Rasnarry Academy

Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - Λίλιθ Μαέραλ

Σελίδες: 1
1
Η Ιζόλδη φρόντισε να συστήσει τον εαυτό της και την άλλη κοπέλα που βρισκόταν εκεί. Η στάση της φανερωνε πως έχει πάρει παιδεία ευγενή όμως παρόλο που το επίθετο της ακουγόταν γνωστό δεν μπορούσε να θυμηθεί κάτι σχετικό για την οικογένεια Βαλουα. Σημείωσε νοητά να κάνει μια μικρή έρευνα για την κοπέλα.
 Παρ' όλα αυτά, η αναγνώριση και ο σεβασμός που έδειξε στην Λίλιθ την χαροποίησε.
Επιτέλους κάποιος με τρόπους" συλλογίστηκε καθώς ανταπέδωσε μια ανεπαίσθητη υπόκλιση.

Η Μακριβέη, με το...ιδιαίτερο στυλ, παρέμενε σκοτεινά εκθαμβωτική. Η Λίλιθ βέβαια προσπάθησε αρκετά να αγνοήσει το κρανίο στο μέτωπο της. Ο δεσμός της με την Λαβίνια την επηρέαζε περισσότερο από όσο νόμιζε.

 Το Λελάνεα είχε φτάσει. Οι τρεις γυναίκες επιβιβαστηκαν ενώ το κοράκι της Λίλιθ προπορευτηκε και βρήκε μια ασφαλή θέση ψηλά στο καράβι. Πουλί της στεριάς, δεν αγαπούσε ιδιαίτερα την θάλασσα όμως δύσκολα θα αποχωριζόταν την αφεντρα του.

Η Ιζόλδη τους εξήγησε την κατάσταση, καταλήγοντας σε μια ερώτηση.
"Πώς θα προτείνατε να προσεγγίσουμε το κυνήγι μας;"
Ένα συγκρατημένο χαμόγελο εμφανίστηκε στο λαμπερό της πρόσωπο. Χωρίς να πάρει το βλέμμα της από τον ορίζοντα απάντησε
"Είμαι σίγουρη ότι θα σκεφτούμε κάτι ενδιαφέρον"

 

2
Η αποστολή που της ανέθεσαν, κατά την γνώμη της υποτιμητικη ανάθεση στο πρόσωπο της, είχε να κάνει με κάποιους ληστές στο δάσος του νησιού. Λες και δεν υπήρχαν αργοσχολοι πολεμιστές να ασχοληθούν με αυτό. Είχε σκοπό να τελειώσει γρήγορα με δαύτους, ίσως να δώσει και παράδειγμα στους επόμενους που θα θελήσουν να πατήσουν ξανά το πόδι τους εδώ.

Το πρωινό ήταν φωτεινό, όμως λιγάκι κρύο για τα γούστα της. Πάνω από το μπορντό της φόρεμα φόρεσε ένα μαύρο παλτό που έφτανε μέχρι τους γοφούς της και είχε χρυσά κουμπιά κατά μήκος. Τίναξε τις μπούκλες της με το δεξί της χέρι και ξεκίνησε για το λιμάνι.

Η Λαβίνια προπορευοταν στον αέρα, δίνοντας της πληροφορίες για το τι συμβαίνει εκεί που δεν φτάνει το ξωτικισιο μάτι της.
"Ωραία, ίσως αυτό θα έχει ενδιαφέρον" είπε στον εαυτό της όταν κατάλαβε με ποιες θα μοιραζόταν αυτή την αγγαρεία. Ανάμεσα σε όλους τους ερασιτέχνες αλχημιστές εδώ, οι νεκρομαντες ξεχώριζαν. Ήταν μια δύναμη η όποια σεβοταν, και λαχταρουσε για τον εαυτό της.

"Καλη σας μέρα κυρίες μου" η Λαβίνια πήρε την θέση της στο χέρι της Λίλιθ, χαιρετωντας και αυτή με την σειρά της με ένα κρωξιμο.

3
Γραφείο της Λεξάνα / Απ: Μαέραλ [Λεξάνα, Λίλιθ]
« στις: Ιανουάριος 15, 2021, 04:32:17 μμ »
Τεντωθηκε μέσα στο μεταξένιο της νυχτικο . Άλλη μια μέρα σε αυτό το θλιβερό μέρος. συλλογίστηκε. Πόσο της  έλειπε το σπίτι της, μα κυρίως οι υπηρέτες της. Τώρα πρέπει να δένει τον ίδιο της τον κορσέ! Τι κατάντια.
 Πέταξε τα σκεπασματα από πάνω της και φόρεσε την λεπτή της ρόμπα. Έριξε μια ματιά από το παράθυρο. Στο προαύλιο οι μαθητές έτρεχαν πέρα δώθε, προσπαθώντας να είναι στην ώρα τους για τα μαθήματα. Κοντά στο μεγάλο πλατάνι, η Ιλιντιεν τρομοκρατουσε κάποιους υποψήφιους πολεμιστές.
Έκανε έναν ήχο αποδοκιμασίας. Πόσο την εκνευριζε αυτή η αξεστη ξωτικιά της Θαλανίλ που ήθελε να λέγετε και άριστη! Ο μόνος άριστος στην οικογένεια, ο μόνος τουλάχιστον που την ενδιέφερε, ηταν ο Ιλεθ. Χαμογέλασε στην σκέψη του και αποφάσισε πως δεν ήθελε να ξεκινήσει την μέρα της με νεύρα. "Όχι σήμερα μικρή Άτρας"

Το φτερουγισμα της Λαβίνια την έκανε να  στρέψει την προσοχή της σε αυτή.
 "Καλημέρα και σε εσένα γλυκιά μου Λαβι" της είπε καθώς της χαϊδευε το ράμφος. Έβγαλε μερικά καρύδια από το συρτάρι της, τα οποία διέλυσε χωρίς προσπάθεια και  πρόσφερε το εσωτερικό στο πουλί.

