται και τη χαιρέτησε από μικρή απόσταση. Δεν μπορούσε παρά να σκεφτεί πόσο όμορφη ήταν, από την αρχή της ημέρας ως το τέλος. Κάθε μέρα που περνούσε επιβεβαίωνε πως αυτή ήταν η πραγματικότητα, όχι κάποιο τυχαίο συμβάν ή κάποιο τέχνασμα. Ήταν γνήσια όμορφη, με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους, κάποιους από τους οποίους λίγοι, ελάχιστοι μπορούσαν να διακρίνουν.

¨Όταν είδε την Ιλίντιεν να βγάζει τη σφυρίχτρα, είχε μια υποψία. Και όταν ο ήχος ακούστηκε και πλησίασε το μεγαλοπρεπές πτηνό, η υποψία αυτή έγινε βεβαιότητα! Ένα Τάρι! Ο Λάντριαν είχε δει κάτι ανάλογο όταν είχε επισκεφτεί το φίλο του στη χώρα των Ξωτικών! Παρόλα αυτά, και που το είχε δει μια φορά στο παρελθόν δεν έφτανε για να τον εμποδίσει από το να νιώσει σεβασμό και εντυπωσιασμό από αυτή την αρχαία παράδοση, από το πτηνό το ίδιο, αλλά και από το πόσο καλά η Ιλίντιεν μπόρεσε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του και να του μεταφέρει το μήνυμα.

Μόνο αφού έφυγε το Τάρι πλησίασε ο Λάντριαν και έκανε κάποιο ήχο, μη θέλοντας πριν να το αναστατώσει. "Δεν το ήξερα ότι είχες κάτι τέτοιο!" είπε εύθυμα. "Μια άλλη φορά που είδα κάτι τέτοιο δεν ήταν τόσο....ομαλή διαδικασία. Πήρε τουλάχιστον μισή ώρα μέχρι το Τάρι να δεχτεί να το πλησιάσει ο άντρας που προσπαθούσε να δώσει το μήνυμα!" είπε και γέλασε λιγάκι καθώς θυμόταν το ύφος του φίλου του...σοβαρό απ έξω, όλο απελπισία από μέσα.

"Τι θα έλεγες να προχωρήσουμε αν έχουμε τελειώσει από εδώ?" της είπε και άρχισε να μαζεύει τα πράγματα. "Σκέφτομαι ότι ίσως ακόμα δεν έχουμε μαζέψει όλα τα βότανα που θέλουν στην Ακαδημία...σωστά? Δεν γίνεται να επιστρέψουμε ακόμα!" είπε, αλλά το ύφος του ήταν τόσο παιχνιδιάρικο και ψευτο-αθώο που εύκολα έδειχνε ότι το κίνητρό του δεν ήταν τα βότανα.

"Iλίντιεν, τι πιστεύεις ότι έκανε εδώ αυτή η ομάδα? Είχαν ένα Αλχημιστή μαζί...΄πιστεύεις ότι ήταν για την πέτρα που είδαμε? Αυτοί που ήταν μαζί ίσως ήταν μισθοφόροι του...ή κάποιου άλλου." είπε καθώς ετοιμάζονταν να φύγουν, το ύφος του πιο σοβαρό και περίεργος για την άποψη και τις σκέψεις της Ξωτικιάς.
  • Rate    Brilliant x 1    Great    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 5 Αποστολή Σύνολο)


Ιλίντιεν Άτρας

  • Πολεμίστρια
  • Καθηγητής
  • Level 18
    • Μηνύματα: 870
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
Μετά την αναχώρηση του αγγελιαφόρου γερακιού είδε το Λάντριαν να κινείται προσεκτικά, αλλά εύθυμα προς το μέρος της, γεγονός που σήμαινε ότι είχε δει και στο παρελθόν την αποστολή μηνυμάτων με Τάρι. Ήρθε και η επιβεβαίωση πριν ολοκληρώσει τις σκέψεις της, το είχε δει επισκεπτόμενος ένα φίλο.

«Ναι, αλλά είναι ο φίλος σου από τη Θαλανίλ;» σήκωσε το δεξί της ώμο λιγάκι, ενώ το κεφάλι της έγερνε ελαφρά προς την ίδια μεριά, του χαμογελούσε γλυκά. Σηκώθηκε όρθια και συνέχισε: «Η αλήθεια είναι ότι μου ήταν πάντα εύκολο να επικοινωνήσω με τα ζώα. Είναι η καταγωγή μου; Ίσως. Σίγουρα είναι η στάση μου προς αυτά. Τα ζώα αισθάνονται τον Αιθέρα, πολλά το βλέπουν κιόλας. Ίσως αυτό που βλέπουν σε εμένα να είναι ο τρόπος που τα αντιμετωπίζω. Τα θαυμάζω για την αγνότητα της ψυχής τους, για την τελειότητα της Μητέρας μέσα τους. Δεν τα βλέπω ως κατώτερα από εμάς, τα σέβομαι, όσο μεγάλα ή μικρά είναι και αυτό το βλέπουν.» Στα λόγια της, ο Φιν πλησίασε και έχωσε τη μουσούδα του στο λαιμό της τρυφερά, ανταλάσσοντας στοργή και χαρά μεταξύ τους.

Ακούγωντας την προτροπή του Λάντριαν, η Ιλίντιεν συμφώνησε ότι έπρεπε να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Μάζεψε και η ίδια ότι είχε, έριξε και μια ματιά στο σακί που φυλούσαν τα βότανα του Αλάσσιου γελώντας με το αστείο του Λάντριαν και το ψευτο-αθώο ύφος που πρώτη φορά αντίκρυζε. Θα μπορούσε να γελάει με αυτό κάθε μέρα, σίγουρα τα πρωινά της θα ήταν πολύ καλύτερα. Έριξε μια τελευταία ματιά στην πανέμορφη στήλη και έφυγε.

