Rasnarry Academy

Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Θέματα - Ιλίντιεν Άτρας

Σελίδες: 1
1
Ανακοινώσεις / Ανακοίνωση για Quest Γκραχλ
« στις: Οκτώβριος 01, 2019, 08:37:28 πμ »
Καλημέρα και καλό μήνα σε όλους.

Να σας ενημερώσω ότι η αποστολή στο Γκραχλ θα ξεκινήσει λίγο αφότου ολοκληρωθεί η αποστολή στη νήσο Ουρίβ.
Το τμήμα άφιξης στο νησί και την καθοδήγηση μέχρι το εσωτερικό του θα ηγηθεί είτε ο Αλάμανταρ, εφόσον είναι διαθέσιμος, είτε ο Γκλίριον. Στα μέσα του νησιού, όπου η αποστολή θα συναντήσει την Ιλίντιεν και το Λάντριαν, θα ηγηθούν αυτοί, μέχρι και την ολοκλήρωση της.

Σε αυτό το δεύτερο μέρος, οι φατρίες των Ιστορικών, των Αλχημιστών και των Πολεμιστών θα καλλιεργήσουν από μία μοναδική ικανότητα, αντίστοιχη του Αγγίγματος των Θεραπευτών και συγκεκριμένα, για τους Αλχημιστές είναι η μαγική ασπίδα και για τους Πολεμιστές η αφύπνιση του όπλου τους. Συνεπώς, όλοι θα έχουν κάποια αποστολή να ακολουθήσουν και να εξελιχθούν.

Επιπλέον, η συγγραφική ομάδα αποφάσισε πως πρέπει να αναδειχθούν οι μαθητές. Αυτό σημαίνει πως σε αυτήν την αποστολή, τα κύρια πρόσωπα και οι τελικοί μαχητές θα είναι οι μαθητές και όχι οι Καθηγητές. Οι Καθηγητές θα έχουν βοηθητικό ρόλο.

Τέλος, όσο εκτυλίσσεται η αποστολή της Ουρίβ, αλλά και στη συνέχεια, οι παίκτες που αποζητούν λίγη δράση, έχουν τη δυνατότητα στο δάσος της Ακαδημίας να διοργανώσουν τις δικές τους περιπέτειες και να τις τρέξουν.

Καλή απόλαυση!

Υ.Γ. Το θρεντ είναι ανοιχτό για απορίες

2
Η Τράπεζα της Συμμαχίας / Γκλίριον Νάντριελ
« στις: Αύγουστος 23, 2019, 03:50:50 μμ »
Όνομα: Γκλίριον Νάντριελ
Δραστηριότητα: + 400 Νταρίκ
Αιτία: Δημιουργία Λογαριασμού
Σύνολο: 400 Νταρίκ

3
Η Τράπεζα της Συμμαχίας / Βαλέρια Μαέραλ
« στις: Αύγουστος 20, 2019, 10:39:00 μμ »
Όνομα: Βαλέρια Μαέραλ
Δραστηριότητα: + 400 Νταρίκ
Αιτία: Δημιουργία Λογαριασμού
Σύνολο: 400 Νταρίκ

4
Η Τράπεζα της Συμμαχίας / Ζαάνα Θερέλ
« στις: Αύγουστος 20, 2019, 01:30:27 μμ »
Όνομα: Ζαάνα Θερέλ
Δραστηριότητα: + 400 Νταρίκ
Αιτία: Δημιουργία Λογαριασμού
Σύνολο: 400 Νταρίκ

5
Προαύλιος Χώρος / Συγκλίνοντα Μονοπάτια [Σαγιάνε]
« στις: Αύγουστος 13, 2019, 11:49:38 πμ »
Μαγεμένη από την ευωδία, πέρασε το κατώφλι και κοίταξε γύρω της εκστατικά. Ο κήπος γύρω της έμοιαζε με επίγειο παράδεισο, με απρόσβλητο καταφύγιο. Είχαν δίκιο όσοι χαρακτήριζαν τον κήπο του Αλλάσιου ως παραμυθένιο. Κάθε της βήμα και μια μικρή διαπίστωση για την τεράστια χάρη που της έκανε παραχορώντας τον για το απόγευμα.