Η αδερφή της πρέπει να έχει ξυπνήσει μέχρι τωρα. Ξεκίνησε να ετοιμάζεται, δυσανασχετώντας όπως κάθε μέρα, που έπρεπε να το κάνει μόνη της. Διάλεξε ένα μακρύ μαύρο φόρεμα που έπεφτε ανάλαφρα τονίζοντας το σώμα της, με δαντελωτά μανίκια και μια λεπτή ζώνη με χρυσή αγκράφα. Φρόντισε τις τελευταίες λεπτομέρειες της εμφάνισης της και πριν βγει από γραφείο της φρόντισε να πάρει τον φάκελο που είχε κλειδωμένο στο συρτάρι της.

Τα βήματα της αντηχουσαν ρυθμικά στο πάτωμα της Ακαδημίας. Περήφανη, με το κεφάλι της ψηλά, διέσχισε τον διάδρομο μοιράζοντας ψεύτικα χαμόγελα στους υποτελείς της, γιατί έτσι ακριβώς τους έβλεπε.
Χτύπησε την πόρτα όμως δεν περίμενε να πάρει απάντηση.
"Nesa" είπε στην γλώσσα τους "Χαίρομαι που σε βρίσκω ξύπνια και έτοιμη."
Υψωσε ελαφρά τα χέρια της σφραγίζοντας το δωμάτιο σε οποιοδήποτε εξωτερικό παράγοντα.

4
Ελεσσέα / Απ: Απάτες και Λεπίδες [Λίλιθ]
« στις: Οκτώβριος 20, 2020, 06:24:02 μμ »
Άφησε τον Λάντριαν να κάνει την βρόμικη δουλειά και να τους δέσει. Δεν θα τους εξυπηρετούσε καθόλου να εμφανιστούν ξαφνικά δύο ζευγάρια με το ίδιο πρόσωπο.

Ενθουσιώδης ο Λάντριαν βγήκε πρώτος και η Λίλιθ τον ακολούθησε. Δεν πρόλαβαν να απομακρυνθουν από το μαγαζι όταν ένας άντρας τους πλησίασε. Αρκετά κοντός με νευρικό περπάτημα και βραχνή φωνή "Λοιπόν,  όλα καλά;" τους ρώτησε τραβώντας μια τζούρα από το τσιγάρο του. Η Λίλιθ  του χαμογέλασε με νόημα , όπως είδε την κοπέλα να κάνει προηγουμενως και του πέταξε το πουγκί με τα Νταρίκ της. Ο άντρας το άρπαξε στον αέρα και το ζύγισε στο χέρι του κάνοντας τα χρήματα να κουδουνιζουν. Ο ήχος τον έκανε να χαμογελάσει με ευχαρίστηση αποκαλύπτοντας το κενό στο στόμα του από την έλλειψη δοντιών. Καταπίεσε την αηδία της και γύρισε το βλέμμα της στον Λάντριαν, ούτε εκεί το θέαμα την βοηθούσε. Ευτυχώς ο άντρας δεν είχε όρεξη για παραπάνω κουβέντα "Ελάτε, έχουμε πολύ δουλειά. Ηρθε το νέο φορτίο." είπε και πέταξε το απομεινάρι του τσιγάρου του στην άκρη του δρόμου. Έβαλε τα χέρια στην τσέπη και ξεκίνησε να προχωράει μπροστά. Η Λίλιθ και ο Λάντριαν τον ακολούθησαν.

Το σχέδιο τους πήγαινε ακόμα καλύτερα από ότι είχαν σχεδιάσει. Θα τους οδηγούσε κατευθείαν εκεί που ήθελαν. Αυτό βέβαια δεν ήταν η καλύτερη λύση για την ίδια όμως κάτι θα έβρισκε για να βγει και η ίδια κερδισμένη. Καθώς περπατούσαν στα σοκάκια οι καταστηματαρχες μοίραζαν απλόχερα τα βλέμματα μίσους προς αυτους, ενώ κάποιοι άλλοι απέφευγαν την οπτική επαφή με εμφανή φόβο. Δεν την ενδιέφερε ιδιαίτερα.

Δεν άργησε να νιώσει την Λαβίνια και καταλαβε ότι πλησίαζαν στην αποθήκη όπου την είχε στείλει για παρακολούθηση. Στο επόμενο στενό έστριψαν δεξιά και είδε την τεράστια αποθήκη με τις αμέτρητες κούτες, μεσα και έξω.

ΠΟΛΥ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΌ συλλογίστηκε.

5
Ελεσσέα / Απ: Απάτες και Λεπίδες [Λίλιθ]
« στις: Σεπτέμβριος 12, 2020, 05:49:48 μμ »
Μετά το τελικό της χτύπημα, έκανε δύο βήματα πίσω ώστε η αλχημίστρια να πέσει κάτω και όχι πάνω της. Ξεφυσηξε για να διώξει όλη την ένταση της στιγμής και ενώ διόρθωνε τις ζάρες στο φόρεμα της παρατήρησε πως και ο Λάντριαν δεν άργησε να βγάλει εκτός τον δικό του αντίπαλο.