Αυτή τη φορά ίππευσε, παρόλο που βρίσκονταν στο δάσος. Το έδαφος φαινόταν επίπεδο και καθαρό από πέτρες ή παραφυάδες. Η πορεία τους ήταν ομαλή, επιτρέποντάς της να διατηρεί εκείνο το ευτυχισμένο χαμόγελο από το πείραγμα του Λάντριαν. Πόση ώρα χαμογελούσε άραγε; Σοβάρεψε λιγάκι στο άκουσμα της ομάδας των ληστών που εξολόθρευσαν. «Πιστεύω ότι διακινούσαν αρχαία, κρίνοντας από την τοποθεσία τους γύρω από το Ναό. Δε μου φαίνεται παράξενο που δε βρήκαμε ούτε ένα παλιό αντικείμενο, αλλά δεν ξέρω αν βρίσκονταν εκεί για τη στήλη. Δε γνωρίζουμε καν τη χρήση της. Αλλά, μισθοφόροι... ποιουυυυ;» αναρωτήθηκε φωναχτά, καθώς μπορούσε να σκεφτεί ένα εκατομμύριο άτομα που μπορεί να προσέλαβαν μισθοφόρους. Έμεινε με το χέρι σε στάση ερωτηματικού, ακριβώς όπως είχε μείνει και το πρόσωπό της.
  • Rate    Brilliant x 1    Great    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 5 Αποστολή Σύνολο)


Λάντριαν

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 17
    • Μηνύματα: 781
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Ζευγάρι του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Πολεμιστής
O ουρανός πάνω ήταν καθαρός, ο ήλιος έλαμπε. Το δάσος γύρω τους ήταν αγνό και γεμ΄άτο ενέργεια, ο αέρας είχε τη δροσιά της αυγής. Και ο Λάντριαν ίππευε σε ομαλό ρυθμό με την Ιλίντιεν, συζητώντας για το τι είχε συμβεί την προηγούμενη μέρα, τι μπορούσαν να συμπεράνουν, πώς μπορούσαν να λύσουν αυτό το μυστήριο....πώς θα μπορούσε να μην είναι χαρούμενος, με την καρδιά του ανάλαφρη και μια αίσθηση ότι η ζωή του ήταν καλή τελικά, ότι κάτι είχε κάνει καλά ώστε να καταφέρει να φτάσει ως εδώ.

"Ποιού ε?" είπε σκεφτικά, χαιδέυοντας τα γένια του, κάτι που έκανε συχνά χωρίς να το καταλαβαίνει όταν σκεφτόταν πολύ. "Είτε του ίδιου του Αλχημιστή που ήθελε προστασία όσο ήταν εδώ, είτε κάποιου άλλου που ήθελε αποτελέσματα από αυτό το μέρος...θα ήταν πιθανό." είπε σκεφτικά, αλλά δεν ήταν πολύ σίγουρος για καμία από τις δύο υποθέσεις, και αισθανόταν πως δεν είχε τα απαραίτητα στοιχεία για να προχωρήσει παραπάνω το συλλογισμό του.

Το ταξίδι κύλησε ήσυχα. ¨Ήρθε το βράδυ, και μετά το πρωί. Το δάσος ήταν όντως ένα μέρος που δεν το πλησίαζε κόσμος, και αυτό το έκανε τόσο όμορφο, τόσο γαλήνιο. Η Ιλίντιεν είχε τρόπους να οδηγεί τη μικρή ομάδα ώστε να μη διαταράσει την ισορροπία και τη φυσικότητα του μέρους με την παρουσία τους. Θα το άφηναν όπως ήταν όταν μπήκαν, χωρίς να το εκμεταλλευτούν και χωρίς να δείξουν ασέβεια. Αυτό τουλάχιστον ήταν το σκεπτικό.

Ήταν μεσημέρι, όταν τα άλογα ρουθούνισαν με τρόπο που έδειχνε ότι αισθάνθηκαν απειλή. Και την επόμενη στιγμή, κλαδιά και θάμνοι σείστηκαν και μια ομάδα μεγάλων πιθήκων εμφανίστηκε, κόβοντας το δρόμο στους δύο πολεμιστές. Ήταν μεγάλοι και έμοιαζαν με γορίλες, αλλά κάπου εκεί τελείωναν οι ομοιότητες. Οι πίθηκοι αυτοί, 10 στον αριθμό, κρατούσαν κοντά δόρια, και ήταν ντυμένοι με ελαφριά, δερμάτινα γιλέκα πολεμικής προστασίας. Από τον τρόπο που κύκλωσαν την Ιλίντιεν και το Λάντριαν και κρατούσαν τα όπλα τους ήταν ξεκάθαρα εχθρικοί, αλλά ακόμα δεν έκαναν κίνηση για επίθεση.

"Ωχ...ωωωχ." είπε ο Λάντριαν χαμηλόφωνα. "Πρόβλημα...βρήκαν εξοπλισμό. Έξυπνο...κάποια μάχη θα έγινε τριγύρω...αλλά τα φόρεσαν κιόλας..." είπε εντυπωσιασμένος, μιλώντας γρήγορα. Η αλήθεια είναι ότι πιθήκους με όπλα δεν είχε ξαναπολεμήσει, και προσπαθούσε στα γ΄ρήγορα να σκεφτεί τις παραμέτρους που άλλαζαν στη μάχη. Δύναμη, ταχύτητα, αλτικότητα, απόσταση, διαφορετική αντίληψη...αντανακλαστικά? Θα ήταν κάτι πολύ απροσδόκητο αν πολεμούσαν εδώ, είτε πολύ εύκολο, είτε απρόσμενα δύσκολο.