Τα βιολετί της μάτια μεσμερίστηκαν από την αρμονική αλληλουχία των χρωμάτων, τις ονειρικές αποχρώσεις των πετάλων. Ευωδιάζοντα διέχεαν το νέκταρ τους στον αέρα, μεταμορφώνοντας την ουδετερότητα του αιθέρα σε αύρα θεραπείας. Σπάνιες, ποτιστικές σταγόνες ενώνονταν με το χώμα ρυθμικά, παρέχοντας ώθηση στους σπόρους που διψούσαν να αναζητήσουν και να εξυψωθούν.

Η Ιλίντιεν έκλεισε τα μάτια. Στέρησε την όραση από τον εαυτό της για μερικές στιγμές, οξύνοντας τις υπόλοιπες αισθήσεις της. Το άρωμα των βοτάνων στην άλλη άκρη του κήπου έπαιρνε χρώμα και γεύση στην άκρη των χειλιών της. Χαμογέλασε ανεπαίσθητα. Παραδόθηκε στη σιωπηλή χορωδία της Φύσης, επιτρέποντας στο κεντητό της πέπλο να τη σκεπάσει. Εξομάλυνε τα ερωτήματά της, ζέστανε τις ανησυχίες της, σώπασε τις σκέψεις της.

Φτάνοντας στο παρτέρι με το κιόσκι, αναρωτήθηκε τι θα ήθελε να προσφέρει σε εκείνη την ψυχή που είχε αναζητήσει το αυτί και την εμπιστοσύνη της. Η ψυχή που θα συναντούσε ήταν φλογερή. Ξεκίνησε με ιβίσκο. Ήταν όμως και ευαίσθητη. Λίγο μπλε γιασεμί. Είχε μία έντονη επιθυμία να της απομακρύνει τη λύπη. Συμπλήρωσε με τριαντάφυλλο. Μόλις τα έλαιά τους έφτασαν στη μύτη της, η Ιλίντιεν πήρε στα χέρια της το λευκό σερβίτσιο με τα μοτίβα ανθών κερασιάς και το απέθεσε προσεκτικά στο τραπέζι. Κάθισε αναπαυτικά στο παγκάκι, περιμένοντας τη Σαγιάνε, ενώ ταξίδευε σε ένα μικρόκοσμο ειρηνικό.


6
Η Τράπεζα της Συμμαχίας / Κέννα
« στις: Ιούλιος 31, 2019, 09:31:11 μμ »
Όνομα: Κέννα
Δραστηριότητα: + 400 Νταρίκ
Αιτία: Δημιουργία Λογαριασμού
Σύνολο: 400 Νταρίκ

7
Ιππασία / Μάθημα Ιππασίας [Ανοιχτό]
« στις: Ιούλιος 29, 2019, 10:27:28 πμ »
Για άλλη μια φορά, στο καθημερινό του ταξίδι, ο ήλιος άρχισε να ακολουθεί κατηφορική πορεία. Όσο μεσουρανούσε, η Ιλίντιεν φρόντισε το άλογό της και τα υπόλοιπα άλογα του στάβλου να έχουν αρκετή τροφή, φρέσκο νερό και στιλπνό τρίχωμα. Φυσικά, στην Ακαδημία υπήρχαν οι κατάλληλοι υπάλληλοι για την εργασία στους στάβλους, η επαφή της με τα ζώα τη χαλάρωνε αφάνταστα. Παρατήρησε τις ακτίνες να αλλάζουν κατεύθυνση, παιχνιδίζοντας στη μεσημεριανή τους γιορτή, μέσα από τις χαραμάδες. Αυτό ήταν το έναυσμα για τη δική της προπόνηση. Η πολεμίστρια, που από σήμερα θα ήταν και επίσημα καθηγήτρια, κινήθηκε προς το στίβο. Τις λίγες ώρες που απέμεναν για το μάθημά της, αποφάσισε να τις αξιοποιήσει για τη δική της συντήρηση.

Τρέξιμο, τρέξιμο και περισσότερο τρέξιμο. Η ιππασία ήταν παράξενη από μόνη της. Ο αναβάτης επιβάλλονταν να έχει καλή φυσική κατάσταση. Όχι μόνο ταχύτητα, αλλά και αντοχή. Όχι μόνο δύναμη, αλλά και ευλυγισία. Κοινώς, έπρεπε να συνδυάζει όλα τα σωματικά χαρακτηριστικά, για να μην ταλαιπωρεί το ζώο του.