"Λοιπόν, το βγάλαμε και αυτό από τη μέση. Πολύ χρήσιμη μαγεία, Λίλιθ!" ο ενθουσιασμός του πολεμιστή δεν κρυβόταν και η Λίλιθ το απολάμβανε. Φυσικά και είχε ενθουσιαστεί, δεν είχε ξαναδεί μαγεία στο δικό της επίπεδο και δύσκολα θα έβλεπε μέσα στα όρια της Ακαδημίας.

" Ωραία ας ξεκινήσουμε"είπε και πλησίασε προς τον αναίσθητο πολεμιστή. Του έριξε μια εξεταστική μάτια, ναι ταιριάζει τέλεια στον σωματότυπο. Έκανε να του πιάσει το χέρι όμως δίστασε όταν είδε πόσο βρόμικο ήταν. Ένα αίσθημα αηδίας την κατέλαβε. Γιατί πρέπει να είναι τόσο βρομεροι; συλλογίστηκε ρίχνοντας μια κλεφτή μάτια προς την κοπέλα που ήταν στην ίδια κατάσταση. 

Άρπαξε τον καρπό του με τα ακροδάχτυλα της και γύρισε το κεφάλι προς τον Λάντριαν απλώνοντας το ελεύθερο χέρι της προς αυτόν. Ανταποκρίθηκε στο αίτημα της και της έδωσε το χέρι του. Ήταν έτοιμη. Άφησε τον αιθέρα να περάσει από τον έναν πολεμιστή, μεσα από αυτήν και έπειτα στον επόμενο.
"Έτοιμος!" είπε και πέταξε το χέρι του μπράβου στο πάτωμα. Με ένα αυτάρεσκο χαμόγελο έδειξε στον Λάντριαν μια καλογυαλισμενη ασπίδα για να θαυμάσει την δύναμη της, που περίμενε με τόση προσμονή. Και τώρα η σειρά της. Επανέλαβε την διαδικασία παίρνοντας την μορφή της αλχημίστριας της φωτιάς που βρισκόταν ακόμα αναίσθητη στο έδαφος.  Προσπάθησε να φτιάξει λίγο τα κουρέλια που φορούσε όμως ήταν μάταιο, όπως ακριβώς και το χάος που είχε για μαλλιά. "Απλά απαράδεκτο!" μουρμούρισε.

Τώρα ξεκινούσε το πραγματικό τους σχεδιο. Έπρεπε να βρουν το λημέρι των κακοποιών και έχοντας την μορφή των μελών τους θα ήταν παιχνιδάκια μπουν ανενόχλητοι.

6
Ελεσσέα / Απ: Απάτες και Λεπίδες [Λίλιθ]
« στις: Αύγουστος 17, 2020, 01:51:37 πμ »
"Αν μπορείς, κλείσε και την εξώπορτα" είπε ο Λάντριαν και η Λίλιθ χαμογέλασε πονηρά.

Αγνοώντας πλέον τι γίνεται παραδίπλα, επικεντρωθηκε στην γυναίκα απέναντι της. Βρισκόταν σε εγρήγορση, έτοιμη να επιτεθεί όμως η Λίλιθ παρέμενε ανέκφραστη, με τα δαχτυλα της να ακουμπούν ελαφρά μεταξύ τους μπροστά της. Η αριστοκρατική της στάση έκανε το κορμί της να μοιάζει ακόμα πιο ψηλό από ότι ήταν.

"Λοιπόν, σίγουρα δεν είχες φανταστεί ότι η μέρα σου θα τελείωνε έτσι," Πλησίασε αργά προς την αλχημίστρια χωρίς να πάρει τα μάτια της από πάνω της , σαν αιλουροειδές που πλησιάζει την λεία του. "Δεν υπάρχει λόγος να αρχίσουμε να σπάμε πράγματα" είπε και έριξε μια πλάγια μάτια όλο νόημα στους άντρες που είχα ήδη αρχίσει καβγά," απλά πες μου που μπορώ να βρω το αφεντικό σου" ανασήκωσε ελαφρά τους ώμους σαν να ήταν η πιο λογική επιλογή αυτή που της πρόσφερε.

Η σωματωδης γυναίκα την κοιταξε από πάνω μέχρι κάτω και έσκασε στα γέλια. "Γυρνα πίσω στο κάστρο σου πριγκίπισσα, θα ήταν κρίμα να χαλάσεις ένα τόσο όμορφο φόρεμα. Πήγαινε να πιεις Da hong pao και να βασανίσεις τους υπηρέτες σου" απάντησε με έναν κοροϊδευτικό τόνο στην φωνή.
"Εκπλήσσομαι που γνωρίζεις αυτό το είδος, δεν είναι του επιπέδου σου" της γύρισε με περίσσια υπεροψία και περιφρόνηση.

Με εμφανή εκνευρισμό η αλχημίστρια γονάτισε ακουμπώντας με την παλάμη στο έδαφος και ψιθύρισε μια λέξη. Αμέσως ένα δαχτυλίδι φωτιάς τις περικυκλωσε, οριοθετώντας έτσι την δική τους αρένα μάχης. Η Λίλιθ τρομαγμένη μαζεύτηκε, καθώς οι φλόγες ήταν πολύ κοντά στην κάπα της. Το τελευταίο που ήθελε ήταν να καεί ολόκληρη σαν ξωτικό πυρσός.