Και τότε, τα πράγματα ξαφνικά έγιναν ακόμα πιο περίεργα. "Εχθροί..." μούγκρισε σπαστά ένας από αυτούς. "Αιχμάλωτοι...ή σκοτώσουμε..." είπε με εμφανές ζόρι....αλλά το είπε!

".....τι....?" είπε ο Λάντριαν, με όλο τον ειρμό του να σπάει από αυτό, τα μάτια του διάπλατα ανοιχτά. Είχε μόλις μιλήσει αυτός ο γορίλας? Ένας...γορίλας που μιλάει???
« Τελευταία τροποποίηση: Νοέμβριος 14, 2019, 09:53:12 μμ by Λάντριαν »
  • Rate    Brilliant x 1    Great    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 5 Αποστολή Σύνολο)


Ιλίντιεν Άτρας

  • Πολεμίστρια
  • Καθηγητής
  • Level 18
    • Μηνύματα: 870
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
Είχε περάσει μία εβδομάδα και κάτι από τη στιγμή που αποβιβάστηκαν στο Γκραχλ, εκεί που τους υποδέχτηκε ο Ίλεθ αυτοπροσώπως. Έκτοτε, η αποστολή που θα προετοίμαζε τα μονοπάτια για τους μαθητές και που απλά θα σύλλεγε βότανα ήταν τυχερή αρκετά ώστε να βιώσει σωρεία μοναδικών γεγονότων. Η υποδοχή από μόνη της αποτελούσε ένα κεφάλαιο. Μάχη με τους λύκους, η εξαγνιστική παρουσία του Ιγνατίου, η επιβεβαίωση της υποψίας για τη δολοφονία του Ντούριλ, όλα συνέβησαν σε μία βραδιά, δίνοντας τη σκυτάλη σε ακόμη πιο απρόσμενα γεγονότα, όπως η αλλόκοσμα αιθέρια στήλη και τα μυστικά της υπό το σεληνόφως.

Και τώρα τι ήταν αυτό πάλι; Δέκα γορίλες με δερμάτινες πανοπλίες; Ψηλά πρωτεύοντα, κάπου στο 1,80, με τεράστια μπράτσα! Σίγουρα έφταναν τα 2,5 μέτρα άνοιγμα. Η Ιλίντιεν το σημείωσε και έκανε δύο βήματα πίσω, όσο ο Λάντριαν αναρωτιόταν, καθώς τα μακριά τους χέρια θα ήταν εύκολο να χτυπήσουν το Φιν. Κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια για να μη φανεί η έκπληξή της, μην τυχόν και τη διαβάσουν τα πρωτεύοντα. Δεν ήθελε να τους δώσει το πλεονέκτημα. Στη βραχύβια στιγμή αμηχανίας που παγίδεψε τους γορίλες και το Λάντριαν, κατάφερε να τους παρατηρήσει καλύτερα, το κοντό, αλλά στιλπνό τους τρίχωμα, που θα ανέκοπτε, έστω και ελάχιστα, την ορμή αιχμηρών όπλων και τους καλοσχηματισμένους μύες τους. Με πρόχειρους υπολογισμούς κατέληξε ότι οι εχθροί μπροστά τους πρέπει να ήταν σίγουρα οκτώ με δέκα φορές δυνατότεροι από έναν απλό άνθρωπο. Ενστικτωδώς, το βλέμμα της μετακινήθηκε στην πλάτη του Λάντριαν. Έγνεψε καταφατικά στον εαυτό της και συγκράτησε ένα γέλιο.

Στα τελευταία βήματα του Φιν, το αριστερό της πόδι βρίσκονταν δίπλα στον αναβολέα, ενώ το δεξί, πατώντας τον ακόμη, είχε τον αστράγαλο στραμμένο εσωτερικά, πάντα σε ετοιμότητα. Το άλογό της βρίσκονταν σε απόσταση που μπορούσε να διαφύγει, την ώρα που ένας από τους δέκα διέταξε να επιτεθούν. Η Ιλίντιεν κινήθηκε αστραπιαία, φέρνοντας το αριστερό στην πλάτη του Φιν, όπου ισορρόπησε πάνω στο κινούμενο άλογο και σηκώθηκε όρθια.

«Λέντε!» διέταξε το χάλκινο άτι της.

Ο Ουρουφίνουε πάτησε γερά τα δεξιά του πόδια στο έδαφος για να πάρει ώθηση να καλπάσει στην αντίθετη κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, η Ιλίντιεν πήδηξε στον αέρα, αρπάχτηκε από ένα χοντρό κλαδί με το αριστερό και διαγράφοντας μισή περιστροφή, βρέθηκε να στέκεται πάνω. Δεν έμεινε εκεί ούτε δευτερόλεπτο, ορμώντας στους γορίλες από ψηλά, με το κατάλληλο όπλο. Το μαστίγιο έσκισε τον αέρα με μία τσιρίδα. Ένας έκανε να προφυλαχτεί, υψώνοντας τα τεράστια χέρια του πάνω από το κεφάλι. Η Ιλίντιεν εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία, τυλίγοντας την άκρη του μαστιγίου της από τον καρπό του και τραβώντας τον μακριά από τους υπόλοιπους. Ο αντίπαλος έφερε μεγάλη αντίσταση. Καλά το είχε φανταστεί, αυτοί οι εχθροί απαιτούσαν σοβαρότητα. Τον τράβηξε προς το μέρος της γρήγορα και απότομα, βάζοντας πολύ περισσότερη δύναμη από ότι συνήθως. Προσγειώθηκε πίσω τους, παρασύροντας το μπράτσο του δέσμιού της στην ίδια κατεύθυνση.  Ο γορίλας βρυχήθηκε, καθώς το χέρι του εξαρθρώθηκε και η Ιλίντιεν το διαπέρασε με το μαχαίρι της.

