Rasnarry Academy

Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Θέματα - Όλυξ Μιντάριος

Σελίδες: 1
1
Ερωτήσεις και Απαντήσεις / Σιδηρουργείο;
« στις: Οκτώβριος 28, 2019, 04:46:16 μμ »
Σκέφτηκα πως θα ήθελα ο Όλυξ να περάσει λίγο χρόνο δουλεύοντας στο σιδηρουργείο της Ακαδημίας, όπου λογικά βγάζει μεγ΄άλο μέρος από το "χαρτζιλίκι" του όντας φτωχή εργαζόμενη νεολαία. Επίσης, αφού δεν υπάρχει "αγορ΄ά" πανοπλίας", σκέφτηκα θα ήταν ενδιαφέρον να τη φτιάξει μόνος του κομμάτι κομμάτι, από το να εμφανιστεί "ξαφνικά".

Και μετά σκέφτηκα... έχουμε σιδηρουργείο στην Ακαδημία...; Λογικά ναι (ειδικά για τους εφευρέτες), αλλά πού να είναι; Και σε ποιο φόρουμ ταιριάζει; Μόνο στο Προαύλιο ίσως...; Ή στην Κατασκευή Όπλων & Μηχανών, όπου είμαι και άσχετος, Πολεμιστής γαρ;

2
Το Γραφείο της Σαγιάνε / Δειλά χτυπήματα (Σαγιάνε)
« στις: Οκτώβριος 28, 2019, 04:33:24 μμ »
Τακ. Το πρώτο χτύπημα στην πόρτα, μετά από πολλή σκέψη και αναμονή ακριβώς έξω από το γραφείο της καθηγήτριας του, όπου τα βαριά του βήματα τον είχαν κουβαλήσει, απρόθυμα, ως εκεί. Αναστέναξε.

Τακ. Δεύτερο χτύπημα, εξίσου άψυχο με το πρώτο. Είχε σκεφτεί να έρθει μετά από όσα έγιναν στην Μεβαίρ, μετά από το αίμα που πότισε την εφηβική του ψυχή, όμως το ανέβαλλε, ξανά και ξανά, με δικαιολογία την ανάρρωση του. Όμως ήταν πια καλά, και αύριο το καράβι σάλπαρε για την Ουρίβ. Δεν είχε πια χρόνο.

Τακ.

3
Παιχνίδια / Pen 'n' Paper RPGs
« στις: Σεπτέμβριος 16, 2019, 07:49:32 μμ »
Καλησπέρα σε όλους! Μπαίνω στο ψητό και ερωτώ:

Παίζετε tabletop RPGs? Αν ναι, ποια;

Εγώ προσωπικά παίζω εδώ και 20 χρόνια, από την τρυφερή ηλικία των 11. Έχω περάσει από διάφορες εκδόσεις D&D ενώ μεγάλωσα πρακτικά με Alternity.

Άλλα αγαπημένα είναι Savage Worlds, Shadowrun, Mage (Ascension & Awakening), Babylon 5 της Mongoose, Conan (Mongoose και Modiphius), BESM...

Έχω παίξει κάπου 10-20 ακόμα σκόρπια λίγο ή πολύ, και γενικά διαβάζω τα rulebooks σα λογοτεχνία (είμαι στο τριψήφιο νούμερο πλέον).

Κάψιμο :p

4
Ερωτήσεις και Απαντήσεις / Όπλα & Πανοπλίες
« στις: Σεπτέμβριος 15, 2019, 02:59:22 μμ »
Καλησπέρες! Είχα κάνει αυτή την κουβέντα κατ'ιδίαν πριν ενάμισυ μήνα αλλά λέω να την ρωτήσω δημόσια γιατί σίγουρα κι άλλοι θα έχουν παρόμοιες ερωτήσεις.