Η Ιλίντιεν κοίταξε ξανά στον ουρανό. Έκανε τις τελευταίες διατάσεις της, πριν περιμένει τους μαθητές της. Είχε φροντίσει να ντυθεί και η ίδια κατάλληλα. Τα μαλλιά της, που τα λάτρευε, τα είχε μαζέψει κοτσίδα, όπως έκανε στις περισσότερες προπονήσεις. Κοιτάζοντάς τα, συνέχιζαν να βρίσκονται στο μήκος των γονάτων. Μεγάλωναν γρήγορα. Τα παπούτσια της ήταν καινούρια, είχε φροντίσει να τα προμηθευτεί πρόσφατα. Με τέτοια ζέστη, ευτυχώς δεν είχε φορέσει μακρύ παντελόνι. Το μαύρο σορτσάκι ήταν κάτι παραπάνω από εξυπηρετικό και η μπλούζα της ακόμη περισσότερο. Περιμένοντας, περπατούσε αργά από τη μία μεριά στην άλλη, σαν αποθεραπεία, για να ξεπρηστούν οι μύες της σιγά σιγά.

8
Ιππασία / Ανακοίνωση για το μάθημα της Ιππασίας
« στις: Ιούλιος 29, 2019, 09:49:08 πμ »
Η Ιλίντιεν κινήθηκε αθόρυβα στην κοινή αίθουσα πριν ξυπνήσουν οι μαθητές. Από την τσέπη της ξεδίπλωσε το χαρτί που είχε ετοιμάσει ως ανακοίνωση. Βρήκε το κεντρικό σημείο στον πίνακα ανακοινώσεων, ένα σημείο που να φαίνεται από τους μαθητές κάθε ύψους. Το κόλλησε προσεκτικά, έκανε ένα βήμα πίσω για να δει αν η ανακοίνωσή της ήταν στην ευθεία. Ξαναγύρισε στο χαρτί της, διορθώνοντάς το ελαφρά. Πριν φύγει για προπόνηση, έριξε μια τελευταία ματιά στα λόγια της.

"Το μάθημα της ιππασίας είναι υποχρεωτικό για όλους τους μαθητές. Απαγορεύονται φορέματα, στολίδια, βάψιμο. Απαγορεύονται πανοπλίες, χιτώνες και όπλα. Απαγορεύονται ψηλά παπούτσια. Όσοι έχουν μακριά μαλλιά, να είναι μαζεμένα. Επιτρέπεται να φοράτε άνετο παντελόνι μακρύ ή κοντό και άνετη μπλούζα. Θα έχετε μαζί σας μία πετσέτα και ένα παγούρι νερό. Ο χώρος συνάντησης είναι στο στίβο.

Καθηγήτρια Ιλίντιεν Άτρας,

Πολεμίστρια."

9
Η Τράπεζα της Συμμαχίας / Μοργκέιν Θερέλ
« στις: Ιούλιος 23, 2019, 08:00:30 μμ »
Όνομα Μοργκέιν Θερέλ

Δραστηριότητα + 400 Νταρίκ

10
Προαύλιος Χώρος / Χάλκινο αστέρι [Τέλος]
« στις: Ιούλιος 19, 2019, 03:44:14 μμ »
Με το ένα χέρι στην πλάτη του Ελντίν, η Ιλίντιεν κινήθηκε γρήγορα προς τις σκάλες. Κατέβηκαν στο ισόγειο όσο γρηγορότερα γινόταν, πριν προλάβουν να δουν τον κλαμμένο καθηγητή πολλά, περίεργα μάτια.

Βγαίνοντας στην αυλή, μισόκλεισαν και οι δύο τα μάτια συναντώντας τις ακτίνες του καλοκαιρινού ήλιου. Ενστικτωδώς, η Ιλίντιεν γύρισε το κεφάλι της προς τους στάβλους. Με το ελεύθερο χέρι, έβαλε δυο δάχτυλα στα χείλη και σφύριξε όσο δυνατότερα μπορούσε.  Επικράτησε μία στιγμή σιγής. Από τους στάβλους ακούστηκε ο κρότος μίας πόρτας και οι μπερδεμένες φωνές των ιπποκόμων που σάστισαν. Ένα δυνατό χλιμίντρισμα ακούστηκε από μακριά, σαν απάντηση στο σφύριγμα. Σε λίγα δευτερόλεπτα, το έδαφος σείστηκε ελαφρά. Ο παλμός του εδάφους εντάθηκε λίγο περισσότερο, καθώς ένας πελώριος, κανελί επιβήτορας κάλπαζε προς το μέρος των δύο καθηγητών.