Τα χέρια της αντιπάλου της άρχισαν ξανά να φλεγονται, ακόμα πιο καυτά από την προηγούμενη επίθεση, μπορούσε να το νιώσει, όμως την ίδια στιγμή που ελευθέρωσε την επίθεση της, η Λίλιθ κατάφερε να την χτυπήσει με ένα ενεργειακό κύμα κάνοντας την να αστοχήσει. 
Η φλόγες γύρω τους ξαφνικά φούντωσαν, άρχισαν να καίνε ακόμα πιο ψηλά και το στεφάνι άρχισε να στενεύει γύρω τους. Ενοχλημένη η Λίλιθ με την εξέλιξη των πραγμάτων, της έριξε ένα βλοσυρό βλέμμα. Σίγουρα το να την σκοτώσει δεν ήταν επιλογή από την στιγμή που ο Λάντριαν ήταν παρόν όμως η υπομονή της είχε εξαντληθεί.

"Τέλος τα παιχνίδια"

Ένα ημιδιαφανές τοίχος υψωθηκε μπροστά της και μετά ακόμα ένα και ακόμα ένα, το ένα δίπλα στο άλλο μέχρι που παγιδευσαν την αλχημίστρια της φωτιάς στο κέντρο τους. Σε κάθε πλαίσιο εμφανίστηκε η μορφή της Λίλιθ κάνοντας την να αποπροσανατολιστεί και να χάσει την πραγματική Λίλιθ από τα μάτια της. Σαστισμένη η γυναίκα έκανε κύκλους γύρω από τον εαυτό της.
"Ω έλα τώρα, τώρα...τωρα"οι οφθαλμαπάτες επανέλαβαν δημιουργώντας ηχώ, "άλλαξε έκφραση. Θα κάνεις ρυτίδες, ρυτίδες...τιδες!"
 Βηματίσε γύρω από το πλαίσιο που δημιούργησε και απολάμβανε το γεγονός ότι πλέον άλλαξε τους όρους, δεν ήταν αυτή η παγιδευμενη.

" Ανάθεμα σε" γρύλισε μέσα από τα δόντια της και μετά πιο δυνατά "ΑΝΆΘΕΜΑ ΣΕ! " Με φλογοβόλο άρχισε να χτυπά με μανία ένα πλαίσιο καταστρέφοντας το και ύστερα ενα δεύτερο και ένα τρίτο. Πριν καταστρέψει ολοκληρωτικά το δημιούργημα της, η Λίλιθ της κατάφερε ένα χτύπημα από πίσω, αφήνοντας την αναίσθητη.


7
Ελεσσέα / Απ: Απάτες και Λεπίδες [Λίλιθ]
« στις: Αύγουστος 08, 2020, 06:42:30 μμ »
Μετά την συζήτηση που είχαν με τον βοηθό, τους άφησε μόνους στο μαγαζί και έφυγε για να ξεκινήσει το πρώτο κομμάτι του σχεδίου τους.

Όσο ο Λάντριαν χάζευε σπαθιά και ασπίδες, η Λίλιθ ξεκλεψε λίγο χρόνο στα κρυφά για να βρει το κοράκι της. Έκλεισε τα μάτια και εψαξε βαθιά μέσα της την ξεχωριστή σύνδεση που είχε με την Λαβίνια και όταν τα άνοιξε έβλεπε πλέον μέσα από εκείνη. "Ωω καλό κορίτσι!" Σκέφτηκε χαμογελώντας με ικανοποίηση καθώς το πουλί κατάφερε να τους βρει. Φυσικά αυτό δεν ήταν κάτι που θα μοιραζόταν με τον Λάντριαν.
Πετούσε πάνω από ένα κτήριο, ίσως αποθήκη και κάτω χαμηλά φαίνονταν άτομα να ελέγχουν κιβώτια πριν τα βάλουν μέσα. Κατάλαβε πως κοιτούσε τον πραγματικό της στόχο και πως της ήταν αδύνατο να τον φτάσει και αυτό την συγχυσε τόσο που διέκοψε την παρακολούθηση απότομα.

Το βράδυ δεν άργησε να έρθει και μαζί του έφερε τις αναμενόμενες αφίξεις. Ενας άντρας και μια γυναίκα, αρκετά βολικό για το σχέδιο τους, τεράστιοι και γεροδεμενοι. Σε κάτι τέτοιες στιγμές ήταν ευγνώμων που ήταν αλχημίστρια και όχι πολεμιστής. Δεν είχε σκοπό να τους αφήσει να την ακουμπήσουν.

Χτύπησαν την πόρτα και πέρασαν μέσα με αέρα αφεντικού ομως αυτό άλλαξε γρήγορα όταν είδαν  το παράξενο δίδυμο να τους περιμένει. Έκπληκτοι πήραν θέση ετοιμότητας.
"Δεν είστε ο Ρούμπιο" είπε η κοπέλα με τα μαύρα μαλλιά και τα χέρια της άναψαν σε δύο μπάλες φωτιάς έτοιμες για εκτόξευση.
"Οχι. Ηταν απασχολημένος οπότε μας ζήτησε να αναλάβουμε εμείς την πληρωμή σας." απάντησε η Λίλιθ ευχαριστημένη με την τροπή που πήραν τα πράγματα. Αλχημίστρια λοιπόν.
Η μελαχρινή αλχημίστρια δεν φάνηκε να εκτίμησε το ύφος της Λίλιθ. Με μια κραυγή εξαπέλυσε  τις πύρινες σφαίρες κατά πάνω τους. Σαν να διάβασε την σκέψη της, η Λίλιθ σήκωσε τις παλάμες της δημιουργώντας ένα ημιδιαφανές τοίχος, το οποίο αντεκρουσε την επίθεση στέλνοντας την πίσω. Για να την αποφύγουν αναγκάστηκαν να χωριστούν σε αντίθετες κατευθύνσεις.
"Είναι όλος δικός σου." είπε στον Λάντριαν δείχνοντας τον οπλισμένο άντρα που πλέον βρισκόταν μπροστά του.