Α) Θα έχουμε επιλογές για αγορά πανοπλίας, όπως για τα όπλα; Θα έχουν θέσεις ενδυνάμωσης; Είναι καθαρά στη διακριτική μας ευχέρεια (περιγραφικό στοιχείο χωρίς ιδιαίτερη σημασία...;)

Β) Υπάρχει πιθανότητα για νέα όπλα; Ή ουσιαστικά εκεί που λέει "Σπαθιά" ("χάλκινα" 150, "σιδερένια" 300) με τις ίδιες τιμές παίρνουμε αντίστοιχα ό,τι θέλουμε; Π.χ. Ακόντια ή ένα τόμαχοκ:


5
Θεραπευτήριο / Ένα σπασμένο χέρι... (Ανοιχτό)
« στις: Σεπτέμβριος 13, 2019, 09:25:56 μμ »
Χτύπησε την πόρτα δειλά, με το καλό του χέρι. Το άλλο ήταν πιασμένο σε ένα νάρθηκα, μπανταρισμένο, ξέπνοο. Είχαν περάσει μέρες από την επίθεση, και είχε αρκεστεί μόνο σε ένα δέσιμο και μερικές σταγόνες από το Θεραπευτήριο, αρνούμενος να θέσει το δικό του καλό πάνω από ανθρώπων πολύ περισσότερο τραυματισμένων. Εκείνος δεν είχε καν ανοιχτή πληγή- οι σκλήθρες από το χέρι του είχαν αφαιρεθεί, και οι γρατζουνιές έκλεισαν γρήγορα.

Όμως καθώς η φυσιολογική ροή άρχισε να αποκαθίσταται - όσο είναι εφικτό αυτό, μετά από τη σφαγή από την οποία επιβίωσαν - τόσο αντιμετώπιζε προβλήματα στην επαναφορά του στην πραγματικότητα. Το βράδυ οι εφιάλτες του συνέχιζαν ακάθεκτοι, με νέο υλικό για να τον τρομοκρατούν, όμως αυτό μπορούσε να το αντέξει ακόμα. Ήταν νέος, και οι νέοι ξεχνούν εύκολα. Τη μέρα, όμως δυσκολευόταν να συνεχίσει τις προπονήσεις και να παρακολουθήσει τα μαθήματα των Πολεμιστών, με ένα χέρι μείον. Τη χρειαζόταν την προπόνηση- το μυαλό του μούδιαζε, και δε σκεφτόταν τη φωτιά και το αίμα, έστω για λίγο.

Σαν να μην έφτανε αυτό, πλησίαζε και η αποστολή του Γκραχλ. Δεν είχε σκοπό να το χάσει για κανέναν λόγο, όχι πια μόνο από περιέργεια αλλά και γιατί σιγά σιγά συνειδητοποιούσε πως ο κόσμος δεν ήταν πια κάτι που θα τον περίμενε να τελειώσει όμορφα κι ωραία τις σπουδές του πριν βγει έξω. Ναι, ήταν μαθητής, αλλά πλέον ήταν Πολεμιστής, και είχε χρέος.

Γι’αυτό, χτύπησε λίγο πιο αναθαρρημένα την πόρτα του Θεραπευτηρίου, περιμένοντας άδεια να μπει.

6
Ερωτήσεις και Απαντήσεις / Πληθυσμός
« στις: Αύγουστος 07, 2019, 03:36:55 μμ »
Πόσοι είναι *περίπου* οι μαθητές στο σχολείο; πώς το φαντάζεστε, χωρισμένοι σε έτη και φατρίες;

Για να έχουμε μια ιδέα, μη νομίζουμε 300 κι είναι 30 ξέρω γω.

7
Ερωτήσεις και Απαντήσεις / "Διακοπές"
« στις: Αύγουστος 07, 2019, 03:35:01 μμ »
Συνηθίζεται οι μαθητές να γυρνούν πίσω στα σπίτια τους για διακοπές; πχ το καλοκαίρι; ή ξαναβλέπουν τις οικογένειες τους στην σποφοίτηση;

8
Ερωτήσεις και Απαντήσεις / Χαρτζιλίκι
« στις: Αύγουστος 06, 2019, 04:33:44 μμ »
Πώς μπορεί ένας μαθητής, in-game, να κερδίσει χρήματα; Δε μιλάω για τα Νταρίκ που παίρνουμε με τα ποστ, αλλά για in-game δικαιολόγηση.