Σαν μία άλλη προσωπικότητα, η Ιλίντιεν χαμογέλασε πλατιά και άνοιξε τα χέρια της διάπλατα. "Το αγόρι μου!" αναφώνησε καθώς το άλογο σταμάτησε μπροστά της και έχωσε την άκρη της μουσούδας του στο λαιμό της. Η Ιλίντιεν χαχάνισε σαν παιδί και τύλιξε τα χέρια της γύρω απ΄ο το λαιμό του αλόγου. Αδιαφορώντας στιγμιαία για τον κόσμο γύρω της, γέμισε το άλογό της με χάδια στο λαιμό και στο μουσούδι του. Του έφτιαξε λίγο την κοκκινωπή χαίτη και γύρισε προς τον Ελντίν, φορώντας το χαμόγελο της ευτυχίας.

"Να σου συστήσω τον Ουρουφίνουε, τον καλύτερο φίλο μου." του ανακοίνωσε.

Για να μπορέσουν να γνωριστούν καλύτερα, η Ιλίντιεν πήρε το δεξί χέρι του Ελντίν και το σήκωσε στο ύψος της μύτης του αλόγου. Ο Ουρουφίνουε ρουθούνισε τον Ελντίν για δύο δευτερόλεπτα και ύστερα έτριψε απαλά τη μουσούδα του στην παλάμη του Αλχημιστή, σαν ένδειξη αποδοχής. Η Ιλίντιεν χαμογελούσε πανευτυχής.

"Καθίστε δύο λεπτά μαζί, επιστρέφω." τους είπε χαμογελαστά, αλλά προστακτικά και κινήθηκε προς τους στάβλους.

11
Αυτό θα ήταν το πρώτο της γραφείο. Αυτός θα ήταν ο πρώτος της χώρος. Παρατηρώντας τη δρύινη εξώπορτα για άλλη μία φορά, η Ιλίντιεν αποφάσισε ότι υπήρχε σοβαρή πιθανότητα, η επιλογή της να διδάξει στην Ακαδημία ήταν η καλύτερη που είχε κάνει στην ενήλικη ζωή της.

Παρόλο που δεν είχε ζητήσει γραφείο με ιδιαίτερες προδιαγραφές, αποφάσισαν να της δώσουν το ιδανικό δωμάτιο, σύμφωνα με τη γνώμη της. Αρχικά ήταν ευρύχωρο. Βέβαια, οτιδήποτε δε θύμιζε στρατιωτικό κοιτώνα ήταν ευρύχωρο. Ήταν και φωτεινό. Ο τοίχος απέναντι από την πόρτα είχε ένα μεγάλο παράθυρο που έβλεπε στο προαύλιο, κατάλληλο για να γεμίζει με υπέροχο φως το χειμώνα και να μπορεί να παρατηρεί τους μαθητές από ασφαλή απόσταση. Στον αριστερό τοίχο, υπήρχε ένα ξύλινο γραφείο, ενώ πίσω και αριστερά, βρίσκονταν μία μικρή βιβλιοθήκη. "Σοφή απόφαση." σκέφτηκε. Φυσικά και είχε βιβλία μαζί της, αλλά σε καμία περίπτωση δε συγκρίνονταν με τον όγκο που κουβαλούσαν οι υπόλοιπες ειδικότητες. Τα δικά της βιβλία κάλυπταν θέματα στρατηγικής, τεχνικής, ηθικής, λίγη ιστορία και φυσικά, όλα όσα έπρεπε να γνωρίζει κάποιος για τα άλογα.