Απέφυγε το δόρυ που εκτινάχθηκε στην κατεύθυνσή της, χρησιμοποιώντας το σώμα του σαν ασπίδα, όπως και ένα ακόμη, σπάζοντάς το στον αέρα με το βίαιο κυματισμό του μαστιγίου της. Έβγαλε το σάκραμ από τη ζώνη και το έστειλε στο δένδρο που στάθηκε με μεγάλη γωνία. Το εξωτικό της όπλο αναπήδησε από κλαδί σε κλαδί και επέστρεψε στην παλάμη της τη στιγμή που τρεις ακόμη ετοιμάζονταν να της ρίξουν. Κλαδιά καταπλάκωσαν τα δόρια τους, ανακόπτοντας την πορεία τους και η ξωτικοπολεμίστρια στραβογέλασε. Της άρεσε τόσο πολύ που χρησιμοποιούσε έξυπνα το μυαλό της. Οι γορίλες έτρεξαν προς το μέρος της κι εκείνη προς το δικό τους. Βρήκε πάτημα στο χοντρό κορμό και υψώθηκε για άλλη μία φορά στον αέρα. Το μαστίγιο γράπωσε άλλον ένα, κοπανώντας τον στο δένδρο, ενώ η Ιλίντιεν κάρφωνε το μαχαίρι της στην πλάτη ενός άλλου, πριν την πιάσει με τα υπερβολικά μακριά χέρια του. 
  • Rate x 1    Brilliant    Great    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 1 Αποστολή Σύνολο)


Λάντριαν

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 17
    • Μηνύματα: 781
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Ζευγάρι του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Πολεμιστής
"Τι..." Ο Λάντριαν ξαφνιάστηκε όταν ξαφνικά ξέσπασε μια βίαιη σύρραξη μεταξύ της Ιλίντιεν και των γορίλων. Την είδε να πηδά στον αέρα, να επιτ΄ίθεται, να αποφεύγει, να κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να κρατήσει μακριά τους επιτιθέμενους. Παρ΄όλα αυτά, ο Λάντριαν μπορούσε να το διακρίνει. Αυτή η μάχη δεν θα ήταν καθόλου εύκολη. Οι γορίλες μπορούσαν, παρά την τεράστια δύναμη και το βάρος τους, να κινηθούν με τρόπο που θα ξάφνιαζαν και τους δύο Πολεμιστές, και ένα λάθος ίσως σήμαινε θάνατο.

Όντως, ενώ ο ίδιος τράβηξε το σπαθί του, είδε τους γορίλες γρήγορα να προσαρμόζονται στις συνθήκες της μάχης. Ο τρόπος που κρατούσαν τα δόρια τους έδειχνε πως δεν θα επιχειρούσαν πια να τα πετάξουν, βλέποντας ότι αυτό μάλλον θα οδηγούσε σε αποτυχία. Άρχισαν να κινούνται τουλάχιστον σε δυάδες, ώστε αν κάποιος πιανόταν με το μαστίγιο, να υπάρχει άλλος ένας δίπλα του, και μαζί σίγουρα να τραβήξουν το ξωτικό κοντά. Στη δύναμη δεν μπορούσε να τους συναγωνιστεί κανείς. Ακόμα και αυτοί που τραυματίστηκαν έφυγαν πίσω και πήραν λίγη απόσταση, και η ζωώδης ρώμη τους έδειχνε πως σίγουρα μπορούσαν ακόμα να πολεμήσουν επικίνδυνα.

Ναι, όσο περισσότερο κρατούσε αυτή η μάχη, τόσο μεγαλύτερη η δυσκολία της για την Ιλίντιεν και τον ίδιο, αυτό μπορούσε να το διακρίνει ο Λάντριαν. Και τότε, ακούστηκε ένας βρυχηχθμός, δυνατός και επιτακτικός, και οι γορίλες γρήγορα, κάποιες φορές βοηθώντας ο ένας τον άλλο, απομακρύνθηκαν από την Ιλίντιεν και έκαναν ένα κύκλο γύρω από τους δύο Πολεμιστές.

Ένας ακόμα μεγαλύτερος γορίλας εμφανίστηκε, ντυμένος με καλύτερη πανοπλία και έχοντας καλύτερο δόρι, καθώς και κάτι σαν ασπίδιο στη μέση του. Τα μάτια του ήταν κοφτερά και πανέξυπνα καθώς τους έβλεπε.

"Ας σταματήσει εδώ αυτό." είπε με πολύ σωστή ομιλία, σε αντίθεση με τους άλλους γορίλες. "Αν θέλετε να πολεμήσετε και άλλο, θα πεθάνετε. Σε αυτό το μέρος κινούμαστε γρηγορότερα από εσάς, και σε λίγα δευτερόλεπτα μπορώ να καλέσω ενισχύσεις, το μέγεθος των οποίων δεν μπορείτε να εκτιμήσετε αυτή τη στιγμή." είπε. "Πολλοί αστάθμητοι παράγοντες, και είστε στο έδαφός μας." είπε μετά, και ο τρόπος που εξέθετε τα επιχειρήματά του έκαναν το Λάντριαν να γνέψει ανεπαίσθητα, συμφωνώντας με την ανάλυση του αργηγού αυτής της ομάδας.

"Αυτή τη στιγμή, θέλω να ξέρω τους σκοπούς σας, γιατί βρεθήκατε εδώ." είπε ο αρχηγός της ομάδας. Ήσυχα, περισσότεροι γορίλες ήρθαν και ενίσχυσαν τον κύκλο, αυτοί ήταν ίσως κάπως λιγότεροι μεγαλόσωμοι, και είχαν περασμένες σε μια ζώνη κάποιες κατασκευε΄ς, σαν δύο ξύλινα κομμάτια ενός κουτιού, κομμένα στη μέση και δεμένα ξανά, σαν να είχαν γεμιστεί με κάτι.