Π.χ. κάποιος μαθητής είναι πλούσιος και τα στέλνουν οι γονείς του, αλλά για μας τα φτωχαδάκια; Υπάρχουν δουλειές ή άλλοι τρόποι ή υποτροφίες ξέρω γω;

9
Ερωτήσεις και Απαντήσεις / Ονοματοδοσία θεμάτων
« στις: Ιούλιος 30, 2019, 01:37:37 πμ »
Πέραν του τίτλου, ένα θέμα του παιχνιδιού μπορεί να ξεκινάει με [Event] ή [Quest], ή τίποτα αν είναι απλό.

Μετά τον τίτλο όμως, πέραν του [Κλειστό], τί μπορεί να ακολουθεί; πχ το [Ανοιχτό] σημαίνει μόνο ότι είναι ενεργό, ή και ότι είναι ανοιχτό για όλους; Επειδή είδα ένα ποστ με το όνομα άλλου χαρακτήρα εντός των αγκυλών, και μπερδεύτηκα (και το ρωτάω δημόσια γιατί όλο και κάποιος άλλος θα είχε την απορία...)

Κάτι τέτοιο σημαίνει πως είναι ανοικτό για εκείνο το χαρακτήρα και μόνο;

10
Κοινή Αίθουσα / Η ώρα του λυκόφωτος [Ανοιχτό]
« στις: Ιούλιος 30, 2019, 01:18:34 πμ »
Ένα εφηβικό κορμί τινάχτηκε μέσα στη νύχτα, μάτια διάπλατα ανοικτά, μια κραυγή παγιδευμένη ανάμεσα στα χείλη του και το δερμάτινο φίμωτρο που φορούσε ακριβώς γι αυτές τις περιπτώσεις. Ήταν η ώρα του λυκόφωτος, και όλοι οι υπόλοιποι Πολεμιστές στον κοιτώνα κοιμόντουσαν, αγνοώντας την πνιχτή κραυγή που σχεδόν ακούστηκε.

Καταϊδρωμένος, χαλαρώνοντας το σώμα του για να υποχωρήσουν και οι τελευταίοι σπασμοί, έμεινε ξαπλωμένος στο κρεβάτι για ώρα, ελπίζοντας να τον ξαναπάρει ο ύπνος.  Μάταιο.

Με μια κουρασμένη αποδοχή της κατάστασης, έβγαλε το περίεργο φίμωτρο που φορούσε εδώ και εβδομάδες, που σκοπός του ήταν να μην ακούγονται οι κραυγές από τους εφιάλτες του, και το άφησε στι μαξιλάρι. Όταν το πρωτοέφερε και τον ρώτησαν τι ακριβώς ήταν αυτό το μαραφέτι, είχε απαντήσει με μια φυσικότητα, "για το ροχαλητό". Δεν δίστασε κανείς να τον πιστέψει- ροχάλιζε σα δράκος.

Φορώντας μόνο το παντελόνι του, κατέβηκε αλαφροπάτητος στον κοινό χώρο των κοιτώνων, εκεί που οι μαθητές χαλάρωναν με μέλη της Φατρίας τους. Όπως ήταν αναμενόμενο τέτοια ώρα, ήταν άδειος. Με ένα υπόκωφο μουγκρητό, σωριάστηκε σε μια πολυθρόνα δίπλα στο παράθυρο, χαζεύοντας το σκοτεινό,  έναστρο ουρανό, ένα μάτσο νεύρα και υπερένταση.