Τα βιβλία της τα τακτοποίησε γρήγορα, κατά θεματική ενότητα. Αυτό που την απασχόλησε περισσότερο ήταν η αγαπημένη της συλλογή. Είχε τεθεί ως θέμα κατά την πρόσληψή της και είχαν συμφωνήσει σε συγκεκριμένο αριθμό. Το μόνο που της έμενε κατά την άφιξή της ήταν η τακτοποίηση. Τη δεύτερη ημέρα της στη σχολή στάθηκε κάμποση ώρα κοιτάζοντας τους άδειους τοίχους. Τελικά, αποφάσισε ότι θα έβαζε το μεγάλο τσεκούρι πίσω από την καρέκλα της, έτσι, για σιγουριά. Το τόξο με τη φαρέτρα τα κρέμασε δεξιά από την πόρτα και το δόρυ της, στα αριστερά, έτσι που το έφτανε γρήγορα. Το μακρύ σπαθί και την ασπίδα, τα κρέμασε πάνω από το τζάκι, απέναντι από το γραφείο της, να τα κοιτάζει και να τα καμαρώνει όποτε κουράζονταν. Τέλος, στα αριστερά του γραφείου της, είχε τοποθετήσει μία μικρή θήκη για το σάκραμ της. Δεν είχε σκοπό να το φοράει ακόμη κι όταν κάθονταν, αλλά δεν είχε και σκοπό να πιαστεί απροετοίμαστη, αν ποτέ προέκυπτε η ανάγκη.

Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας προσαρμογής, ο Ελντίν της έφερε μερικά αρωματικά φυτά με ηρεμιστικές και θεραπευτικές τους ιδιότητες. Ένα από αυτά, το ήξερε ήδη, λεβάντα. Η εσωτερική διακόσμηση ολοκληρώθηκε μέσα σε δύο ημέρες. Τα μόνα αντικείμενα που πρόσθεσε ήταν ένα χαλί μπροστά από το τζάκι και τέσσερις καρέκλες για επισκέπτες, δύο μπροστά από το γραφείο της και δύο στις απέναντι γωνίες.

Μετά την πρώτη συνάντηση των πολεμιστών, πέρασε από το στάβλο, όπως πάντα, για να χτενίσει τον Ουρουφίνουε. Εκεί τη βρήκε ο ξυλουργός που θα της έφτιαχνε την τελευταία παραγγελία. Δεμένο σε μαλακό πανί, έλαβε το δέμα της και επέστρεψε στο γραφείο της. Έξω από τη δρύινη πόρτα κάρφωσε ένα καρφί και σε αυτό κρέμασε το ξύλινο έμβλημα με την προτομή του κανελί αλόγου. Έλεγξε δεξιά και αριστερά για να δει αν την παρακολουθούσε κανείς. Ύστερα, φο΄ύσκωσε τα μάγουλα και έγνεψε στον εαυτό της με προφανή ευχαρίστηση. Ο πρώτος της προσωπικός χώρος ήταν γεγονός.

Για μια τελευταία φορά, έλεγξε το χώρο εσωτερικά. Εκτός από την πολεμική διακόσμηση, η πένα και το μελάνι στέκονταν στη δεξιά άκρη του γραφείου, τα φύλλα βρίσκονταν στο πρώτο συρτάρι, οι χάρτες στο δεύτερο και τα δύο δερματόδετα ημερολόγια την περίμεναν στο τρίτο. Όλα ήταν έτοιμα και το γραφείο της ανοιχτό για τους μαθητές και συναδέλφους. 

12
Καθηγητές / Ιλίντιεν Άτρας
« στις: Ιούλιος 12, 2019, 10:08:12 μμ »
Όνομα: Ιλίντιεν Άτρας