"Σε χαιρετώ, φ΄ίλε μου!" είπε ο Λ¨αντριαν με ευχάριστο ΄τονο και έκανε ένα βήμα μπροστά. Δεν ήθελε η φλογερή Ξωτικιά να αναλάβει τις πιθανές διαπραγματεύσεις και να δυναμιτίσει την κατάσταση. "Λέγομαι Λάντριαν, και ερχόμαστε από ένα μακρινό μέρος!" είπε, και χαμήλωσε κάπως το σπαθί του. "Ήρθαμε εδώ για να συλλέξουμε κάποια θεραπευτικά βότανα, και δεν γνωρίζαμε ότι θα συναντούσαμε κάποιους σαν και εσάς! Η αρχική μας επαφή ήταν κάπως δύσκολη, οι πολεμιστές σου ήταν κάπως απότομοι και η σύντροφός μου δεν είναι κάποια που θα δεχτεί να διαλέξει μεταξύ κακών επιλογών όταν αισθανόμαστε ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε τη δική μας εναλλακτική." εξήγησε. Ο τόνος του ήταν χαλαρός, ευγενικός, ήρεμος και πρόσχαρος, αλλά το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο. Σε αυτή την συνδιαλλαγή, το ζευγάρι δεν ήταν με την πλάτη στον τοίχο και δεν έπρεπε να υποτιμηθεί. Αν χρειαζόταν, θα άνοιγαν δρόμο μέσα από τους γορίλες.

Οι γορίλες γύρω έκαναν κάποιους ήχους ενόχλησης και ανυπομονησίας, αλλά ο αρχηγός της ομάδας σήκωσε το χέρι του και τους σταμάτησε. "Ονομάζομαι Ου' Λάνγκα", είπε και συνέχισε. "Είστε οι πρώτοι του είδους σας που συναντάμε εδώ και καιρό. Οι νεότεροι..." είπε και με τα μάτια του έδειξε τους υπόλοιπους γορίλες. "...είναι κάπως άμαθοι και το αίμα τους βράζει. Θα τους συγχωρέσετε. Θα ήθελα να μας συνοδέψετε στον καταυλισμό μας και να μιλήσετε με τον αρχηγό μας. Κατά τη μεταφορά μας εκεί, υπόσχομαι ότι δεν θα σας βλάψει κανείς αν δεν κάνετε κάτι λάθος." είπε ήρεμα, και κοίταξε την Ιλίντιεν με έντονο βλέμμα. Δεν είχε μιλήσει μαζί της ακόμα και ήθελε να ξέρει το πώς θα αντιδ΄ράσει, βλέποντας πώς είχε αντιμετωπίσει τους πολεμιστές του πριν.

  • Rate x 1    Brilliant    Great    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 1 Αποστολή Σύνολο)


Ιλίντιεν Άτρας

  • Πολεμίστρια
  • Καθηγητής
  • Level 18
    • Μηνύματα: 870
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
Η Ιλίντιεν πρόλαβε να βρεθεί στο πλευρό του Λάντριαν τη στιγμή που οι γορίλες τους περικύκλωναν, μετά το βαρύ βρυχηθμό. Ο γορίλας που εμφανίστηκε ανήκε στο ίδιο γένος με τους επιτιθέμενους, αλλά ήταν και τόσο διαφορετικός. Ψηλότερος, γεμάτος ρώμη και λογική, διανοητικά ανώτερος. Ακόμη και το τρίχωμά του ήταν ελαφρώς μακρύτερο από τους υπόλοιπους, στιλπνότερο. Τις υποψίες της για τη θέση του στην ιεραρχία επιβεβαίωσε ο σχηματισμός των πρώην επιτιθέμενων και η καθαρή του ομιλία. Ώστε οι εχθροί τους ήταν νέοι, νέοι και θερμοκέφαλοι. Προφανώς και κουφιοκέφαλοι, μιας και επιτείθονταν αδιάκριτα και αποδιοργανωμένα.

Σκλήρυναν τα χαρακτηριστικά της στο γνωστό, ανέκφραστο προσωπείο, όταν ο αρχηγός της απέναντι ομάδας τους ρώτησε ποιος ήταν ο σκοπός τους. Σαφώς και δεν είχε σκοπό να αναλύσει ποια ήταν η αποστολή τους ή ποιος τους έστειλε σε τυχαίες ομάδες, όπως αυτή μπροστά τους. Ευτυχώς το λόγο πήρε ο Λάντριαν, προβάλοντας τη γνωστή -σε εκείνη- φιλική του ασπίδα στον αρχηγό, δοκιμασμένη συνταγή με μεγάλα ποσοστά επιτυχίας.

Πήρε μια βαθιά ανάσα. «Λυγερό σώμα και άκαμπτα λόγια» σκέφτηκε για τον εαυτό της «Άκαμπτο σώμα και λυγερά λόγια» ολοκλήρωσε τη σκέψη της για το Λάντριαν, που συμπλήρωνε όσα της έλλειπαν, συνειδητοποιώντας τη μαγεία των Ανθρώπων και όσα τους διαφοροποιούσαν από τα Ξωτικά. Μπορεί να είχαν όμορφες όψεις, ωραία σώματα και έξυπνα μυαλά, αλλά παρέμεναν πεισματικά προσκολλημένοι στους τύπους και τις παραδόσεις. Ειδικά τα Ξωτικά της Θαλανίλ, με το αρχαίο τους αίμα, είχαν την τάση να γίνονται σκληρά, αναχρονιστικά, συχνά φανατισμένα. Μπορούσε να φανταστεί τόσους πολλούς, ξεκινώντας από τον εαυτό της. Δε χρειάζονταν να σκεφτεί καν τον Αλάσσιο ή τον Ίλεθ. Στον αντίποδα βρίσκονταν οι Άνθρωποι. Κατανοούσαν άραγε, βαθιά μέσα τους ότι η δίψα τους για ζωή πηγάζει από αυτή τη βραχυζωία τους; Τι κι αν ήταν λίγο πιο χοντροκομμένοι; Γελούσαν, χόρευαν, αστειεύονταν και διαπραγματεύονταν με όλη τους την ψυχή, μία φλόγα που σπάνια συναντούσε κανείς στη Φυλή της.