11
Ερωτήσεις και Απαντήσεις / Χρόνος και Timing
« στις: Ιούλιος 24, 2019, 01:34:02 μμ »
Η πιο βασική μου απορία ώς τώρα: πώς δουλεύει ο χρόνος του παιχνιδιού (in-game time) πρακτικά;

Ποστάρουμε σε μία ανάρτηση μέχρι να φύγουμε από τη σκηνή  (όπως κάναμε τα παλιά τα χρόνια);

Μπορούμε να συμμετέχουμε σε πολλαπλές αναρτήσεις (με κίνδυνο μπερδέματος);

Ασχολούνται οι Συντονιστές με το να κρατάνε το χρόνο ή είναι υποχρέωση των παικτών;

Υπάρχει κάποια διαδικασία που ακολουθούμε για το συγχρονισμό;

Γενικά έχω μπερδευτεί :o :-[

12
Πολεμιστές / Όλυξ Μιντάριος
« στις: Ιούλιος 23, 2019, 02:10:47 μμ »
Όνομα: Όλυξ Μιντάριος

Φυλή: Άνθρωπος

Μέλος Οικογένειας: Όχι

Ηλικία: 16

Φατρία: Πολεμιστές

Εμφάνιση Χαρακτήρα
Μετρίου αναστήματος, η πρώτη ματιά που ρίχνει κάποιος στον Όλυξ δεν προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση. Ένα χαμογελαστό, ηλιοκαμένο πρόσωπο με ευχάριστα χαρακτηριστικά, με ελαφρώς σκούρο δέρμα και έντονα καστανοπράσινα μάτια που κρύβουν μονίμως ένα μειδίαμα. Μαύρα μαλλιά, μακριά και συνήθως πιασμένα μια πρόχειρη κοτσίδα, και μια κοντή, άτσαλη, εφηβική γενειάδα για την οποία είναι περήφανος. Οι φαρδιοί του ώμοι και η γενικότερη στιβαρή σωματοδομή του μαρτυρούν την εκπαίδευση του στη φατρία των πολεμιστών, ενώ τα απλά, χιλιομπαλωμένα του ρούχα μια ταπεινή καταγωγή. Μια πρόσφατη αλλαγή όμως ξεχωρίζει: μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια, βλέμμα που ώρες ώρες χάνεται, και μια σκιά που πλανάται στο συνήθως εύθυμο πρόσωπο του.

Προσωπικότητα
Δύο πράγματα ξεχωρίζουν με την πρώτη: η μόνιμη ευθυμία του και ένα πείσμα που σκάει και το βασιλιά των μουλαριών. Ίσως περισσότερο από το τυπικό της ηλικίας του, ο Όλυξ είναι χαρούμενος, όπως μόνο ένα παιδί που ζει το όνειρο του θα μπορούσε να είναι, και η εφηβεία δεν έχει καταφέρει να τον καταβάλει ούτε στο ελάχιστο. Ετοιμόλογος και ενίοτε καυστικός, ευχαριστιέται επίσης ιδιαίτερα πόσο δημοφιλής είναι- καμιά φορά περισσότερο από ό,τι θα έπρεπε.

Παρά τη φυσική του εξυπνάδα και καλοσύνη όμως, δεν παύει να είναι ένα έφηβο αγόρι, συχνά αδαές ως προς τα συναισθήματα των άλλων. Τουλάχιστον η ξεροκεφαλιά του από τα μικράτα του έχει αρχίσει μέσω της εκπαίδευσης των Πολεμιστών να μετατρέπεται σε στιβαρή πειθαρχία και στα πρώτα ψήγματα αυτοσυγκράτησης.

Προϊστορία Χαρακτήρα
Γονείς
Βέηλεν, πατέρας, 49, αγρότης
Ντελένν, μητέρα, 38, μαμή

Αδέλφια
Μόρντεν, μεγάλος αδελφός, 19, τεχνίτης
Μάρκους, μικρός αδελφός,  11
Ρίβερ, μικρή αδελφή, 7, χαρισματικό παιδί

Προϊστορία/Υπόβαθρο
Σε ένα μικρό, ζωηρό χωριό κοντά στη Μπόρον, στην αυγή μιας υπεροχης ανοιξιάτικης μέρας, γεννήθηκε ο δεύτερος γιος της οικογένειας Μιντάριος, ένα τόσο δα βρέφος με ένα σκούρο χνούδι στο κεφάλι. Τον υποδέχθηκαν στο ξεκίνημα της ζωής του ένας ταλαιπωρημένος από τα χωράφια πατέρας, μια μητέρα γεμάτη αγάπη και τρυφερότητα για όλους, και ένας αδερφός που έπεσε στο καζάνι με τη γκρίνια, χαρακτηριστικά που δεν άλλαξαν με την πάροδο του χρόνου για κανέναν εκ των προαναφερθέντων. Σύντομα τον ακολούθησαν ένα ακόμα αγόρι γεμάτο ζωντάνια, και το στερνοπούλι της οικογένειας, ένα αρκετά ιδιαίτερο κοριτσάκι.