Φυλή: Ξωτικά

Μέλος οικογένειας: δεν είναι μέλος κάποιας γνωστής οικογένειας

Ηλικία: 40 ετών

Φατρία: Πολεμίστρια

Εμφάνιση χαρακτήρα: Με ύψος 1,85 και μυώδες κορμί, η Ιλίντιεν φαντάζει τρομακτική για τους εχθρούς της. Στην πραγματικότητα είναι μία όμορφη ξωτικοπολεμίστρια με βιολετί μάτια και πολύ μακριά μαύρα-μπλε μαλλιά, που φτάνουν ως τους μηρούς της. Ως πολεμίστρια είναι πολύ γυμνασμένη, αλλά δεν της αρέσει να το δείχνει, γι’ αυτό και προσπαθεί να μη φοράει αποκαλυπτικά ρούχα. Όταν όμως προπονείται, φοράει κοντά και άνετα ρούχα για να μπορεί να κινείται με ευκολία. Δεν κάνει ιδιαίτερη προσπάθεια να κρύψει τις ουλές της, ούτε και τα σύμβολα δύναμης και προστασίας που έχει χαραγμένα στη σπονδυλική της στήλη, στην αριστερή φτέρνα και τη δεξιά παλάμη. Ανεξάρτητα από τα ρούχα που φοράει, έχει πάντα επάνω της δύο όπλα, το τυχερό της σάκραμ και τη δερμάτινη ζώνη της.
Προσωπικότητα: Σαν επαγγελματίας είναι πολύ αυστηρή. Δεν πίνει, δεν αστειεύεται και δεν παρεκλίνει από το πρόγραμμα όταν βρίσκεται σε υπηρεσία, συμπεριλαμβάνοντας και τις ώρες διδασκαλίας. Παράλληλα, δεν ανέχεται την τεμπελιά και την αμφισβήτηση από τους υφιστάμενούς της. Φροντίζει πάντα να τελειώνει την υπευθυνότητα που ανέλαβε, όσο δύσκολη κι αν είναι. Ή θα τα καταφέρει, ξεπερνώντας τα όριά της ή θα πεθάνει προσπαθώντας. Από τις μεγαλύτερες απολαύσεις της είναι μία δύσκολη και ποιοτική μάχη. Στο πεδίο μετατρέπεται σε τέρας δύναμης και βίας, σαν να χάνει τον εαυτό της.
Στην καθημερινή της ζωή είναι απλή και συγκρατημένη. Λατρεύει τα ζώα και ιδιαίτερα τα άλογα, με τα οποία φαίνεται να επικοινωνεί με ευκολία. Κατανοεί απόλυτα τη χρησιμότητα όλων των επιστημών και τεχνών, συνεπώς φροντίζει να διαβάζει και να ενημερώνεται. Η φιλομάθεια της επέτρεψε να μάθει κάποιες απλές θεραπευτικές τεχνικές και φίλτρα, προσθέτωντάς τα στον κατάλογο των δεξιοτήτων επιβίωσης που διαθέτει.

