Rasnarry Academy

Νόμοι της Αλχημείας

Στέλλα

Νόμοι της Αλχημείας


Η αρχαία τέχνη της Αλχημείας ήταν το δώρο της ατέλειωτης αναζήτησης δύναμης των Ξωτικών. Οι πρωτοπόροι ανήκαν αποκλειστικά σε αυτή τη Φυλή, κάνοντας δειλά βήματα στη μελέτη της Αλχημείας. Τα λάθη τους, που ήταν συχνά θανατηφόρα και οι αποτυχίες των πειραμάτων τους, λειτούργησαν ως διδαχή, εμπνέοντάς τους τη μεθοδικότητα που χρειάζονταν για να αναπτύξουν τις πρώτες θεωρίες. Καθώς οι γενεές περνούσαν και οι πρώτες κανόνες άρχισαν να ισχύουν, η τέχνη αυτή έμελλε να γνωρίσει τη μεγαλύτερη άνθιση, μέσα από τη διάδοσή της, όπως και κάθε επιστήμη.
Δάσκαλοι που δίδαξαν σε μαθητευόμενους, αφέντες που παραδειγμάτισαν σκλάβους ήταν εκείνοι που διαμοίρασαν την απόκρυφη γνώση σε όλες τις γωνιές της ηπείρου.

Οι νέοι Αλχημιστές, οι οποίοι προέρχονταν από όλες τις Φυλές και τάξεις, συνεδρίασαν στην Α’ Σύνοδο, όπου αναπτύχθηκε η Θεμελιώδης Αρχή της Αλχημείας: «Ο κόσμος αποτελείται από τέσσερα βασικά στοιχεία, τη Γη, το Νερό, τον Αέρα και τη Φωτιά και ένα πέμπτο, τον Αιθέρα. Ο Αιθέρας ενυπάρχει στα τέσσερα προηγούμενα και συνεπώς στον υπόλοιπο κόσμο, με διάφορες μορφές.»

Την παραπάνω αρχή ήρθε να επεκτείνει η Ε’ Σύνοδος, με την ανακάλυψη και την επεξήγηση του Αιθέρα στους ζωντανούς οργανισμούς: «Οι ημιπολύτιμοι και πολύτιμοι λίθοι είναι η τραχύτερη υλική μορφή Αιθέρα, ενώ απαντάται πάντα σε αποκρυσταλλωμένη κατάσταση. Τα θεραπευτικά φυτά αποκτούν τις ιδιότητές τους μετά τη δέσμευση Αιθέρα, μέσω των βιοχημικών τους διεργασιών.»

Μέσα στους αιώνες διευκρινίστηκαν σχεδόν όλοι οι τρόποι χρήσης του Αιθέρα και η εφαρμογή τους στην Αλχημεία, ενώ παράλληλα, αναγνωρίστηκαν και οι περιορισμοί της. Ο πρώτος εξ’ αυτών διατυπώθηκε από τους Μάγιστρους της Κόνραμ, οι οποίοι εξειδικεύονταν στη βελτίωση εξοπλισμού και ορίζει ότι η χρήση υλικών που περιέχουν Αιθέρα για τη μαγική μεταλλουργία ή τη δημιουργία φίλτρων παράγει αποτελέσματα δυνατότερα του αρχικού, αφιερώνοντας τον τριπλάσιο χρόνο και πόρους.

Αντίστοιχα, οι Βαλησίνοι Αλχημιστές παρατήρησαν ότι τα «Ξόρκια» δηλαδή Αλχημεία που υλοποιεί τη μετατροπή του Αιθέρα από μία μορφή σε άλλη, μόνο με τη θέληση, είναι γρηγόρα, αλλά αδύναμα.
Οι τομείς στους οποίους μπορεί να χρησιμοποιηθεί η Αλχημεία είναι ανεξάντλητοι. Οι εφαρμογές της οδήγησαν στον προσδιορισμό και υιοθέτηση των Νόμων της Μαγείας, οι οποίοι διατυπώθηκαν στη ΙΑ’ Σύνοδο των ερευνητών Αλχημιστών και ισχύουν μέχρι σήμερα.

Οι νόμοι παραμένουν σε ισχύ για κάθε μορφή Αλχημείας, εκτός κι αν χρησιμοποιείται κάποιος καλύτερος καταλύτης, όπως οι Λίθοι των Σοφών.

1. Η Αλχημεία δεν μπορεί να τηλεμεταφέρει αντικείμενα ή πλάσματα.

2. Η Αλχημεία δεν μπορεί να ελέγξει το χρόνο.

3. Η Αλχημεία δεν μπορεί να επαναφέρει στη ζωή τους νεκρούς.

4. Ένα Αλχημικό αποτέλεσμα που δεν είναι δεμένο σε κάποιο αντικείμενο (ένα ξόρκι προστασίας για παράδειγμα), καταναλώνει συνεχώς ενέργεια για τη συνεχιζόμενη ύπαρξή του, και επιπλέον ενέργεια αν κάτι φέρει αντίσταση.

5. Κανένα αποτέλεσμα Αλχημείας δεν μπορεί να κινηθεί με ταχύτητα μεγαλύτερη από 1 Καν (η ταχύτητα ενός βέλους), καθώς ο αδρανής Αιθέρας της ατμόσφαιρας δρα ως αντίσταση.

6. Έμβια όντα μπορούν να αντισταθούν στα αποτελέσματα της Αλχημείας αν έχουν αρκετά δυνατή θέληση ή σωματική δύναμη, ανάλογα την περίπτωση.

7. Η Αλχημεία δεν μπορεί να δημιουργήσει φαγητό, νερό, πολύτιμα μέταλλα και πολύτιμους λίθους.

8. Αν σε ένα χώρο χρησιμοποιηθεί ισχυρή Αλχημεία από πολλούς Αλχημιστές για αρκετή ώρα, ο Αιθέρας στο χώρο αποδυναμώνεται, και συνεπώς και οι επόμενες χρήσεις Αλχημείας, και χρειάζονται κάποιες ώρες για να αποκατασταθεί ο Αιθέρας του χώρου.

9.Η Αλχημεία δεν μπορεί να επιφέρει άμεσο θάνατο. Μπορεί να προκαλέσει όμως αιτίες θανάτου.