8
Ελεσσέα / Απ: Απάτες και Λεπίδες [Λίλιθ]
« στις: Αύγουστος 06, 2020, 09:03:55 μμ »
"Ξέρω κάποιον που θα μπορούσε να συνεργαστεί μαζί μας... Μπορώ να σε οδηγήσω εκεί και τώρα αν θες. Αρκεί αυτό?"
Κούνησε το κεφάλι με ικανοποίηση και ξεκίνησε να περπατά μαζί του. Τα δεδομένα δείχνουν πως οι παράνομοι που κυνηγούν δεν είναι και τόσο προσεκτικοί οπότε δεν θα δυσκολευτούν να ολοκληρωσουν το σχέδιο τους με επιτυχία.

Είχε αρκετό χρόνο όσο περπατούσαν, να του εξηγήσει το πλάνο που σκέφτηκε, το οποίο έδειξε να εγκρίνει. Φτάνοντας στο σημείο, αντίκρισε την ακαταστασία που επικρατούσε και το κεφάλι της κόντεψε να εκραγεί. Σπαθιά, ασπίδες και δόρατα απλωμένα παντού, λογής εργαλεία παρατημένα εδώ και εκεί, και μια απαίσια μυρωδια που δεν μπόρεσε να καταλάβει σε τι οφείλεται. Δίστασε για λίγο να προχωρήσει πιο μέσα, όμως σκέφτηκε πως όσο πιο γρήγορα τελειώσουν τόσο πιο γρήγορα θα γυρίσει πίσω στην Ακαδημία, επομένως πήρε μια βαθιά ανάσα και πέρασε κάτω από το μεγάλο υπόστεγο που στεγαζε το μαγαζί. Ο βοηθός δεν κατάλαβε την παρουσία τους και συνέχισε να βαράει το πυρωμενο μέταλλο που κρατούσε πάνω στο αμόνι με ένα τεράστιο σφυρί. Έπλεξε τα δάχτυλα της μεταξύ τους, δεν ήθελε να ακουμπήσει πουθενά κατά λάθος. Έριξε ένα βλέμμα στον Λάντριαν, ο οποίος έδειχνε όπως πάντα ήρεμος και χαλαρός.  Μάλιστα
"Συγνώμη... Κύριε!" φώναξε χωρίς να είναι σίγουρη για την λέξη που χρησιμοποίησε. Ο νανος δεν φάνηκε να την άκουσε και συνέχισε να χτυπάει με δύναμη το μέταλλο. 'Μα τον Αρθερ!' φώναξε μέσα της καθώς η υπομονή της άρχισε να μειώνεται.

Μια κίνηση του καρπού της και το σφυρί δεν συνέχισε την ανοδικη πορεία που του οριζε ο νάνος. Αντιθέτως έμεινε καρφωμενο στο αμονι. Έκπληκτος σήκωσε το κεφάλι και είδε τα δύο άτομα που στέκονταν μπροστά του. 
"Όχι μην φοβάσαι!" βιάστηκε να πει καθώς ο νανος έκανε να πιάσει ένα σπαθί. "Είμαι η Λίλιθ και από εδώ ο Λάντριαν. Το αφεντικό σου μας ενημέρωσε πως τελευταία αντιμετωπίζετε μια δύσκολη... κατάσταση, και ήρθαμε να βοηθήσουμε." Συνέχισε να την κοίτα με δυσπιστία όμως τον ένιωσε να χαλαρώνει όταν έριξε μια ματιά στον Λάντριαν που στεκόταν δίπλα της.
"Τότες καλώς ήρθατε"είπε βραχνά. Με αργο βήμα πλησίασε ένα ξύλινο τραπεζάκι και προσπάθησε να μαζέψει ότι περιττό από πάνω. Η Λίλιθ παρατήρησε πως κουτσαινε ελαφρά από το δεξί του πόδι. Στην συνέχεια εβαλε τρία σκαμπό και κάνοντας τους νόημα να καθίσουν ξεκίνησε να μιλάει."Λοιπόν, τι είναι αυτό που μπορείτε να κάνετε εσείς για αυτά τα καθάρματα;" ρώτησε ενώ συνέχισε να κοιτάει την αλχημίστρια με αμφιβολία.
"Δεν χρειάζεται να ανησυχείς εσύ για αυτό. Απλά φρόντισε να τους κάνεις να έρθουν εδώ και τα υπόλοιπα άστα πάνω μας." Κοίταξε τον Λάντριαν στα μάτια και χαμογέλασε δηλώνοντας έτοιμη.
 

9
Ελεσσέα / Απ: Απάτες και Λεπίδες [Λίλιθ]
« στις: Αύγουστος 05, 2020, 10:46:56 μμ »
"Αφού η φρουρά αντιμετωπιζει...δυσκολίες,"είπε συγκρατώντας το γέλιο της "είναι υποχρέωση μας να αναλάβουμε ώστε να μπουν τα πράγματα στην θέση τους. Εξ άλλου, όλοι είμαστε στρατιώτες και υπηρετούμε έναν σκοπό. Αν ο καθένας έκανε μόνο αυτό που ήθελε ο κόσμος θα ήταν βυθισμένος στο χάος." εκανε μια μικρή παύση και συνέχισε"Έχω αναλάβει μια θέση και έχω αποδεχτεί και τις υποχρεώσεις που έρχονται με αυτην"το βλέμμα της κάθισε αρκετή ώρα πάνω του. Πάρα το μεγάλο του μέγεθος η καρδιά του ήταν απαλή. Ανιδιοτελής και έντιμος, έτοιμος να τα βάλει με κακοποιούς για μια παραγκο αγορά. Πόσο ανόητος...