Μεγαλώνοντας, η ζωή του νεαρού Όλυξ δεν διέφερε ιδιαίτερα από οποιουδήποτε άλλου νεαρού αγοριού σε ένα αγροτικό χωριό: πότε πείνα, πότε αφθονία, πότε σκληρή δουλειά στα χωράφια, πότε χοροί και πανηγύρια. Χάρη στην αγάπη των γονιών του, τουλάχιστον, μπόρεσε να αναπτύξει έναν πιο κοινωνικό και ευαίσθητο χαρακτήρα, γεμάτο οπτιμισμό και όνειρα- παρά τα όποια εμπόδια του έβαζε η ζωή ή η κακεντρέχεια κάποιων τριγύρω του. Μπορεί να μην είχε πλούτη ή διασυνδέσεις η οικογένεια του, μπορεί να είχε μετά βίας μια σκεπή πάνω από το κεφάλι του και ένα πιάτο φαγητό, αλλά δεν είχε ιδέα πως αυτά που είχε για δεδομένα όπως η αγάπη ή ένας καλός λόγος λείπουν συχνά από εκείνους που δε στερούνται κανένα αγαθό.

Φυσικά, το μεγαλύτερο όνειρο που έχει οποιοδήποτε παιδί είναι να επιλεχθεί από τους τοπικούς άρχοντες για να γίνει μαθητής της Ακαδημίας των Τεχνών. Βέβαια, κανείς στην οικογένεια δεν πίστευε πως κάποιος τόσο ταπεινός ή απλοϊκός όσο εκείνοι θα κατάφερνε να γίνει δεκτός, ένα πιστεύω που υπενθύμιζαν στο νεαρό Όλυξ- κάποιοι μόνο όταν είχαν πάρει τα μυαλά του αέρα, άλλοι με κάθε ευκαιρία που έβρισκαν. Εκείνος απλά χαμογελούσε συγκαταβατικά και έτρεχε να ακούσει ιστορίες από τους βετεράνους του πολέμου στην ταβέρνα του χωριού και να παρακαλέσει τις περαστικές περιπόλους από το Μπόρον να του μάθουν να πολεμάει.

Όταν λοιπόν ήρθε ο Σοφός για την επιλογή των παιδιών, οι γονείς του τού απαγόρεψαν να πάρει μέρος. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο κατά τα άλλα πειθήνιος Όλυξ παράκουσε ξεκάθαρα τους γονείς του για να συμμετάσχει στην Δοκιμασία.
Οι πανικόβλητοι και εξοργισμένοι γονείς του κατέφτασαν ακριβώς τη στιγμή που πήρε το γρίφο στα χέρια του. Στην κραυγή των γονιών του να σταματήσει αμέσως, ο Σοφός επέβαλλε σιωπή και γύρισε στο δωδεκάχρονο Όλυξ, ρωτώντας τον ευθέως γιατί παρέβλεψε τις διαταγές των γονιών του. Το νεαρό αγόρι τον κοίταξε στα μάτια, και με τρεμάμενη φωνή που σιγά σιγά έγινε πιο σταθερή και μια σοφία περαν της ηλικίας του απάντησε,  "Γιατί είναι και δικαίωμα και χρέος μου."

Μετά από μια στιγμή σιγής, ακούστηκε ένα σιγανό "Συνέχισε".

Με επιμονή, υπομονή, και λίγη φαντασία, ο γρίφος λύθηκε, κι έτσι ο Όλυξ έγινε δεκτός στην Ακαδημία των Τεχνών, μέλος της Φατρίας των Πολεμιστών.