Προϊστορία: Αν και δεν προέρχεται από κάποια Παλαιά Οικογένεια, η ίδια φράση ακολουθεί την Ιλίντιεν και όλα τα Ξωτικά της Θάλανιλ «είμαστε αρχαίοι», θεωρώντας ότι αυτοδίκαια τους αξίζει καλύτερη αντιμετώπιση. Η Ιλίντιεν και ο αδερφός της πέρασαν όλη τους την παιδική ηλικία να διαφωνούν με τους γονείς τους γι’ αυτήν την πεποίθηση.
Η Ιλίντιεν μεγάλωσε σε μία πολύ καταπιεστική οικογένεια. Ο πατέρας της δεν κατάφερε να γίνει εφευρέτης και η μητέρα της δεν κατάφερε να γίνει πολεμίστρια. Είναι αυτονόητο ότι, χωρίς να το δηλώνουν, οι γονείς προσπαθούσαν να κάνουν τα παιδιά τους κάτι που οι ίδιοι δεν έγιναν και το έκαναν με όσα μέσα διέθεταν.
Το μικρό -τότε- ξωτικό, υπήρξε λάτρης των ταξιδιών και της περιπέτειας, όνειρα τα οποία στριμώχνονταν στα άπειρα «Μη!», «Όχι.» και «Πρέπει». Σε αυτό το ασφυκτικό περιβάλλον και κάτω από τις συνεχείς εκρήξεις εξουσίας του πατέρα της, η Ιλίντιεν αποφάσισε πως η μάθηση θα γίνει ανταλλάξιμο αγαθό. Όσο γρηγορότερα μάθαινε, τόσο νωρίτερα της επιτρέπονταν να βγει από το σπίτι, αν και όχι για πολύ.
Στις σύντομες εξορμήσεις της έτρεχε στην άγρια φύση, παρατηρώντας την με δέος. Μία από αυτές τις εξορμήσεις υπήρξε καθοριστική για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα της. Μπροστά της εμφανίστηκε ένα κουρασμένο άλογο, διψασμένο και πεινασμένο. Η Ιλίντιεν ήξερε τι είναι τα άλογα, αλλά δεν τα είχε αντικρίσει ποτέ στη ζωή της από κοντά. Μαγεμένη από την ομορφιά, τη γαλήνη και την περηφάνια αυτού του απίθανου ζώου, το πλησίασε για να το χαϊδέψει. Το ζωντανό, κατανοώντας την αθωότητα και τον πόνο του παιδιού κάθισε στο γρασίδι. Αφού έπαιξαν για λίγα λεπτά, τα πιο ευτυχισμένα λεπτά της ζωής της μέχρι τότε, το οδήγησε σε ένα ρυάκι, όπου το πότισε και του έδωσε να φάει φρούτα και χόρτα. Οι ιδιοκτήτες του, που τους βρήκαν να πλατσουρίζουν στο ρυάκι, έμειναν άναυδοι. Όπως εξήγησαν αργότερα στους γονείς της, το συγκεκριμένο άλογο ήταν προβληματικό και άγριο, επειδή ο προηγούμενος ιδιοκτήτης του το χτυπούσε και το καταπίεζε. Φυσικά, όταν η Ιλίντιεν ζήτησε από τους γονείς της να μάθει ιππασία, πήρε την αναμενόμενη απάντηση «Όχι!».
Η συνεχής προτροπή της μητέρας της να πάει στο στρατό άρχισε να φαντάζει καλή προοπτική γιατί περιείχε ταξίδια για να ανακαλύπτει και μάχες, για να ξεδίνει. Μετά από προσεκτική έρευνα ανακάλυψε ότι οι αξιωματούχοι ανήκαν στο τμήμα του ιππικού. Για άλλη μία φορά, η μάθηση έγινε ανταλλάξιμο αγαθό. Συγκεντρώνοντας τη μεγαλύτερη βαθμολογία στις εξετάσεις της χρονιάς της, «ακολούθησε» τη συμβουλή της μητέρας της, μπαίνοντας στο σώμα των εκπαιδευόμενων αξιωματικών.
Δε βρήκε τη ζωή στην ακαδημία καταπιεστική, όπως άλλοι, καθώς είχε μεγαλώσει υπακούωντας σε παράλλογες εντολές. Ούτε τα συνεχή γυμνάσια της κακοφάνηκαν, γιατί μπορούσε να δοκιμάζει τον εαυτό της καθημερινά. Τη συμπεριφορά των γύρω της δεν την ήθελε όμως. Σε ένα καθαρά ανδροκρατούμενο στρατόπεδο, η δωδεκάχρονη Ιλίντιεν έπρεπε να αποδείξει την αξία της ή να πάει στο σπίτι της. στο μυαλό της, η επιλογή ήταν μία, να τους πατήσει όλους κάτω. Ατέλειωτες ώρες εξάσκησης, προπόνησης και διαβάσματος είχαν ως αποτέλεσμα, τα επόμενα δύο χρόνια να παλεύει στα ίσα εκπαιδευόμενους μεγαλύτερων ετών και να κερδίζει τα όλα τα βραβεία του έτους της. Μεγαλώνοντας, ανακάλυπτε ότι η δύναμή της αυξάνονταν δυσανάλογα, γεγονός που τη γέμιζε με απορία, αλλά και με ενθουσιασμό.