Οι σκέψεις της επανήλθαν στον κλοιό των ανήσυχων γορίλων. Έβραζε το αίμα στο σωθικά της με την ανυπομονησία τους, σχεδόν ανυπακοή. Ο αρχηγός τους μιλούσε και τους προσκαλούσε στον καταυλισμό τους, ενώ εκείνοι έκαναν σαν παιδιά. Τα βλέμματά τους συναντήθηκαν τη στιγμή που το κεφάλι της γέμιζε με αποδοκιμαστικές σκέψεις. Έντονο το βλέμμα του αρχηγού τους και αγέρωχο εκείνο της Ιλίντιεν αναμετρήθηκαν για κλάσματα του δευτερολέπτου. Στα θραύσματα χρόνου που μεσολάβησαν, ο αρχηγός γορίλας κατάφερε να διαβάσει όσα ενσακρώνονταν παράλληλα στο βιολετί. Απαξίωση για τους ανυπόμονους νέους ενάντια στη δική του απογοήτευση. Τρελή διάθεση να ξοδέψει τη μακριά ζωή της στην επιθυμία να πετάξει το κορμί της στην αιχμή του δόρατος, έναντι στη θλίψη του χρόνου του που τελείωνε στερημένος από απαντήσεις. Σεβασμός προς το πνεύμα του και σεβασμός προς το πνεύμα της.

Τα βλέμματα ημέρεψαν και ο αρχηγός τους οδήγησε μέσα από το δάσος. Προπορεύθηκε, παίρνοντας δύο νέους για συνοδεία, τους περισσότερο επιθετικούς, τιμωρώντας τους με αυτόν τον τρόπο. Οι τραυματίες έμειναν πίσω και οι υπόλοιποι κύκλωσαν το ζευγάρι που ίππευε ξανά. Σε εκείνο το τμήμα του δάσους είχαν ανοίξει πλατιά μονοπάτια για τις μεταφορές και τις μετακινήσεις τους. Η βλάστηση γύρω τους παρέμενε ανέγγιχτη, σημάδι ότι σέβονταν τη Φύση και το ενδιαίτημά τους. Σύντομα, τα μονοπάτια πλάτυναν. Η Ιλίντιεν συμπέρανε ότι έφταναν στον οικισμό τους.

Δέκα λεπτά αργότερα ανοίγονταν μπροστά τους μία μικρή πολιτεία. Περιφερειακά του οικισμού είδαν καλοφτιαγμένες ημερήσιες φωλιές και τις αντίστοιχες βραδυνές τους. Βρίσκονταν σε κοντινή απόσταση, αλλόκοτα ευθυγραμμισμένες, έτσι που κάθε οικογένεια να τις ξεχωρίζει εύκολα. Το κέντρο του οικισμού ήταν και το κέντρο της δραστηριότητάς τους. Αν και με τρόπο πρωτόγονο, οι γορίλες είχαν απλωμένες τάβλες για να επεξεργάζονται τις πρώτες ύλες και το φαγητό τους, ποτισμένες στα αγαπημένα τους χρώματα. Εκεί βρίσκονταν θηλυκοί και αρσενικοί που συνεργάζονταν, ενώ τα παιδιά, από τα οποία σπάνια ακούγονταν ανθρώπινη ομιλία, έπαιζαν γύρω από τους ενήλικες. Η κοινωνία επιστεγάζονταν από τη φωλιά του αρχηγού. Εμφανώς μεγαλύτερη από τις υπόλοιπες, η κατοικία του ήταν φτιαγμένη από καλύτερης ποιότητας ξύλα, ευρύχωρη και ζεστή. Μπροστά από την κατοικία του αρχηγού υψώνονταν ότι θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν ως αντικείμενο λατρείας. Μία στήλη και ένα σχετικά ώριμο αγαλματίδιο δέσποζαν σχεδόν στο κέντρο του μεγάλου ανοίγματος του οικισμού. Η Ιλίντιεν δεν πρόλαβε να το παρατηρήσει καλά, καθώς η γιγάντια μορφή του φύλαρχου το κάλυψε όπως στάθηκε μπροστά τους.

Αυτός ο γορίλας ξεχώριζε από όλες τις απόψεις. Ο πραγματικός τους αρχηγός, αν και γηραιότερος, πρέπει να ήταν δύο μέτρα ψηλός ή περισσότερο. Οι ώμοι του ήταν πλατιοί και δυνατοί, στηριζόμενοι στα αρμονικά μακριά του χέρια, αφύσικα δυνατά. Η επιβλητικότητά του δε σταματούσε εκεί. Το στόμα του πλαισιώνονταν από δύο κυνόδοντες που ξεκινούσαν από την κάτω σιαγόνα, χαρακτηριστικό που μόνο εκείνος έφερε. Παρόλα αυτά, απέπνεε μία αύρα σοφίας και ευγένειας. Σε αυτό συνέβαλε η ασημένια λωρίδα που ξεκινούσε από την κορυφή της κεφαλής του και τελείωνε χαμηλά στην πλάτη του, το πραγματικό σημάδι του αρχηγού. Άστραφτε αγέρωχα στον ήλιο, όπως πλαισιώνονταν από το πεντακάθαρο και περιποιημένο μακρύ του τρίχωμα, άλλο ένα σημάδι εξουσίας.