Ο πρώτος χρόνος δεν ήταν εύκολος. Ο γιος ενός αγρότη από το Μπόρον, που το μόνο που ήξερε από Πόλεμο ήταν οι ιστορίες των βετεράνων και το παιχνίδι με ξύλινα σπαθιά, δεν ήταν κατάλληλα προετοιμασμένος να γίνει Πολεμιστής. Ευτυχώς για εκείνον, ανακάλυψε πως είχε ταλέντο στο σπαθί, και είχε την αυτοπειθαρχία και το όραμα ώστε να δουλέψει σκληρά και να τα καταφέρει. Η χαρακτηριστική του καλή διάθεση και η όρεξη να βοηθήσει φάνηκαν αρκετά χρήσιμες ώστε να γίνει δημοφιλής στην Ακαδημία όλη μέσα στα χρόνια, και όποιος βοηθάει, τον βοηθούν.

Μπαίνοντας πλέον στο τέταρτο έτος, όντας διαπρεπής μαθητής και αρεστός σε όλους, είχε προετοιμαστεί για άλλη μια χρονιά στην Ακαδημία, έχοντας βρει επιτέλους το ρυθμό του. Η ζωή όμως πάντα καραδοκεί, και για τον Όλυξ του είχε φυλαγμένη μια μυστηριώδη αλλά δυσάρεστη έκπληξη. Με το που έκλεισε το δέκατο έκτο έτος της ηλικίας του, κατάρρευσε σε σπασμούς, βλέποντας κάτι που μόνο ως όραμα μπορεί να περιγραφεί- ένα όραμα που δεν μπορεί να ανακαλέσει πέρα από μπερδεμένες εικόνες και σκόρπιους ήχους. Κάθε νύχτα μετά απο εκείνη είναι ένας εφιάλτης, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Συνήθως, απλά ξυπνάει λουσμένος στον ιδρώτα, με μια λέξη ή συλλαβή στα χείλη που δεν βγάζει κανένα νόημα. Κάθε επτά μέρες, ξαναζεί τον εφιάλτη των γενεθλίων του, και ξυπνάει με λίγο πιο καθαρή ανάμνηση.

Η κατάρα αυτή -όπως ο ίδιος την αποκαλεί- είναι το μυστικό του. Αρνείται να το μοιραστεί με οποιονδήποτε, πόσο μάλλον με την οικογένεια του. Τα σημάδια της ταλαιπωρίας του όμως είναι όλο και πιο εμφανή, και οι κοντινοί του έχουν ήδη αρχίσε να υποψιάζονται πως δεν είναι ολα ρόδινα. Και πού να ήξερε πως από το ίδιο υποφέρει και η μικρή του αδερφή εδώ και χρόνια…

Δείγμα Γραφής
Γλάροι έκρωζαν από πάνω, γεμίζοντας φασαρία και ζωή την κατά τα άλλα ήσυχη Αποβάθρα. Λίγο πριν την αυγή, πριν το εγερτήριο, όλοι οι μαθητές βρίσκονταν ήσυχοι στα κρεβάτια τους. Ο Όλυξ όμως δεν ήταν ούτε στο κρεβάτι του, ούτε ήσυχος.

Για άλλα μια φορά ξύπνησε από ένα βουβό εφιάλτη, βουβό μόνο και μόνο γιατί έχει συνηθίσε να κοιμάται με φίμωτρο, 'για το ροχαλητό'. Ευτυχώς, κανείς δεν είναι ξύπνιος τις ώρες του λυκόφωτος, όταν ξυπνάει με πανικό στα μάτια και μια πνιγμένη κραυγή.

Η νέα του συνήθεια λοιπόν ήταν να ξεγλιστράει κρυφά πριν την αυγή, σαν το φάντασμα, για να περπατήσει στην Αποβάθρα. Παιδί του κάμπου και του βουνού, ποτέ δεν ξεπέρασε την πρώτη θέα της θάλασσας. Το κύμα που έσκαγε στο βράχο τον γαλήνευε, σιγανό, ρυθμικό. Βάλσαμο για την ταραγμένη του ψυχή...

Σελίδες: 1