Στα δεκαπέντε της, το σώμα της πια ήταν γυναικείο. Είχε γίνει μία πολύ όμορφη, έξυπνη και ικανή εκπαιδευόμενη. Υπήρξαν πολλοί εκπαιδευτές που την ήθελαν στην ομάδα τους και η Ιλίντιεν διάλεξε το χειρότερο. Για ένα χρόνο περίπου τα πήγαιναν καλά, ύποπτα καλά, αλλά η μικρή πολεμίστρια δεν είχε υποψίες στο πίσω μέρος του μυαλού της. Όλα ξεδιάλυναν όταν βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο. Δεν ήθελε όμως άλλη ταπείνωση ή υποταγή, δεν ήθελε άλλοι να ορίζουν κάθε στιγμή της ζωής της. Η βίαιη πλευρά της, τρεφόμενη από την καταπίεση τόσων χρόνων πήρε υπόσταση σε κλάσματα δευτερολέπτων, προστατεύοντάς την από όλα αυτά που φοβόταν.
Με το νεκρό εκπαιδευτή που της επιτέθηκε πίσω της, η Ιλίντιεν έκοψε τα μαλλιά της από ντροπή και δήλωσε εθελόντρια για το μέτωπο. Η απόφασή της ακολουθήθηκε από τις γνωστές αντιρρήσεις των γονιών της «Τι βλακείες είναι αυτές;», αλλά αυτή τη φορά τους γύρισε την πλάτη και εξαφανίστηκε.
Όπως ήταν αναμενόμενο, διορίστηκε σε μονάδα ιππικού, όπως και ονειρεύονταν. Για τρία χρόνια δε μιλούσε σε κανέναν. Όσες ημέρες πολεμούσαν, ξαναγίνονταν το βίαιο ον εκείνης της νύχτας, ξεσκίζοντας ανελέητα όποιον έβρισκε μπροστά της. Τις ημέρες που δεν πολεμούσαν, εκπαιδεύονταν στα όπλα. Δεν την ένοιαζε αν ήταν μικρό ή μεγάλο, ελαφρύ ή βαρύ. Μάθαινε να το χρησιμοποιεί άριστα και προχωρούσε στο επόμενο. Τα βράδια κοιμόταν με το άλογό της.
Όταν χόρτασε κάπως να σκοτώνει, εμφανίστηκε μπροστά της ο μέντοράς της. Ένα σχετικά νέο ξωτικό για το αξίωμά του, ο οποίος, όπως έμαθε αργότερα, έπασχε από ένα χρόνιο νόσημα. Μέσα από τις συνεχείς συζητήσεις, την προπόνηση και την εξέλιξη της τεχνικής της, η Ιλίντιεν άρχισε να ηρεμεί και να επικοινωνεί με τον κόσμο. Με τη βοήθεια του Ντούριλ, έμαθε πώς να γίνεται ένα με την ομάδα και πώς να μπορεί να στέκεται μόνη της. Έτσι έκανε και τους πρώτους φίλους και άφησε τα μαλλιά της να μακρύνουν ξανά.
Στα 40 της πλέον, στην καλύτερη ηλικία –όπως λένε και τα Ξωτικά- η Ιλίντιεν είναι Ιππίλαρχος της Θάλανιλ, συνεχίζοντας να ταξιδεύει από μέτωπο σε μέτωπο και να πολεμά, πολεμώντας και τους δαίμονές της παράλληλα. Δύο επιστολές έφτασαν στα χέρια της ταυτόχρονα. Η πρώτη είχε την προαγωγή της και η δεύτερη, την πρόσκληση να διδάξει στην Ακαδημία Ράζναρυ. Για μια εβδομάδα δεν απάντησε σε καμία. Στο τέλος της εβδομάδας, ο Ντούριλ βρέθηκε νεκρός στο γυμναστήριο. Η νεκροψία δήλωσε ότι ήταν το χρόνιο νόσημά του, αλλά η Ιλίντιεν και η γυναίκα του δεν πείστηκαν ποτέ. Συγκρατώντας για άλλη μία φορά την οργή της, υπέγραψε την πρόσκληση στην Ακαδημία, ανέβηκε στο κανελί της άλογο και πήρε το δρόμο για το Πόρτμειρ.     

Δείγμα γραφής: Δεν ήξερε τι τη μάγευε περισσότερο, η θάλασσα ή τα παράξενα Λελάνεα που έβλεπε να πλησιάζουν. Ανέβηκε στο σκάφος προσεκτικά και κάθισε σε μία θέση, σφίγγοντας τη γροθιά της γύρω από τη λαβή του σάκραμ της. Άφησε το ζεστό ήλιο να της χαϊδέψει το πρόσωπο. Ήταν ωραία και παράξενα να νιώθει ειρηνικά για μία φορά. Ζύγισε τους γύρω της, ναύτες και επιβάτες και συμπέρανε ότι τους είχε άνετα. Τότε αποφάσισε ότι της άξιζε λίγη ξεκούραση. Έκλεισε απαλά τα βλέφαρα και αφέθηκε στο λίκνισμα των κυμάτων, που απομάκρυναν τις έννοιες της ρυθμικά. 

Σελίδες: 1