Αυτό που έκανε μεγαλύτερη εντύπωση στην Ιλίντιεν ήταν το βλέμμα του. Αγέρωχο, αλλά ταυτόχρονα ταπεινό, σκληρό και παράλληλα τρυφερό. Στα καφετιά του μάτια αποτυπώνονταν έτη προσπαθειών και προσωπικών μαχών, υποβαστάζοντας επάξια το βάρος της Φυλής του. Ένιωσε το σεβασμό να γεννιέται για το πλάσμα που στέκονταν αρχοντικά μπροστά της. Η ξωτικοπολεμίστρια έκανε ένα βήμα μπροστά, όρθωσε το ανάστημά της και τον χαιρέτησε τιμητικά, όπως και τον Ίλεθ λίγες ημέρες πριν. Αυτή τη φορά, ο χαιρετισμός δε βγήκε νευρικά, αλλά από την καρδιά της. Αν και δε γνώριζε τις χειρονομίες των Ξωτικών και των Ανθρώπων, ο πανέξυπνος Φύλαρχος έμοιαζε να το αναγνωρίζει.
  • Rate x 1    Brilliant    Great    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 1 Αποστολή Σύνολο)


Λάντριαν

  • Άνθρωπος
  • Καθηγητής
  • Level 17
    • Μηνύματα: 781
  • Πολεμιστής
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 1 Ζευγάρι του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Πολεμιστής
Ο Λάντριαν ήταν ανακουφισμένος που μια πολεμική σ΄ύγκρουση είχε αποφευχθεί...για την ώρα. Κάποια στιγμή, μερικοί Πολεμιστές έφταναν στο επίπεδο που η τεχνική τους και η μαχητική τους ικανότητα ήταν στο ζενίθ. Όταν συνέβαινε αυτό, μερικοί επέλεγαν το δρόμο της κατάκτησης, επέλεγαν να αδράξουν κάθε ευκαιρία και να δημιουργήσουν δικές τους ώστε να αξιοποιήσουν αυτή την ασύγκριτη ικανότητά τους και να αποκτήσουν ό,τι χρειάζονταν...δόξα, χρήματα, γη, επιρροή, η αυτοεπιβεβαίωση. Ήταν, άλλωστε, ώρα να δρέψουν τους καρπούς των κόπων τους, κόπων χρόνων.

Άλλοι όμως...άλλοι επέλεγαν να αποφύγουν την σύγκρουση με κάθε λογικό και βιώσιμο τρόπο, και να επιδιώξουν την ειρήνη. Πρώτα, μάθε το σπαθί. Μετά, γίνε αφέντης του σπαθιού. Τέλος, άσε το σπαθί. Αυτό ήταν το ταξίδι αυτών των Πολεμιστών. Ήταν τόσο περίεργο...ο Δάσκαλος του Λάντριαν σίγουρα άνηκε στην πρώτη ομάδα πολεμιστών, αλλά ο μαθητής του είχε μια φυσική ροπή προς το δεύτερο μονοπάτι.

Καθώς η ομάδα γορίλων συνόδεψε τους δύο Πολεμιστές στον οικισμό τους, ο Λάντριαν δεν μπορούσε παρά να παρατηρεί με μεγάλα, έκπληκτά και γεμάτα θαυμασμό μάτια. Ποιός θα το περίμενε ότι θα είχαν φτιάξει τέτοια εγκατάσταση...όχι, τέτοιο πολιτισμό εδώ? Μήπως αυτό σημάδεψε τη γέννηση μιας νέας Φυλής, που θα μπορούσε να σταθεί δίπλα στις άλλες?

Είχε σχεδόν χαθεί στις σκέψεις του όταν βρέθηκαν ξαφνικά μπροστά στον αρχηγό αυτής της φυλής. Ήταν φανερό από τα χρόνια του, από τα μάτια του. Ο αρχηγός κοίταξε και τους δύο του, και όταν η Ιλίντιεν τον χαιρέτησε, ο ίδιος έφερε τη μεγάλη γροθιά του στο στήθος του με μια συγκρατημένη κίνηση. Ο τρόπος που το έκανε είχε δύναμη, και παρήγαγε έναν υπόκωφο ήχο που ακούστηκε γύρω, αλλά ταυτόχρονα είχε πλήρη έλεγχο. Δϋναμη και σοφία.

Ο Λάντριαν προχώρησε και αυτός και χαιρέτησε τον αργηγό με ένα χαμήλωμα του κεφαλιού του, και δέχτηκε και ο ίδιος το βλέμμα του. Χαμογελούσε ελαφρά, αλλά ειλικρινά.

"Καλεσμένοι." μίλησε ο αρχηγός με μια βαριά φωνή, γερασμένη αλλά ταυτόχρονα πλούσια, καλλιεργημένη. "Είναι ιδιαίτερα σπάνιο να συναντήσουμε κάποιους σαν και εσάς, σε αυτό το κομμάτι του νησιού. Φαίνεται σαν να το αποφεύγουν οι υπόλοιποι, και αυτό μας έχει εξυπηρετήσει για χρόνια." δήλωσε ήρεμα, αλλά τα λόγια του ήταν σαφή. Οι γορίλες προτιμούσαν την ησυχία τους και όχι την επαφή με άλλες Φυλές.