Ήταν δεδομένο πλέον ότι θα τον βοηθούσε και αφού δεν κατάφερε να πάρει αυτό που θέλει από τώρα, ίσως μπορούσε να πάρει κάτι άλλο από αυτόν σε βάθος χρόνου. Αν την εμπιστευοταν αρκετά.
"Σίγουρα, δεν φαίνεται να είναι μια απλή ομάδα ταραχοποιών,"είπε κουνώντας το κεφάλι καταφατικά "ειδικά όσο αναφορά το παράνομο εμπόριο, εκεί χρειάζεται κάποιον με αρκετές διασυνδέσεις." του γύρισε την πλάτη και βημάτισε στο σοκάκι σκεπτική ¨¨"Είναι ανουσιο να μιλήσουμε στους καταστηματαρχες. Απο την στιγμη που πουλανε προστασια θα υπαρχει και καποιος κοντά τους για να παρεχει τις υπηρεσιες ,οποτε θα μαθουν οτι τους ψάχνουμε πριν προλάβουμε να ανακαλύψουμε οτιδήποτε. Και αφού δεν μπορούμε να πάμε εμείς σε αυτούς,"γύρισε και τον κοίταξε με νόημα "θα έρθουν αυτοί σε εμάς.Φαντάζομαι έχεις και εσύ τις διασυνδέσεις σου εδώ,σωστά; Θα χρειαστούμε ένα μαγαζι."

10
Ελεσσέα / Απ: Απάτες και Λεπίδες [Λίλιθ]
« στις: Αύγουστος 04, 2020, 08:21:28 μμ »
Τον άφησε να προπορευτεί ελάχιστα ώστε να τον παρατηρήσει. Είχε μεγάλο και σίγουρα βαρύ σώμα όμως ταυτόχρονα φαινόταν τόσο χαλαρός και ανάλαφρος. Παρόλο που είχαν σχεδόν ίδιο ύψος η Λίλιθ φαινόταν μικροσκοπική δίπλα του. Που και που τον έπιανε να ρίχνει ματιές γύρω του και ακολουθώντας το βλέμμα του κοιτούσε και αυτή μέσα στα καταστήματα που προσπερνούσαν. Το θέαμα τους ήταν θλιβερό.

Είχε αρκετή ώρα που βγήκαν από κέντρο της αγοράς και ξέφυγαν από τον κόσμο, οταν ο Λάντριαν αποφάσισε πως βρήκε το κατάλληλο σημείο για να συζητήσουν. Έστριψε μετά από αυτόν και ήρθε αντιμέτωπη με αδιέξοδο. Έκπληκτη από την επιλογή του σταμάτησε απότομα και κοίταξε γύρω της οσο εκείνος βόλευε την πλάτη του στον τοίχο. "Εδώ είμαστε." ξεκίνησε να λέει ".. Αν όσο μιλάμε εμφανιστεί κάποιος, πιάσε τον ή απείλησε να τον ψήσεις." είπε αστειευομενος."Πού και πού ζηλεύω τους Αλχημιστές.» πρόσθεσε και αναστέναξε. Η Λίλιθ τον κοίταξε υψώνοντας το φρύδι. Πλησίασε με αργά βήματα, όμως παρέμενε σιωπηλή. Σίγουρα δεν την έφερε εδώ για να μιλήσουν για τους Αλχημιστές. Άφησε την κούτα της στο πάτωμα, της ήταν άχρηστη ούτως ή άλλως και περίμενε να ακούσει τον πραγματικό λόγο της συνάντησης ελπίζοντας να μην είναι αυτό που υποπτεύεται.

Ξεκίνησε να της εξηγεί, για τραμπουκους που απειλούν και καταστρέφουν καταστήματα, πράγμα που εξηγούσε την κατάσταση στην αγορά και συνέχισε λέγοντας για το παράνομο εμπόριο. ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ σκέφτηκε τσαντισμένη όμως δεν το έδειξε. Αντιθέτως πήρε μια σοκαρισμένη έκφραση.

"Η φρουρά; Η δουλειά της δεν είναι να αντιμετωπίζει τέτοιες καταστάσεις;" ρώτησε με απορία όταν της ζήτησε να τον βοηθήσει. Θα προτιμούσε την φρουρά, θα της ήταν πολύ πιο εύκολο να πάρει αυτό που θέλει. Αν όμως ανακατευτεί η Ακαδημία θα ήταν αδύνατο.
.. "Φυσικά, η ασφάλειά σου είναι εγγυημένη, εκτός αν αντιμετωπίσουμε κάτι υπερβολικό…δεν νομίζω όμως." έγειρε ελάχιστα το κεφάλι και τον κοίταξε ερευνητικα Αλήθεια πιστεύει ότι χρειάζομαι προστασία; μμμ χαριτωμένος! χαμογέλασε με ευγνωμοσύνη και αφού σκέφτηκε πως θα είναι προς όφελος της να βοηθήσει του απάντησε
"Φυσικά. Άλλωστε είναι υποχρέωση μου σωστά;"

11
Ελεσσέα / Απ: Απάτες και Λεπίδες [Λίλιθ]
« στις: Αύγουστος 04, 2020, 03:28:33 μμ »
Εμφανώς έκπληκτος για την τυχαία συνάντηση τους, την χαιρέτησε σαν φίλος παρόλο δεν γνωρίζονταν ακόμα τόσο καλα. "Όχι, για τώρα είμαι καλυμμένος από μεγάλα σπαθιά. Βρήκα όμως έναν πάγκο που έχει ωραίο λουκουμά."
Της ήρθε να ξεράσει από την ποσότητα ζάχαρης που υπήρχε πάνω στο ζυμάρι, που με τόση ευχαρίστηση καταβρόχθιζε ο πολεμιστής. Γιαυτό εσείς οι άνθρωποι ζείτε τόσο λιγο συλλογίστηκε χωρίς να χάσει το χαμόγελο της. Δεν έβλεπε απειλή στο προσώπου του, όμως αν είχε μάθει κάτι όλα αυτά τα χρόνια ήταν να μην υποτιμά κανέναν. Πρέπει να είναι προσεκτική.

Κοίταξε το πακέτο της,"Ναι, για ψώνια ήρθα, χρειαζόμουν κάποια πράγματα...δεν βρήκα αυτά που ψάχνω.."Όσο μιλούσε την κοιτούσε επίμονα. Το ίδιο έκανε και αυτή, δεν την τρόμαζε το βλέμμα κάποιου επάνω της. Ίσως προσπαθούσε να καταλάβει αν ήξερε κάτι σχετικά με τους εμπόρους. Αυτό θα σήμαινε ότι άργησε και δεν της άρεσε καθόλου η ιδέα.
 Κούνησε το κεφάλι καταφατικά στην ερώτηση του. "Αν και δεν είχα δει την αγορά στις δόξες της, ναι φαίνεται κάπως παραμελημένη. Έχει ιδέα τι συμβαίνει;" ρώτησε αθώα σε μια προσπάθεια να πάρει πληροφορίες.

Κοντοστάθηκε όταν της ζήτησε να περπατησουν σε κάποιο πιο ήσυχο σημείο καθώς κατάλαβε πως πλέον θα ήταν αδύνατο να τον ξεφορτωθεί. "Φυσικά,"απάντησε χωρίς να καθυστερήσει πολυ και του έκανε ένα νεύμα για να ξεκινήσει πρώτος.

Λίγο πριν τον ακολουθήσει, σήκωσε το βλέμμα της ψηλά, στην εσοχή μιας ξύλινης σκεπης που καθόταν κρυμμένη η Λαβίνια. Το πουλί υπάκουσε στην σκέψη της και ξεκίνησε να πετάει προς την κατεύθυνση που της υπέδειξε.

12
Ελεσσέα / Απ: Απάτες και Λεπίδες [Λίλιθ]
« στις: Αύγουστος 03, 2020, 06:27:34 μμ »
Οι επαφές της έκαναν λόγο για σπάνια και απαγορευμένα αντικείμενα, δηλητήρια και άλλα φίλτρα που γυρνάνε παράνομα στην αγορά της Ελεσσέας το τελευταίο διάστημα. Αν πριν της ήταν δύσκολο να τα προμηθευτεί, τώρα μέσα από την Ακαδημία της ήταν ακατόρθωτο, όμως της δινόταν η ευκαιρία να ανανεώσει το απόθεμα της και δεν είχε σκοπό να την πετάξει. Φυσικά θα έπρεπε να κανονίσει με τους προμηθευτές για την συνάντηση όμως σε καμία περίπτωση δεν θα ρίσκαρε να πέσει το γράμμα της σε λάθος χέρια. Αποφάσισε να πάει αυτοπροσώπως για να ελέγξει την εγκυρότητα της είδησης και να προλάβει, πριν φτάσει στα αυτιά της Ακαδημίας.

Φόρεσε ένα μακρύ βελούδινο φόρεμα σε χρώμα ρουμπίνι με χρυσά φύλλα κισσου κεντημένα σε όλο το μήκος του. Έδεσε το πουγκί με τα Νταρίκ στην ζώνη της και φόρεσε την κάπα της. Μια τελευταία ματιά στον καθρέφτη, όχι και τόσο διακριτική εμφάνιση όμως δεν την ενδιέφερε, μπορούσε εύκολα να εξαφανιστεί.
Η Λαβίνια εκρωξε καθισμένη πάνω στο μεγάλο κλαδί που υπήρχε στο γραφείο της Λίλιθ, ειδικά για αυτήν. "Φυσικά και θα έρθεις" της είπε και έτεινε το χέρι της προσκαλώντας την να καθίσει πάνω της.