"Παρ' όλα αυτά, κάθε απόκλιση από το συνηθισμένο δημιουργεί κινδύνους και ευκαιρίες, σε διαφορετικό βαθμό. Είναι στο χέρι του καθενός να μπορεί να προφυλαχθεί από τα πρώτα, και να αδράξει τα δεύτερα." συνέχισε με τον ίδιο ήρεμο, σκεφτικό τόνο, κοιτώντας τους. "Πείτε μου για εσάς." είπε στο τέλος.

Ο Λάντριαν μίλησε πρώτος. "Το όνομά μου είναι Λάντριαν, και έρχομαι από την Ακαδημία Ράσναρρυ, ένα μέρος που οι νεαρές γενιές διδάσκονται από τους παλαιότερους. Είμαι δάσκαλος και μαθητής της τέχνης του πολέμου και της μάχης,  και πάντα μαθητής του κόσμου και των θαυμάτων που κρύβονται σε κάθε γωνιά του, σε κάθε ανύποπτο σημείο." είπε και η φωνή του ήταν βαθιά και ζεστή, με ένα θετικό και ευδιάθετο, φιλικό τόνο. "Με τη σύντροφό μου έχουμε έρθει εδώ για να βρούμε κάποια βότανα που χρειαζόμαστε πίσω στην Ακαδημία. Στο ταξίδι μας συναντήσαμε κάποια ενδιαφέροντα μέρη και κάποιες ενδείξεις, και για το λόγο αυτό συνεχίσαμε την εξερεύνησή μας, χωρίς να ξέρουμε ότι θα μπαίναμε στο χώρο σας." εξήγησε ήρεμα και κατευναστικά.

Ο αρχηγός τον κοίταζε με προσοχή όσο μιλούσε, και μετά τα μάτια του στράφηκαν πάλι προς την Ιλίντιεν, περιμένοντας και αυτή να εξηγήσει ποιά είναι, και ποιός ήταν ο σκοπός της.
  • Rate x 1    Brilliant    Great    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 1 Αποστολή Σύνολο)


Ιλίντιεν Άτρας

  • Πολεμίστρια
  • Καθηγητής
  • Level 18
    • Μηνύματα: 870
  • Ξωτικό
    • Προφίλ
    • ΦΧ
  • Rated:

  • Badges: (View All)
    Level 2 Level 1 Το Θέμα του Μήνα, Νοέμβριος 2019 Ζευγάρι του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Το Θέμα του Μήνα, Οκτώβριος 2019 Ολοκλήρωση του Event, Η Γιορτή του Κόκκινου Φεγγαριού
«Σε χαιρετώ Αρχηγέ» μίλησε περήφανα, μα όχι υποτιμητικά.

Στην ανοιχτή περιοχή που ονόμαζαν πλατεία, σηκώθηκε ελαφρύ αεράκι, φέρνοντας τη φρεσκάδα του δάσους. «Το όνομά μου Ιλίντιεν Άτρας. Όποια η ευθύνη, θα την επωμιστώ εγώ, σαν υπεύθυνη της αποστολής. Η έγνοια μας είναι να διασφαλίσουμε την περιοχή για την εκπαιδευτική εκδρομή των μαθητών μας. Δεν είναι όλοι σαν κι εμάς. Στο νησί θα έρθουν παιδιά μελετηρά που θέλουν να εξερευνήσουν και να ανακαλύψουν.»

Επέλεξε να μοιραστεί την αλήθεια με το πλάσμα που αντίκριζε, με την ελπίδα ότι θα την πίστευε. Η απόφασή της στηρίζονταν σε όσα έβλεπε. Οι παραστάσεις μικρών ομάδων που ετοίμαζαν φαγητό ή ταξινομούσαν εργαλεία, ήταν οι πρώτες που απομνημόνευσε. Η κοινωνία που αναπτύχθηκε με κέντρο τον αρχηγό, ήταν κατά βάση ειρηνική. Γύρω τους υπήρχαν οικογένειες, ίσως κάποια από εκείνες να ήταν η δική του. Θεωρούσε ασύνετο να θέσει την οικογένειά του σε κίνδυνο. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, τότε έρχονταν σε αντίφαση με τη σοφία που επεδείκνυε.

«Θα μου επιτρέψετε να θαυμάσω τον οικισμό σας και τον τρόπο ζωής σας,» πήρε το θάρρος να σχολιάσει, μιας και της έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ο βαθμός στον οποίο σέβονταν τη φύση.

«Προέρχομαι από τη Φυλή που κατοικεί στο άλλο μισό αυτού του νησιού, τα Ξωτικά. Ένα από τα χαρακτηριστικά μας είναι ο σεβασμός και η επικοινωνία με κάθε τι φυσικό. Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι πόσο με χαροποιεί να βλέπω ότι υπάρχουν κι άλλοι λαοί με παρόμοιες πεποιθήσεις, πόσο μάλλον γειτονικοί. Βιάστηκα να κρίνω τους πολεμιστές σας κι όπως καταλαβαίνετε, έδρασα από ένστικτο, προσπαθώντας να προστατέψω τα μικρά μας, όπως ακριβώς θα επιθυμούσατε κι εσείς.»

Η Ιλίντιεν δε φοβήθηκε να κρατήσει το βλέμμα της πάνω σε εκείνο του αρχηγού και συνέχισε: «Τώρα που έγινα μάρτυρας ενός στιγμιότυπου της ζωής σας και μόνο, οφείλω να ζητήσω ταπεινά συγγνώμη για την –ίσως- ευέξαπτη διάθεσή μου.» Τα μάτια της δεν έκρυβαν την ειλικρίνεια των λόγων της. Δεν τα απομάκρυνε όμως, ούτε τα κατέβασε, τοποθετώντας τον εαυτό της και τον αρχηγό στο ίδιο ακριβώς επίπεδο.
  • Rate x 1    Brilliant    Great    Agree    Winner    Hot    Confused (List of Rates | 1 Αποστολή Σύνολο)