Η αγορά της Ελεσσέας ήταν εμφανώς πιο άδεια από τις περασμένες μέρες,ομως δεν έλειπαν αυτοί που συνέχιζαν να στριμώχνονται με σκοπό το πουγκί κάποιου απρόσεκτου. Οι πωλητές σχεδόν παρακαλούσαν τον κόσμο πλησιάσει τους πάγκους και να αγοράσει κάτι, η εξαθλίωση κάποιων, όχι όλων, έβγαζε ματι.  Συνέχισε να βηματίζει αποφεύγοντας οποιαδήποτε περιττή επαφή με αυτά τα αξιολύπητα πλάσματα.
Ενώ η Λαβίνια πετούσε ψηλά σκαναρωντας μεγαλύτερο μέρος της αγοράς,η Λίλιθ σταμάτησε σε έναν πάγκο.  "Καλη σας μέρα, θέλω τρία από αυτά τα φιαλίδια" ειπε στον νάνο και έδειξε τα μπουκαλάκια που βρίσκονταν ψηλα στο ράφι. Ο νανος την στραβοκοίταξε καθώς δεν θα τα έφτανε εύκολα όμως δεν του έδωσε σημασία. Συνέχισε να κοιτα ερευνητικα γύρω για κάποιο σημάδι των λαθρεμπορων. 
Ο νανος θα αργούσε λίγο ακόμα για την παραγγελία της, είχε χρόνο. Έκλεισε τα μάτια της και όταν τα άνοιξε ξανά έβλεπε πλέον την αγορά από ψηλά. Όλοι φαίνονταν σαν μυρμήγκια που γυρνούσαν άσκοπα εδώ και εκεί. Κατέβηκε λίγο πιο χαμηλά και εντόπισε μια ύποπτη ομάδα τριών ατόμων να στρίβουν σε ένα στενό, αλλα της ήταν δύσκολο να διακρίνει τα πρόσωπα τους. Επιχείρησε να κατέβει λίγο ακόμα όμως λίγο πριν την στροφή έπεσε πάνω σε κάποιον γνωστό. "κρααααα" έκανε η Λαβίνια και τα μάτια της Λίλιθ ανοιγοκλεισαν ξανά. Αυτή την φορά είδε τον νάνο να περιμένει μπροστά της με το πακέτο έτοιμο δεμένο με σπάγκο. Έβγαλε τα Νταρίκ από το πουγκί και του τα άφησε πάνω στον πάγκο. Άρπαξε το πακέτο της και έφυγε βιαστικά προς το σημείο που τον είδε.

"Κατάρα!" συλλογίστηκε "καλύτερα να πάω να δω τι θέλει,ισως δεν το έμαθαν ακομα"

"Λάντριαν," είπε με έναν ευχάριστο τόνο κρύβοντας τον εκνευρισμό της. "Πως και από δω; Ήρθες να αγοράσεις κανένα μεγάλο σπαθί;" συνέχισε με ένα χαμόγελο.

13
Αλχημιστές / Λίλιθ Μαέραλ
« στις: Ιούλιος 23, 2020, 05:40:13 μμ »
Όνομα: Λίλιθ
Φυλή: Ξωτικό
Μέλος  Οικογένειας: Μαέραλ
Ηλικία: 33
Φατρία: Αλχημίστρια

Εμφάνιση Χαρακτήρα: Η Λίλιθ έχει γκριζογαλανα μάτια και γεμάτα χείλη. Τα μακριά λευκα μαλλιά της που θυμίζουν μετάξι,πέφτουν καλοχτενισμενα στην πλάτη της,κρύβοντας ταυτόχρονα τα μυτερά αφτιά της. Κάλλιστα θα περνούσε για άνθρωπος αν δεν ήταν τόσο ψηλή, όπως ορίζει η βιολογία των ξωτικών.
Η ανοιχτόχρωμη της επιδερμίδα έρχεται σε αντίθεση με τα σκούρα ρούχα που προτιμά να φορά σε συνδυασμό με το έντονο μακιγιάζ που αγαπά.Δεν αποχωρίζεται ποτέ το δαχτυλίδι σφραγιδόλιθο, με το οικόσημο της οικογένειας της.Επιβλητικη, ίσως και τρομακτική σε κάποιους η παρουσία της δεν περνάει απαρατήρητη. Εχει ένα κατοικίδιο κοράκι, την Λαβίνια, που σπάνια την αποχωρίζεται.

Προσωπικότητα: Αυτάρεσκη και μεγαλομανής,δεν ικανοποιείται εύκολα. Απαιτεί την τελειότητα από όλους και αποδοκιμάζει όσους δεν προσπαθούν αρκετά για αυτήν. Ειναι προσηλωμένη στους στόχους της, πράγμα που την έχει κάνει να κατακτήσει πολλα επιτεύγματα και αξιώσεις. Απολαμβάνει την μουσική και αγαπά την ζωγραφική, στην οποία έχει κλίση.

Προϊστορία Χαρακτήρα: Η Λίλιθ, μαζί με την δίδυμη αδερφή της Λεξάνα, είναι τα μόνα παιδιά των Ντεΐρις και Σέτριλιλ. Απόγονος του Χόφρα και κληρονόμος του παράξενου βιβλίου του, που περνάει από γενιά σε γενιά οπως επίσης και της μεγάλης του περιουσίας, μεγάλωσε μέσα στην πολυτέλεια. Οι γονείς της φρόντισαν ώστε τόσο αυτή όσο και η δίδυμη αδερφή της να λάβουν ανώτατη εκπαίδευση, ώστε να γίνουν αξία μέλη και διάδοχοι της οικογένειας Μαέραλ. Αλχημεία, ιστορία και πολιτική ήταν κάποια από αυτά που τους διδάσκονταν, χωρίς βέβαια να αμελουν και την σωματική τους άσκηση, η οποία ήταν καθημερινή. Το εξαντλητικό πρόγραμμα σε συνδυασμό με τους σκληρούς της γονείς που δεν δέχονταν την αποτυχία, την έκανε δύστροπη και αρκετά δύσκολο χαρακτήρα. Παρόλα αυτά, λόγο του πλούτου και της μόρφωσης που είχαν οι δύο αδερφές ήταν αρκετά περιζήτητες σε όλου τους κύκλους της Θαλανίλ. Η πρόσκληση για την είσοδο τους στην Ακαδημία ήταν μια ευκαιρία για κοινωνική άνοδο που δεν θα άφηνε ανεκμετάλλευτη.

 Γονείς: Ντεΐρις Μαέραλ
Σέτριλιλ Φέιλινθ
Αδέλφια:Λεξάνα

Σελίδες: 1